بررسی کمیک ‌های هفته‌ی سوم جولای

توسط : در تاریخ : سه شنبه, جولای 24th, 2012

بالاخره بعد از انتظاری طولانی مدت اکس‌و‌منوار هم آمد، کارول دانورز به عنوان کاپیتان مارول شروع به کار می‌کند، ساگا همچنان درخشان ظاهر شد، جاستیس لیگ آماده مبارزه می‌شوند و آزارلو همچنان با واندر وومن می‌تازد.


B.P.R.D. Hell on Earth – Devil’s Engine #3B.P.R.D. Hell on Earth - Devil’s Engine #3

  • نویسنده : Mike Mignola و John Arcudi
  • طراح : Tyler Crook
  • ناشر : Dark Horse Comics

شاید روزی که Hellboy از B.P.R.D. استعفا داد، هیچ کس تصور نمی کرد که سری B.P.R.D. بتواند بدون حضور Hellboy موفق باشد اما گذشت سال ها فقط ثابت کرد که یک نویسنده خوب برای روایت داستان های جذاب، نیازی به داشتن تنها یک شخصیت کلیدی ندارد و با شخصیت هایی که در سایه Hellboy نتوانسته بودند از حاشیه خارج شوند، در بیشتر مواقع در B.P.R.D. حتی داستان های بهتری هم نسبت به عنوان مستقل Hellboy شاید بودیم.
مدتیست که عنوان “جهنم روی زمین” بر روی دنیای B.P.R.D. سایه انداخته و با جلو رفتن داستان در کتاب های مختلف، خطر آخرالزمان روز به روز نزدیکتر و ترسناکتر می شود به طوریکه این روزها تقریبا هیچ کورسوی امیدی برای نجات یافتن شخصیت هایی که سال ها با آن ها زندگی کردیم وجود ندارد.
Devil’ Engine از جایی شروع شد که Andrew Devon ( که مثل خیلی از شخصیت های غیرماورایی داستان به طور اتفاقی در گیر این ماجراها شده است) به عنوان مامور استخدام Fenix (دختری که با قدرت خودش توانسته گروهی از بازمانده حوادث اخیر را نجات دهد) به دنیای پر آشوب این روز های جنوب آمریکا فرستاده شد. اما از همان ابتدا راه این سفر برای Devon و Fenix ناهموار بود و حالا این دو در یک محیط در بسته توسط هیولا ها مصادره شده اند. آیا بالاخره در این شماره که آخرین شماره داستان Devil’s Engine هم محسوب می شود، همه چیز به خیر و خوشی به پایان می رسد؟ آیا Fenix کسیست که در این دوران تاریک قرار است دنیا را به مسیر درست هدایت کند؟
تایلر کروک با نقاشی های ترسناک و وهم انگیز خود و استفاده از رنگ های مات فضای ناامیدانه و تاریک دنیای کتاب ها را بیش از پیش تاریکتر کرده و با تلاش کم نظیر خودش بدون جای خوبی در بین هواداران B.P.R.D. پیدا کرده است.
بهرحال آخرالزمان هر لحظه نزدیکتر می شود و حس نجات یافتن روز به روز کمتر.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:8/10]


Red Hood and the Outlaws #11Red_Hood_and_The_Outlaws11

  • نویسنده : Scott Lobdell
  • طراح : Kenneth Rocafort
  • ناشر : DC

علاقه من به Jason Todd از کجا ریشه می گیرد ؟ مرگ تکان دهنده؟ بازگشت تکان دهنده تر؟ یا اصلا این مسئله که Jason تنها عضو خانواده بتمن (عضو رانده شده البته) که مشکلی با کشتن ندارد؟ Jason بزرگترین موش آزمایشگاهی تاریخ DC بوده که تقریبا در سال های حضورش، تمام نقش ها را، از قهرمان تا دشمن، بازی کرده و این روز ها شاید یکی از جذاب ترین ضد قهرمانان DC باشد.
با استفاده از نام Red Hood و جذب کردن دو تن دیگر از شخصیت های فرعی DC یعنی Roy Harper و Star Fire ، Jason سری جدید گروه Outlaws را پایه گذاری کرد که در ابتدا هیچ هدفی غیر از کسب در آمد و داشتن یک زندگی راحت نداشتند اما گذشته تاریک هیچ کدام از این شخصیت ها به سادگی رهایشان نخواهد کرد. بعد از قتل عام محفل پنهانی، که Jason توسط آنها آموزش دیده شده بود، به وسیله یک دشمن کهن و پنهان به نام Untitled ، برنامه این گروه از زندگی راحت تبدیل به انتقام شد. در شماره قبلی اما این برنامه انتقام باید برای مدتی فراموش می شد، سیاره Starfire دچار مشکلی شده بود که از راه دیپلماتیک قابل حل نبود و مردمش به حضور فرماندهی مقتدر مثل او نیازمند بودند و زمانی که Starfire عظم سفر کرد، Jason و Roy هم اعلام کردند که او را تنها نخواهند گذاشت. در لحظات آخر شماره قبل سفینه گروه مورد محاصره دشمنان قرار گرفت و در این شماره ادامه داستان با نما Roy Harper در حال شکنجه شروع می شود و از این لحظه ما شاهد حوادثی که بر سر قهرمانانمون آمده از دید Roy Harper هستیم که توجه به شوخ طبعی این شخصیت یکی از تجربیات لذت بخش کامیک خواندن من در چند وقت اخیر بود و، بالاخره در این شماره بالاخره گذشته پنهان Starfire برای ما بازگو می شود. اما در زمین در حالیکه Jason فعلا از آماده انتقام بازمانده، Essence شخصیت دیگری که داستانش در همین کتاب به موازات قهرمانان اصلی روایت می شود، در حال مبارزه مرگباری با Untitled به سر می برد.
این گروه از شخصیت های درجه دو DC این روز ها در کنار هم یکی از سرگرم کننده ترین عناوین این شرکت را بوجود آورده اند.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:8/10]


Wonder Woman #11Wonder-Woman_11

  • نویسنده : Brian Azzarello
  • طراح : Cliff Chiang
  • ناشر: DC

موفقیت Azzarello در خلق یک داستان نو، فوق العاده و به یاد ماندنی با یکی از حوصله سربرترین شخصیت های DC و تبدیل شدن به بهترین عنوان New 52 ،از دید من، این سوال را به وجود می آورد که چرا در طول بیش از نیم قرنی که از معرفی شخصیت Wonder Woman می گذرد هیچ کس از این شخصیت به این شکل استفاده نکرده بود؟
در شماره قبل بالاخره تمام شخصیت ها توانستند از چنگال Hades و از جهنم نجات پیدا کنند اما هنوز این سوال بزرگ وجود دارد : Zeus کجاست؟ و اگر واقعا قرار نیست Zeus بازگردد، چه کسی جانشین او خواهد شد؟
مصائب Wonder Woman به این سادگی ها پایان نخواهد یافت. از یک طرف دو تن دیگر از فرزندان Zeus ، Artemis و Apollo ، برای نابودی فرزند Zola (آخرین فرزند هنوز به دنیا نیامده Zeus ) با هم متحد شده اند و از طرف دیگر Hera، همسر همیشه حسود Zeus، هم برای نابودی این کودک به دنیا نیامده از تلاشی فروگذار نیست. آیا دایانا توانایی مقابله بقیه خانواده Zeus را دارد ؟ آیا دایانا می تواند قول خود را حفظ کند و از Zola و فرزندش محافظت کند؟ و از همه مهمتر، آیا فرزند Zola همان فرزند پیشگویی شده ایست که باعث نابودی همه خواهد شد ؟
Azzarello که پیشتر به کارهای جنایی و واقعگرا مشهور بوده و هست، با Wonder Woman ثابت کرد نه تنها توانایی نوشتن یک داستان ابرقهرمانی ماورایی را دارد بلکه حتی می تواند داستانی در مورد خدایان اساطیری بنویسد که حتی فیلم های پر خرج هالیوود هم توانایی نزدیک شدن به هزار فرسنگی آن را ندارند.
اگر کتابی مثل American Gods یا بازی کامپیوتری مثل God of War را دوست دارید و علاقه دارید که حس و حال این آثار را در عرصه کامیک بوک ها هم تجربه کنید، شک نکنید که Wonder Woman نوشته Brian Azzarello بهترین گزینه پیش روی شماست.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:9.5/10]


Captain Marvel #1Captain Marvel #1

  • نویسنده: Kelly Sue Deconnick
  • طراح: Dexter Soy
  • ناشر: Marvel

مدت زیادی از زمان انتشار کمیک‌های اختصاصی میس مارول می‌گذرد، کمیک‌هایی که نتوانست موفقیت و محبوبیت چندانی برای این شخصیت به دست آورد. حالا بعد از چندین سال مارول تصمیم  به سرمایه‌گذاری مجدد روی این شخصیت گرفته است و علاوه بر ظاهر، حتی نام این کاراکتر را به کاپیتان مارول(از ابر قهرمانان قدیمی مرد مارول) تغییر داده است.این طور که مشخص است مارول قصد دارد تا از این کاراکتر شخصیت مونث اسطوره‌ای همانند کاپیتان مارول بسازد، چیزی که کمتر در دنیای مارول به آن پرداخته می‌شود.

طراحی‌های آبرنگی کار واقعاً زیبا هستند و به عنوان اولین تجربه‌ی کاری دکستر سوی با مارول بسیار تحسین برانگیز است.

کلی دی‌کونیک همسر مت فرکشن (از نویسندگان بزرگ مارول) است و با احتساب به تجربه‌ی کمی که دارد و قطعاً کمیک گرفتن از همسرش توانسته تا پایه ریزی قوی در شروع داستان برای شخصیت کارول دانورز داشته باشد و تناسب خوبی نسبت به پرداختن زندگی خصوصی و شخصیت کاپیتان مارول به چشم می‌خورد. کارول شخصیتی جوان‌تر و شاداب‌تر پیدا کرده است. مخلوطی از اکشن و درونگرایی به میزان متعادل در داستان گنجانده شده است.

در هر صورت بسیار خوشحالم از این که کاپیتان مارول دوباره پا به سری مستقل خودش گذاشته است و این طور که انتظار می‌رود مارول توجه‌ی ویژه‌ای روی این شخصیت در آینده خواهد داشت.

نوشته‌ی مهران فلاح

[rating:8.5/10]


Avengers VS X-Men #8Avengers Vs X-Men #8

  • نویسنده: Brian Michael Bendis
  • طراح: Adam Kubert
  • ناشر: Marvel

مبارزه، مبارزه و مبارزه. تمام چیزی که در تمامی قسمت‌های “اونجرها علیه مردان اکس” دیدم تا به حال مبارزات شلوغ و بی‌سر‌ و ته بوده. واقعاً نمی‌دانم با وجود چنین داستان‌نویسهای بزرگی که این کمیک دارد به دنبال چی است؟

به سرعت کمیک به داستان پایانی نزدیک می‌شود و هنوز هم اتفاق خاصی به جز مبارزات پرهرج و مرج نیافتاده است. انتظار می‌رفت از قسمت ۶ به بعد همه چیز تغییر کند اما همچنان داستان در حال درجا زدن است. البته به لطف تغییر عوامل کار از قسمت ششم پیشرفت‌هایی داشته است ولی به عنوان بیگ آرکی که مخاطب انتظار زیادی از آن دارد یک کار ضعیف به حساب می‌آید.

نویسنده این قسمت بندیس است که به دلیل تجربه‌ی کاری توانسته به داستان، البته به مبارزات، انسجام خاصی دهد. ظاهراً بر خلاف آزادی عملی که نویسندگان دارند در این کمیک آزادی عملی وجود ندارد و مدیران مارول نویسندگان را مجاب کرده‌اند که فقط مبارزه در داستان‌هایشان گنجانده شود، حالا به هر قیمتی که می‌خواهد باشد. همان‌طور که اشاره کردم بندیس در این قسمت فقط به مبارزات نظم خاصی داده است و به جای استفاده از چندین شخصیت روی کاراکتر خاصی تأکید کرده است.

طراحی این قسمت توسط آدام کیوبرت انجام گرفته است، طراحی که تبهر خاصی در کشیدن محیط‌های پرجزئیات دارد اما شاید به دلیل شلوغ بودن تصاویر گاهی اوقات خسته شده است و به راحتی از کنار بعضی تصاویر گذشته است. در یکی از پنل‌ها ۴ تا از شخصیت‌های فینیکس بسیار بد کشیده شده‌اند که نگاه کردن به این پنل برای من بسیار آزاردهنده بود.

این کمیک نویسندگان و طراحان بسیار توانا و لیاقت از این بهتر بودن را دارد، اما نمی‌توان بعضاً با اکشن غلو شده مخاطب را جذب کرد. هنوز هم باید چشم انتظار قسمت‌های بعدی نشست.

نوشته‌ی مهران فلاح

[rating:5.5/10]


X-O Manowar #3 X-O Manowar #3

  • نویسنده: Robert Venditti
  • طراح: Cary Nord, Stefano Gaudiano
  • ناشر: Valiant Entertainment

داستان اصلی این کمیک چیست؟ کمیک X-O Manowar دارد به چه سمتی حرکت می‌کند؟ در قسمت‌های بعد چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟ و…؟

اگر سری‌های قبلی این کمیک را نخوانده‌اید و یا در مورد آن در اینترنت جستجو نکرده‌اید،  مطمئن باشید که نمی‌توانید به این سوال‌ها پاسخ دهید، و این عالی است. این یعنی تقلیق و چه چیزی بهتر از تقلیقی قدرتمند می‌تواند خواننده را به ادامه دادن این سری مشتاق کند؟

در قسمت‌های قبل اریک اوضاع خوبی نداشت. از خانواده‌اش جدا شد. شکنجه شد و به زندان افتاد. کتک خورد و دستش را نیز از دست داد، اما اریک بالاخره زره X-O Manowar را بدست آورد و با آن یکی شد. آن همه درد و سختی به پایان رسید و شما به عنوان خواننده می‌توانید خشم و کین خواهی‌اش را درک و آن را از طریق طراحی‌های زیبای این کمیک، به راحتی احساس کنید.

دنیایی قرون وسطایی و قدیمی و جنگهایی با شمشیر و تیرکمان و منجنیق.  فضایی‌ها و نبرد در فضا با موشک و شمشیرهای لیزری. و حالا هم دنیای مدرن و امروزی ما. آیا کمیکی از این بهتر پیدا خواهید کرد؟

نوشته‌ی پوریا تقوی مقدم

[rating:8.5/10]


Saga #5Saga #5

  • نویسنده: Brian K. Vaughan
  • طراح: Fiona Staples
  • ناشر: Image Comics

مگر میشود کمیک ساگا خوب نباشد ؟

این شماره هم مانند ۴ شماره قبلی بی نظیر بود. درحالی که داستان شخصیت های اصلی روایت شد ، خط های داستانی جدیدی هم به طرح اولیه افزوده شد.

در این شماره هزل غایب بود. در حالی که صحنه های زیادی وجود داشت که میشد از آنها برای روایت یگانه و زیبای هزل استفاده کرد ؛ اما ویگان تصمیم گرفته بود که این شماره را بدون راوی به اتمام برساند.

درصفحه آخر کمیک اتفاقی غیر منتظره افتاد. اتفاقی که حتی طراح کمیک انتظارش را نمیکشد.

ویگان در انتهای شماره پنجم ساگا چنین نوشته است: وقتی که اسکریپ این شماره را به فیونا استیپلز (طراح این کمیک) نشان دادم ، واکنشش چنین بود:

🙁

و این چهره غمگین بر صورت همه افرادی که شماره پنجم ساگا را بخوانند نقش خواهد بست.

گروه ۳ نفره ما (که اگر ایزابل را هم حساب کنیم ۴ نفر میشوند) ، به نزدیکی Rocketship Forest رسیده اند و همانطور که از طراحی روی جلد شماره بعدی میشود حدس زد ، در قسمت آینده این جنگل عجیب و غریب را خواهیم دید. ولی تعقیب کنندگان هم بیشتر از همیشه به آنها نزدیک شده اند.

اگر حدس هایم درست باشند ، شماره آینده احتمالا آخرین قسمت از «آرک داستانی» فعلی کمیک ساگا خوهد بود. اما باید صبر کنیم و ببینیم که در آینده چه رخ خواهد داد ، چرا که ویگان ثابت کرده کمیک ساگا ، کمیکی غیر قابل پیشبینی است.

نوشته‌ی پوریا تقوی مقدم

[rating:9/10]



Justice League 011Justice League #11

  • نویسنده: Geoff Johns
  • طراح: Jim Lee و Gary Frank
  • ناشر: DC

یک زمانی استن لی گفت که هیچ کس مثل جیم لی نمی‌تواند احساس را وارد طراحی‌هایش کند. یا یک حرفی مشابه این! دقیقا جمله خاطرم نیست. هدف از گفتن این حرف این بود که از نظر من در حال حاضر در صنعت کمیک طراحی قوی‌تر از جیم لی وجود ندارد. طراحی‌های او از حدود بیست سال قبل همیشه هیاهو به پا می‌کردند و از طراحی‌های لباس بیست سال قبل او برای مردان ایکس هنوز هم کمابیش استفاده می‌شود. بعد از ۵۲ جدید هم طراحی اکثر شخصیت‌های دی سی بر اساس طرح‌های اوست. اما جیم لی شغل دیگری هم دارد. ناشر بودن او برای دی‌سی باعث شده سرعت کار او به شدت پایین بیاید. طراحی‌های جیم لی همچنان زیباست اما در جای جای تصاویر می توان خطوط شکسته را دید که نشانگر عجله در طراحی است.

اصرار دی سی بر این که جیم لی طراح انجمن عدالت باشد داستان را هم تحت تاثیر قرار داد. سرعت پایین او و استراحت بین دو آرک باعث شد گسستگی در داستان به وجود بیاید. خوشبختانه جف جانز هنوز هم می‌تواند وارد اعماق وجود شخصیت‌ها بشود و احساسات آنها را به خواننده نشان دهد. در این میان واندر ومن که زور جوش می‌آورد، سوپرمن که کوهی از استواری است، بت‌من که همیشه حلال مشکلات است و گرین لنترن که با همه مشکل دارد می‌توانند خودشان را خوب نشان دهند. ولی سایبورگ فقط یک تله پورتر سخنگو است و آکوامن و فلش بیچاره هم کلا در حاشیه هستند. البته نمی توان تقصیر را گردن جانز انداخت. در ۲۰ صفحه نمی‌توان سراغ همه شخصیت ها رفت ولی کل مبارزه گرین لنترن و واندر ومن اضافی به نظر می‌رسد.

در کنار داستان اصلی، داستان شزم هم به آرامی جلو می‌رود. جانز که تا آخر این آرک برای معرفی شزم وقت دارد بیشتر وقت را صرف نشان دادن روابط بین شخصیت‌ها می‌کند. هنوز برای نظر دادن در مورد داستان جانبی زود است و باید تا آمدن فصل صفر و حضور شزم صبر کرد.

نوشته‌ی احمد بابایی

[rating:7.5/10]



Rachel Rising 09Rachel Rising #9

  • نویسنده و طراح: Terry Moore
  • ناشر: Abstract

کمیک آمریکایی که بخش عظیمی از آن را کمیک ابرقهرمانی تشکیل می‌دهد بیشتر حال و هوای مناسب برای پسرها داشته و حتی همین الان هم دخترها کمتر جذب این رسانه می‌شوند. تری مور که با کارهای «غریبه‌هایی در بهشت» و «اکو» به شهرت رسیده همیشه سعی داشته که دخترها را به سمت رسانه کمیک جذب کند. شخصیت‌های اصلی بیشتر کارهای قبلی او دختر هستند و این کار هم استثنا نیست.

راچل، شخصیت اصلی داستان، فبل از شروع داستان کشته می‌شود. اما او به طرز مرموزی در ابتدای کمیک از زیر خاک بیرون می‌آید. راچل در ابتدا باور ندارد که کشته شده اما رفته رفته با پیچیده شدن اوضاع و به قتل رسیدن اطرافیانش سعی دارد واقعا بفهمد که چه اتفاقی افتاده.

تری مور مثل همیشه هم نویسندگی و هم طراحی را بر عهده دارد. طراحی شخصیت ها و فضاها تا حدی واقع گرایانه است ولی در طی این مدت مور توانسته به استایل ساده و بامزه ای دست یابد. سیاه و سفید بودن کار نه تنها از جذابیت آن کم نمی‌کند بلکه فضای ترسناک را هم به خوبی منتقل می کند. فیگورها و چهره‌ها کاملا خوب طراحی شده‌اند ولی طراحی لحظات اکشن و یا حرکات سریع شخصیت‌ها مشکلاتی دارند.

مور هیچ عجله ای ندارد و داستان را در کمال آرامش به جلو می‌برد. همین باعث می‌شود وقت زیادی برای شخصیت پردازی وجود داشته باشد. چیزی که این فصل را متفاوت می‌کند این است که بالاخره بعد از ۸ قسمت بی جواب ماندن سوالات به برخی از سوالات جواب داده می‌شود. با این که نویسنده به آرامی داستان را ادامه می‌دهد و هر فصل حرف زیادی برای گفتن ندارد، اثر نهایی مانند بقیه کارهای تری مور کار خوانندی خواهد بود.

نوشته‌ی احمد بابایی

[rating:7/10]


iZombie #27iZombie #27

  • نویسنده: Chris Roberson
  • طراح: Michael “Mike” Allred
  • ناشر: Vertigo

گوئن دختری زامبی که نحوه ی مرگش را به خاطر نمی آورد و در قبرستان کار می کند تا نیازش به خوردن مغز انسان را از طریق مرده ها به دست آورد، دو دوست عجیب غریبش که یک دختر روح و یک مرد تریر نما هستند، برادر او گوین که بدنش را در ازای شغلی در صنعت کمیک در اختیار یک روح قرار داده، زامبی مرموز چند هزار ساله ی مصری به نام آمون که به همراه یک ببر زندگی می کند، گروهی خون آشام که در گوشه ی این شهر کوچک برای خود باشگاه پینت بال درست کرده اند، زنی دانشمند و فرانکشتاین گونه که می خواهد به همراه دانشمندی روسی که مغزش درون جعبه ای محبوس است و می خواهند هیولایی به نام شیتالو را به زمین احضار کنند. گروهی شکارچی هیولا، و در طرف دیگر گروهی از هیولاها که برای دولت به رهبری آبراهام لینکلن اکنون زامبی شده کار می کنند همه و همه در کمیکی جمع است که “من زامبی” نام دارد.

کریس رابرسون را اکثراً به خاطر نوول های تاریخ دگرگون و داستان های کوتاه علمی تخیلی اش می شناسند. از کار های او می توان از کتاب داستان کوکی و مغز میمون نام برد. او هم چنین در نگارش کمیک “آیا آندروئیدها خواب گوسفندهای الکتریکی می بینند” مقتبس از رمان مشهور ک. دیک به همین نام، ستاره زاد استن لی،الریک: تعادل گمشده که مقتبس از سری رمان های الریک مایکل مورکاک است و هم چنین نگارش قسمت هایی از مجموعه کمیک های قصه ها و خانه ی مرموز از ورتیگو نقش داشته.

مایک آلرد نویسنده و طراح کمیک آمریکایی که شیوه ی طراحی اش را با هنر پاپ و همین طور هنر تبلیغاتی و کمیک دهه ی پنجاه و شصت مقایسه می کنند را بیشتر با کمیک معروفش مدمن می شناسند.

به همین ترتیب این کمیک در بخش رنگ آمیزی امسال نامزد جایزه ی آیزنر بود

من زامبی نمونه ای موفق از استفاده از کلیشه های ژانر، ارتقا دادن آن ها و تبدیلشان به اثری کاملاً نو و خلاقانه است. البته نمی توان بر سوراخ های روایی آن چشم گذاشت. اما رابرسون که از ادبیات علمی تخیلی می آید والسی از تمام امکانات در اختیارش ترتیب می دهد و شهر کوچکی که صحنه و محور این نمایش عجیب و غریب است را تبدیل به شخصیتی می کند که مدام شخصیت های داستان را در برابر چالش های اخلاقی پیچیده قرار می دهد. چالش هایی اخلاقی که به هیچ عنوان راه حلی ساده ندارند.

البته خوش ریتم بودن داستان، دنیاسازی خلاقانه و همین طور طراحی های بازی گ.شانه ی مایک آلرد را هم در این مهم نباید دست کم گرفت.

متاسفانه گویا بنا بر گفنه ی مایکل آلرد در کامیک کان امرالد سیتی امسال کمیک من زامبی در بیست و هشت آگوست ۲۰۱۲ کنسل خواهد شد و به پایان می رسد اما این به هیچ عنوان مانع از لذت بردن از کمیک نخواهد بود.

نوشته‌ی فرزاد خلیلیان

[rating:8/10]


کپی‌رایت © ۲۰۱۲ فانتزیِ کمیک
هرگونه کپی‌برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد.