نقد و بررسی اختصاصی فیلم Wonder Woman

توسط : در تاریخ : شنبه, ژوئن 10th, 2017

نجات‌بخش دی‌سی؟

 

کارگردان: پتی جنکینز
wwposter5
نویسنده: آلن هینبرگ

بازیگران: گل گدوت- کریس پاین- رابین رایت- دنی هاستون -کانی نلسون- النا آنیا و ….

کمپانی: وارنر

تاریخ اکران: ۲ ژوئن ۲۰۱۷ در ایالات متحده

مدت: ۱۴۱ دقیقه

بودجه: ۱۴۹ میلیون دلار

منتقد: کسری اشرفی

امتیاز: ۷.۵ از ۱۰

 

توجه: این نقد تا جای ممکن از اسپویل داستان خودداری کرده است. با این حال، ممکن است بعضی از جزئیات داستان را لوث کرده باشد. بنابر صلاحدید خودتان بخوانید.


 

چهارمین فیلم از دنیای سینمایی دی سی، همان بارقه‌ی امیدی است که وارنر و دی‌سی و هواداران، چشم به ‌انتظارش بودند. واندروومن روایت دختر زئوس، پرنسس جزیره‌ی تمیسکرا دایاناست که با سقوط هواپیمای استیو ترور به سرزمین مخفی آمازون‌ها، دنیایش به طور کل دگرگون می‌شود.دایانا به دنبال استیو به دنیای ما که در فرهنگ آمازون‌ها با نام دنیای مردها شناخته می‌شود، سفر می‌کند تا با کشتن آرس، خدای جنگ، به جنگ جهانی اول پایان بدهد و صلح را به جهان برگرداند.
اولین فرق بزرگ واندروومن با بقیه‌ی فیلم های دی سی فیلمنامه‌ی به مراتب سنجیده‌تر آن است؛ همان چیزی که در باقی فیلم ها پاشنه آشیل اصلی به حساب می‌آمد و شلخته می‌نمود، در این فیلم به یکی از نقاط قوت بدل گشته است. روایت درست و حساب شده‌ی واندروومن با وحدتی تماتیک و روایتی دلپذیر، اریجین کارکتر را از کودکی تا دوران بلوغ و جوانی تعریف می‌کند، با احساسات و عواطف و باورهای کارکتر در هم می آمیزد و در نهایت داستان بلوغ شخصیتی دایانا را به نمایش می‌گذارد.

 

اما نقطه‌ی قوت اصلی واندروومن، شخصیت‌پردازی صحیح آن است. فیلم با برداشت مناسبی، اریجین دایانا و بزرگ شدن او در محیطی مرد گریز را نشان می‌دهد در عین حال دید مطلق و انعطاف‌ناپذیر دایانا را که اعتقاد دارد تمامی جنگ ها به خاطر آرس هست، معرفی می‌کند و به چالش می‌کشد. از طرفی دیگر شخصیت استیو ترور که اعتقاد به فساد نسل انسان دارد و شروری کهن مثل آرس را باور ندارد هم نقطه‌ی تمرکز دوم فیلم می‌شود و دیالکتیک دیدگاه این دو، چالش ایدئولوژیک فیلم را می‌سازد که واقعاً بهتر و پرداخته‌تر از چالش تقابل شخصی‌گرایی آین راند با جمعی‌گرایی مارکس در «بتمن علیه سوپرمن» درآمده و به بار نشسته. در نهایت با شیمی باورپذیر کریس پاین و گل گدوت این دو دیدگاه روبروی هم قرار می‌گیرند و بار احساسی فیلم را به دوش می‌کشند.

Wonder-Woman-Movie-Arms-Crossed-Art
چیز دیگری که دیدن واندروومن را لذت بخش می‌کند این حقیقت است که واندروومن علیرغم فمینیستی بودنش هرگز به طرزی خشک و مکانیکی و به سیاق نئوفمنیست‌های دیوانه‌ی این دوره و زمانه، جنس مخالف را برتر و مردها را توده‌های بی خاصیت گوشت پرتره نمی‌کند؛ بلکه این کارکتر دایاناست که با نشان دادن قدرت و شهامت و عشق در لحظات سخت و رابطه ی مناسب با دیگر کارکترها یک کاراکتر مؤنث مستقل قوی می‌شود به بیان دیگر هدف اصلی فیلم روایت قهرمانی مانند دیگر قهرمان هاست و نشان دادن قدرت فمینستیک کارکتر اثر جانبی این روایت است. به قولی دایانا پرینس، قهرمان‌ترین قهرمانی است که جهان سینمایی دی‌سی تا کنون تصویر کرده است. علاوه بر تمامی آنچه گفته شد موضوع درخور توجه دیگر این است که کارکتر دایانا بر خلاف تمامی قدرت هایش آسیب پذیری انسانی‌ای دارد که مخاطب را تا پایان فیلم با کاراکتر همراه می‌کند.
این شخصیت پردازی قوی تنها به شخصیت های اصلی محدود نمی‌شود؛ در طول فیلم بارها شاهد تاثیرات جنگ بر روی مردان استیو ترور(که به طرز عجیبی یادآور هم رزمان استیو راجرز/کاپیتان آمریکا در اولین انتقامجو هستند) و دید و نظر آنها راجع به جنگ خواهید بود.

Patty-Jenkins-Wonder-Woman
پتی جنکینز، کارگردان فیلم، اینجا نشان می‌دهد حداقل یکی از علل به دل ننشستن فیلم های قبلی دیسی و وارنر کارگردانی غلط بوده است. از ابتدایی ترین تفاوت‌های واندروومن با بقیه‌ی فیلم های دیسی می‌توان به سکانس‌های خودمختار جهان‌محور واقعی فیلم اشاره کرد؛ آنچه معمولاً اهالی ادبیات به آن «سکانس‌های پاساژ» می‌گویند. صحنه های پاساژ به اصطلاح به سکانس هایی گفته می‌شود که کارکتر از ماموریت اصلی خود دست می‌کشد و رو به انجام دادن کارهای غیرضروری می‌کند که با وجود آنکه پلات را به پیش نمی‌برد، به غنای شخصیت‌ها و موقعیت‌ها کمک می‌کند و یک چاشنی ضروری در خلق یک جهان باورپذیر است؛ مثال گل‌درشت این طور سکانس‌ها از کمپانی رقیب، می‌شود همان صحنه ی مهمانی در فیلم دوم انتقام جویان. هدف از ساختن این سکانس ها نشان دادن دنیا و شخصیت پردازی کارکترهاست. یکی از مشکلات بزرگ بتمن علیه سوپرمن عدم وجود صحنه ی ثابت این چنینی در فیلم بود.واندروومن اما از این اشتباه درس گرفته است. سکانس رقص دایانا و استیو در بار روستایی که تازه به دست دایانا آزاد شده است از مثال‌های خوب این صحنه هاست که از قضا به نقاط درخشان فیلم هم تبدیل شده‌. مورد دیگری که مهارت جنکینز را نمایان می‌سازد، صحنه های اکشن است. نبرد شاهکار No man’s land که نبوغ کارگردانی اکشن در آن موج می‌زند، اوج هنر کارگردانی جنکینز را به نمایش می‌گذارد.لازم به ذکر است که همین صحنه های اکشن گه‌گاهی توسط اسلوموشن های مختلف (که به مثابه کرم در سیب سرخ می‌مانند) مخاطب را از موقعیت لذت‌بخشی که در آن قرار گرفته بود، به بیرون پرتاب می‌:ردند. اما در آخر صحنه‌ی نبرد پایانی زهر خود را به این موفقیت می‌ریزد و با کات های نا به‌جا و سکانس های شلوغ و درهم و برهم و حساب نشده صحنه ای مانند نبرد دومزدی را به نمایش می‌گذارد که گرچه به فضاحت آن نیست، ولی به نقطه‌ی اوج فیلم ضربه می‌زند.
در این میان تیم بازیگری نیز خودنمایی می‌کند؛ گل گدوت با تسلط و اقتدار کامل دایانایی مهربان، شجاع، قوی و دلسوز را به نمایش می‌گذارد. .همانطور که گفته شد، شیمی گدوت و پاین در بهترین حالت خود قرار دارد و فیلم را از لحاظ احساسی به طور کامل نجات می‌دهد.

ww-03465rcc-h_2017

اما بیایید فراموش نکنیم…واندروومن دارک نیست ! بلاخره یک فیلم دی‌سی که در آن همه مشعول اخم کردن نیستند یا به یبوست حاد دچار نیستند را شاهدیم.بلاخره فیلمی از دی‌سی که در آن لانگ شات‌هایی از مناظر طبیعی روشن و رنگ‌های واقعی می‌بینیم. واندروومن دقیقا در جای درست دارک و در بقیه موارد فیلمی سرزنده است. موقعیت‌های کمیک و دیالوگ‌های سرخوش واندروومن نسخه‌ی موفق کمدی به جا و درست را بدون مضحکه شدن مثل سوساید اسکواد، نشانمان می‌دهد. اینجا کمدی برنامه ریزی شده و موفق داریم و نه کمدی کوپوریشنی و ماشینی ! واندروومن حتی به طرز جسورانه و موفقیت آمیزی نکات مضحک اریجین کارکتر را نیز به شوخی می‌گیرد.

wonder-woman-trailer2
اما هر قهرمان خوبی به یک شرور به همان اندازه خوب نیاز دارد و این بخش دقیقا همان جایی است که واندروومن شکست می‌خورد و نمی‌تواند به فیلمی بی‌نقص تبدیل شود. آرس ویلن بدی نیست اما در بهترین حالت یک ویلن متوسط است.کارکتری که در ۱۰ دقیقه‌ی نهایی فیلم حضور دارد، نشانه های وجودش تنها با چند فلش بک و آمال و اهدافش تنها با چند دیالوگ مشخص می‌شود. آرسی که نقشی در اتفاقات جنگ داشته است اما در نهایت خود فیلم به عدم ضرورت وجود آرس برای شروع جنگ اقرار می‌کند و در نهایت به شیوه ای دئوس اکس ماکینا طور توسط دایانا شکست می‌خورد.
در نهایت می‌توان گفت واندروومن فیلمی با کارگردانی مناسب، اکشن های مهیج و شخصیت پردازی و کمدی درست است که با وجود شرور نه چندان خوب و نبرد مهم نهایی شلوغ و درهم و گره افکنی نادرست؛ همچنان پرشی رو به جلو برای دنیای سینمایی متحد دی سی محسوب می‌شود.


 

نقد از کسرا اشرفی
کپی رایت ۲۰۱۷ فانتزیِ کمیک
هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی باشد


واندروومن Wonder Woman

img

واندروومن، دایانا پرینس، شاهدخت تمیسکرا و دختر ملکه‌ هیپولیتا، حکمران آمازون‌هاست.در به دنیا آمدن او روایت فراوان است. طبق برخی روایات مادرش مجسمه‌ای از شن ساخت و آفرودیت به او جان بخشید. سپس ایزدان یونانی، هدیه‌هایی به مولود آمازون‌ها اهدا کردند: زیبایی از طرف آفرودیت، خرد از آتنا، قدرت از هرکول و چابکی از هرمس. در بعضی روایات جدیدتر، خود زئوس پدر دایاناست. ابزارهای واندروومن عبارتند از کمند حقیقت، دستبند فناناپذیری، بومرنگ، تاج، شمشیر و سپر. او در زمین به عنوان عضوی از «لیگ عدالت آمریکا» و با هویت دایانا پرینس زندگی می‌کند.