نقد و بررسی فیلم Death Note نتفلیکس

توسط : در تاریخ : شنبه, جولای 22nd, 2017

برداشتی پرعیب از مانگای محبوب

کارگردان: آدام وینگاردryuk

نویسندگان: چارلز پارلاپانیدز-ولاس پارلاپانیدز-جرمی اسلیتر

بازیگران: نت ولف-مارگرت کوآلی-کیث استنفلید-پاول ناکاچی- ویلم دفو-

شبکه: نتفلیکس

تاریخ پخش اولیه: ۲۱ جولای ۲۰۱۷ در کمیک کان سن دیه گو

بودجه: ۴۰ میلیون دلار

منتقد: بلیر مارنل از آی جی ان

ترجمه: فرنوش فدایی

امتیاز: ۷ از ۱۰

 

 


 

دفترچه‌ی مرگ یکی از شناخته‌شده‌ترین مانگاهای جهان است، و پیش از این در ژاپن یک انیمه و یک فیلم از آن اقتباس شده بود.

اقتباس آمریکایی آن به کارگردانی آدام وینگارد (Blair Witch, You’re Next) ساخته شده و ماه آینده به نتفلیکس خواهد آمد. در کامیک کان، وینگارد از امید و باورش در این باره گفت که این فیلم بتواند روند بازسازی‌های آمریکایی کم کیفیت از انیمه‌ها را بالاخره پایان دهد . هرچند او فقط تا حدی در این امر موفق شده و نه کاملاٌ.

فیلم نسخه‌ی بسیار مختصری از نبرد اراده است بین مالک دفترچه‌ی مرگ، لایت ترنر و ال، کارآگاه پلیسی که مصمم است تا  نقاب از چهره‌ی لایت به عنوان یک قاتل سریالی مشهور به کیرا بردارد. به وسیله‌ی دفترچه‌ی مرگ، لایت در صورتی که نام فردی را بداند و چهره‌اش را بشناسد، می‌تواند او را بکشد. بیشتر مدت فیلم، ال نام و چهره‌اش را از هدفش پنهان می‌کند. متاسفانه هر دو بازیگران اصلی، بزرگترین نقطه ضعف فیلم هستند. در حالی که نت ولف تنها ۲۲ سال سن دارد، بسیار بزرگتر از پسر نوجوانی که نقشش را بازی می‌کند به نظر می‌رسد، و حالت‌های چهره‌ی مسخره‌اش، لحظات دراماتیک لایت را از بین می‌برد. به طور مشابهی، رفتارهای عجیب لاکیث استنفیلد به عنوان ال آنقدر زیاد است که تبدیل به پارودی می‌شود. جدی گرفتن این دو نفر در نقش‌های قابل احترامشان بطرز باورنکردنی سخت است.

 

خوشبختانه، وینگارد کارش را در انتخاب ویلم دفو به عنوان صدای ریوک، خوب انجام داده است. ریوک، شیطانی است که دفترچه‌ی مرگ را برای لایت فرستاد. دفو کاملاً نقش را می‌بلعد و صحنه‌های اطراف را نشخوار می‌کند، ولی او بقدری سرگرم کننده است که تنها فیلم را بالا می‌کشد. وینگارد بطور هوشمندانه‌ای حضور ریوک را بیشتر در سایه‌ها نگه داشته است، و چهره‌ی عجیب و ترسناک ریوک به او حضوری منحصر به فرد در فیلم داده است. او واقعاً شبیه به یک شیطان مانگایی بود که زنده شده است.

اقتباس جدید دفترچه‌ی مرگ همچنین داستان میسا را اصلاح کرده است. در این نسخه، اسم کاراکترش میا است، و نقش او توسط بازیگر Leftovers، مارگارت کوآلی ایفا می‌شود. این بار او برای لایت در تلاشش برای بازسازی دنیا از طریق دفترچه‌ی مرگش بیشتر یک همکار واقعی است، و او حتی از لایت هم فراتر می‌رود. میا منفعل نیست و گاهی احساساتش برای لایت بیشتر مبهم هستند تا یک طرفه. میا خودش سرنوشتش را انتخاب می‌کند، حتی اگر بدنبالش مرگ و نابودی بجای بگذارد.

بازیگران دیگر مانند پائول ناکائوچی و شی ویگام برای نقش‌های مکملشان به عنوان دستیار ال، واتاری و پدر لایت، جیمز ترنر، وقار و زندگی آورده‌اند. با اینکه صحنه‌های کافی برای نشان دادن رابطه‌ی بین ال و واتاری نیست، صحنه‌های بین لایت و جیمز بطور موفقیت آمیزی رابطه‌ی پدر و پسری بین آنها را بتصویر کشیده است.
death-note-793x397

زمان‌هایی هست که لحن فیلم از دستش در می‌رود و ناهنجار می‌شود، و حتی وقتی که درباره‌ی داستان گذشته‌ی ال و طریقه‌ی مسخره‌ای که او نام واقعی‌اش را پنهان کرده است به لایت توضیح داده می‌شود، او باورش نمی‌شود. ولی خب این داستانی نیست که بخواهیم دنبال واقع‌گرایی و اینطور چیزها در آن باشیم و فیلم هم روی این مرز واقعیت و توهم راه می‌رود.  وینگارد چند باری به تکامل شخصیتی لایت به کیرا اشاراتی می‌کند، ولی بنظر می‌رسد آن جنبه‌ها از بیشتر قسمت‌های داستان حذف شده باشند. همچنین کلمات «لرد کیرا» در خنده‌دارترین قسمت فیلم ظاهر می‌شوند، ولی بیشتر درباره‌‌شان حرف زدن باعث اسپویل می‌شود.

این یک اقتباس دقیق از مانگا نیست، و فیلم تنها یک پایان جزئی به داستان می‌دهد، شاید حتی زمینه را برای یک دنباله هم فراهم کرده باشد. چیزی که ناراحت کننده است، این است که با بازیگران اصلی بهتر و یک فیلمنامه‌ی جمع و جورتر، وینگارد می‌توانست اقتباس عالی‌ای بسازد. بجایش او به همین قانع شد.

جمع بندی:

دفترچه‌ی مرگ نسبت به مانگای اصلی آن، طوری ملودرام نوجوانی بیشتری اضافه می‌کند که تماشای آن تمام مدت رضایت بخش نیست. در حالی که بازیگران اصلی مشکل دارند ولی بازیگران مکمل قدم پیش می‌گذارند تا نقششان را در فیلم معقول و سرگرم کننده نگه دارند. ریوک با بازی ویلم دفو انتخاب کاملاً خوبی بود، و او به راحتی از پس صحنه‌هایش برمی‌آمد. اگر فیلم دنباله‌ای داشته باشد برگرداندن او به عنوان ریوک کاملا ضروریست.

sd


ترجمه از فرنوش فدایی
کپی رایت ۲۰۱۷ فانتزیِ کمیک
هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی باشد