نقد و بررسی فیلم شهر گناه: بانویی که بخاطرش می‌کشند Sin City: A Dame to Kill For

توسط : در تاریخ : چهار شنبه, نوامبر 5th, 2014

به‌روزرسانی: نسخه بلوری منتشر شد دوستانی که فیلم را دیده‌اند می‌توانند به بحث و تبادل نظر بپردازند.

بار دیگر خودی نشان بده، گناه!


کارگردان: فرانک میلر، رابرت رودریگز

نویسنده: فرانک میلر

بازیگران: میکی رورک، جسیکا آلبا، جاش برولین، اوا گرین و…

تاریخ اکران: ۲۲ آگوست ۲۰۱۴ در آمریکا

مدت: ۱۰۲ دقیقه

ژانر: جنایی، تریلر

خالقان: فرانک میلر

دانلود تریلر با لینک مستقیم

منتقد: راث کورنت از IGN

نقد و بررسی فیلم شهر گناه: بانویی که بخاطرش می‌کشند Sin City: A Dame to Kill For
میانگین امتیاز کاربران از 38 رأی


تقریباً ده سال پیش بود که فیلم صاحب سبک «شهر گناه» به کارگردانی رابرت رودریگز به اکران سینماها در آمد؛ فیلمی که با اقتباسی بسیار وفادارانه از مجموعه کمیکی به همین نام نوشته ی فرانک میلر ساخته شده بود. تاثیری که استفاده ی افراط گونه از پرده ی سبز در شهرگناه، بر صنعت سینما گذاشت حقیقتی انکارناپذیر است. شکی نیست که در دوره ی مورد نظر، فیلم شهر گناه و دیگر فیلم هایی از این دست، توانایی تکنولوژی در به تصویر کشیدن محیط های خیالی، وسیع و تماما دیجیتالی را برهمگان آشکار کردند.

ترکیب زیبایی های بصری و دیالوگ های نئونوآر این فیلم تماشاگران را به شگفتی واداشت. شهرگناه شیوه ی داستان گویی کلاسیک خود را با جلوه های بصری ساختارشکنش در هم آمیخت تا محصولی به سبک کلاسیک های تاریخ را برای تماشاگرانش به ارمغان آورد. این فیلم همچنین باعث بازنگری و تغییر در شیوه ی نگرش اقتباس از آثار کمیکی شد.

با وجود اینکه امروزه فیلم هایی که براساس داستان های کمیک ساخته می شوند به مراتب بیش تر از یک دهه ی پیش است و نیز در سال های گذشته پیشرفت های بسیاری در زمینه ی تکنولوژی حاصل شده، اما آن طور که گمان می رفت فیلم شهرگناه نتوانست دوره ی جدیدی از اقتباس های کمیکی را به وجود آورد که از خصوصیات و نگرش این فیلم سرمشق گرفته باشند. در نتیجه حس مواجهه با سبکی ناب و نوآورانه که با دیدن فیلم اول در مخاطب القا شده بود، با تماشای نسخه ی دوم به هیچ وجه تکرار نمی‌شود.

تماشای «شهر گناه:بانویی که به خاطرش می کشند» احساس ملاقات با دوستی قدیمی را برای طرفدران نسخه ی اول تداعی می کند. این قسمت نیز همچون نسخه ی اول مجموعه ای از تک داستان های شهر گناه به قلم فرانک میلر را به تصویر می کشد: داستان های «یک شنبه شب دیگر» و «بانویی که به خاطرش می کشند» مستقیما از کمیک ها اقتباس شده اند اما دو داستان «شب بلند کثیف» و «آخرین رقص نانسی» داستان های ارجینالی هستند که مخصوص فیلم به رشته ی تحریر در آمده اند. در لحظاتی احساس می شود که این چهار داستان به زور و با بی دقتی به یک دیگر متصل شده اند و گذر از پرده ی یک ماجرا به پرده ای دیگر آن طور که از فیلم اول سراغ داریم از آب در نیامده است.

هر یک از این داستان ها خود از داستانک هایی که مطابق با اصول داستانگویی نوآر نگاشته شده اند تشکیل شده است. هیچ پیچش داستانی معتبر و عنصر غافلگیرکننده ای در فیلم وجود ندارد و شخصیت ها با گذر از حوادث به مکاشفه نمی رسند. با این حال حضور میکی رورک به نقش «مارو» در پرده های اول و آخر میخ فیلم را می کوبد. در صورتی که اوا گرین به نقش بانوی شهره ی شهر «آوا لرد» در فیلم حضور نداشت، به سادگی می شد بازی رورک را نقطه ی عطف فیلم دانست. گرین در نقش زنی بی نهایت شیطان صفت که طمع سیری ناپذیرش او را به فردی بی رحم و بی احساس مبدل کرده خیره کننده ظاهر می شود. در چنین فیلمی که هر یک از بازیگران کارکشته اش برای اجرای نقش خود از جان دل مایه گذاشته اند، اجرای رورک و گرین رنگ و بوی دیگری به داستان و شخصیت ها می بخشد و در رده ی بالاتری قرار می گیرد.

اگرچه جوزف گوردون لویت به خوبی نقش قمارباز متلک گویی به نام «جانی» را به تصویر می کشد اما روایت داستان این شخصیت همچون وصله ی ناجور فیلم است. این بخش داستانی تلاش چندانی برای پیشبرد داستان فیلم نمی کند و هدف از روایت این ماجرا بر بیننده پوشیده باقی می ماند. داستان «شب بلند کثیف» تنها به ارائه ی تصویری روشن تر از شخصیت خبیث سناتور روک (که خباثتش در فیلم اول بر ما مسجل شده بود) با بازی پاورز بوث اکتفا کرده و چیز زیادی به کلیت داستان فیلم اضافه نمی کند.

در مجموع «شهر گناه: بانویی که به خاطرش می کشند» همان چیزی است که مخاطبان نسخه ی اول انتظار دارند.آخرین پرده ی فیلم به نام «آخرین رقص نانسی» جسیکا آلبا را در قالب رقاصی برهنه که زمانی مهربان و خوش قلب بود به تصویر می کشد که اکنون روحش در عطش انتقام می سوزد. این بخش داستانی به مثابه ی  نقطه ی پایانی بر داستان «آن حرامزاده ی زرد» در فیلم اول به حساب می‌آید.

تنها مزیتی که «بانویی که به خاطرش می کشند» نسبت به فیلم اول دارد استفاده از فناوری بهبود یافته ی سینمایی است وگرنه این فیلم نمی تواند حتی ذره ای بر فیلم اول سایه بیافکند. فیلم اول از انسجام به مراتب بیشتری برخوردار بود و برای اولین بار جهان کمیکش را برای تماشاگران به تصویر می کشید؛ این موضوع را می توان برتری قاطع قسمت اول به قسمت دوم دانست.

با این وجود این فیلم می تواند برای طرفداران داستان های کارآگاهی و بی رحمانه ی رودریگز و میلر در قسمت اول، به همان اندازه ای لذتبخش باشد که برای علاقمندانی که برای اولین بار به سیر و سیاحت در دنیای این کمیک می پردازند.

نتیجه

با وجود اینکه «شهرگناه: بانویی که به خاطرش می کشند» حس ناب و نوآورانه ی قسمت اول را تداعی نمی کند و در پاره ای از مواقع نامنسجم ظاهر می شود اما می تواند برای کسانی که مشتاق دیدار دوباره ی این دنیا هستند تجربه ای سرگرم کننده و آشنا باشد.


    • اميرعلي
      در پاسخ به اميرعلي

      مرسی فرید ، دستت درد نکنه ، خیلی منتظر نقد این فیلم بودم ، مرسی 😉

    • دانیال عربزاده
      در پاسخ به دانیال عربزاده

      تشکر بابت نقد

    • MEHRAN
      در پاسخ به MEHRAN

      مرسی فرید، مثل همیشه عالی.
      قطعا دیگه با شکست این قسمت بعید می دونم میلر سمت هالییوود بره.

    • Farid
      در پاسخ به Farid

      ممنون بچه ها…
      قسمت اول رو زیاد دوست نداشتم…فقط همون فضای جدیدش من رو جذب کرد…اون هم فقط تا پایان اپیزود اول دووم آورد.
      فکر می کنم بهتر بود که محدود به کمیک می موند.کمیکش که حس و فضا رو بهتر منتقل می کنه.

    • Alireza
      در پاسخ به Alireza

      از فیلم های رابرت رادریگز خوشم میاد ولی خوب نمی فروشه. اگه مثل فیلم اول اسم تارانتینو رو هم می آوردن شاید بیشتر می فروخت.

    • mahan
      در پاسخ به mahan

      تشکر. فیلم هنوز اینجا نیومده که ببینیم. اما در مورد اوا گرین، بازیش تو فیلم درهم و سطح پایین ۳۰۰ ظهور یک امپراطوری هم فوق العاده بود و تمام بار این فیلم بی کیفیت رو با خودش می کشید. امیدوارم تو نقش های بهتری ببینیمش. رودریگویز هم همش بگیر نگیر داره. امیدوارم با شمست این فیلم، کلا بی خیال این مجموعه نشن.

    • محمد
      در پاسخ به محمد

      من با این سری فیلم اصلا ارتباط برقرار نمی کنم 😐

    • superfrank
      در پاسخ به superfrank

      ممنون بنظر من که اصلا فیلم خوبی نبود

    • اميرعلي
      در پاسخ به اميرعلي

      من کلاً با سری قبل بیشتر حال کردم ، ولی این سری هم بد نبود البته من خیلی وقت پیش تو سینما دیده بودم ولی با شخصیت marv تو قسمت قبل بیشتر حال کردم ، نه مهران؟ 😀
      وقتی دنبال قاتل گُلدی (همون خانوم نه چندان محترم) بود خیلی جالب تر و کاراگاهی تر بود تا که تو این فیلم مثل یه مزدور با Dwight رقت خونه AVA ، نظرت چیه کلاً؟

      • MEHRAN
        در پاسخ به اميرعلي

        خب منم تونستم فیلم رو ببینم. اول این که دیگه مثل قسمت اول WOW نبود برام چون دیگه کانسپت جدیدی ارائه نمی داد. مارو جذابیت نداشت چون تو رأس داستان نبود و به عنوان یه کاراکتر مکمل ظاهر شد (به شخصه داستان اول کمیک رو که تو فیلم اول هم بود از همه بیشتر دوست دارم). بازی ایوا گرین فوق العاده خوب بود و ۲ داستان جسیکا آلبا و جوزف لویت به نظرم فقط برای پر کردن تایم فیلم بود مخصوصا داستان نانسی و خود شخصیت درنیومده بود به هیچ وجه. من ۵ از ۱۰ می دم به فیلم.
        بعد فرید راست می گه فیلم های رودریگز خیلی احمقانه خشن اند یعنی اصلا می خواد اینجوری باشه چون یه پارودی خشونت داره ارائه می ده. برای مثال فیلم ماچته.

    • detective
      در پاسخ به detective

      من نه ۱شو نگاه کردم نه ۲ش. تریلرشو یه بار نگاه کردم. نظر من اینه: من اصلا فیلم به حساب نمیارمشون. بهشون میگم کمیک متحرک.

    • amir2
      در پاسخ به amir2

      پس چرا کمیک های هفتگی رو نمیذارید

    • omid E iran
      در پاسخ به omid E iran

      فرید جان دستت درد نکنه بابت نقد

      الآن سرکارم و شرایط ذهنی کامل برای نوشتن ندارم سر فرصت میام و نقدتو بررسی میکنم با چند جاش مخالفم ولی در کل خوب بود خسته نباشی

      • Farid
        در پاسخ به omid E iran

        لطف داری…
        ولی خب من این نقد رو ننوشتم…فقط ترجمه کردم…نقد مال سایت ign ـه فکر کنم…

        هرچند امروز خودم فیلم رو دیدم و بیش تر از قسمت اول خوشم اومد…خودم دلیلش رو نمی دونم اصلا 🙂

        • اميرعلي
          در پاسخ به Farid

          احتمالاً ، بخاطر همون صحنه های {…} بوده ، خدایی ضعیف ترین فیلم تاریخ هم با این صحنه های لا اقل ٢ نمره به نمره اش أضافه میشه

          • Farid
            در پاسخ به اميرعلي

            الان همه ی سریال ها و …از این روش استفاده می کنن…تکراری شده :))
            یکی از دلایلی که از این بیش تر از قبلی خوشم اومد این بود که خشونت قبلی از نظر من بیش تر بود و اپیزود اولش…حرومزاده ی زرد…خیلی برام ناراحت کننده بود به نظرم در خشونتش افراط شده بود.
            خودم طرفدار خشونت توی فیلمم…ولی فیلم های رودریگوئز خیلی احمقانه خشن اند.
            از نظر کلی هیچ فرقی بین دو تا فیلم نمی بینم و ازشون خوشم هم نمیاد…ولی قسمت دوم رو به دلیل رعایت اعتدال(!)در به تصویر کشیدن خشونت بیش تر می پسندم 🙂

    • نیما
      در پاسخ به نیما

      کلا از فیلمای رودریگز خوشم نمیاد بیشترش غیر اخلاقی و مسخرست این فیلمم یکی از بدترین و بی معنی ترین فیلمایی بود که دیدم