بررسی کمیک‌های هفته چهارم نوامبر + اول و دوم دسامبر

توسط : در تاریخ : سه شنبه, دسامبر 23rd, 2014

به‌روزرسانی: نقد قسمت سوم آکادمی گاتام اضافه شد.

پایان هفته دوم دسامبر نیز از راه رسید و این بار با نقد ۹ کمیک از این هفته ها در خدمت شما هستیم که متأسفانه به دلیل نبود منتقد تمام عناوین از ناشران مارول و دی‌سی هستند. برای دریافت هر عنوان بروی نام آن کلیک کنید و باقی کمیک‌های این هفته را از این بخش‌ها دریافت کنید:

مثل همیشه اگر توانایی نوشتن نقدهای هفتگی را در خود می‌بینید ما را در این مسیر تنها نگذارید.


Gotham by Midnight #1

  • نویسنده: Ray Fawkes
  • طراح: Ben Templesmith
  • ناشر: DC

ماوراء الطبیعه. ترس، اعتقاد، مذهب ، فضایی گوتیک، ادراک پریشی. این کلمات برای توصیف کمیک انشعابی جدید بتمن با نام گاتهام در نیمه شب کافی است.

گاتهام بعد از نیمه شب روایت درگیری پلیس گاتهام بعد از نیمه شب است که کارشان حل پرونده‌های مجهول مربوط به مسائل ماوراءالطبیعه است. نویسنده داستان ری فاوکسی است که در فضاسازی کمیک کنستانتین با همین موضوعات موفق ظاهر نشد و حالا تیمی رده چندم از متخصصان و کاراکترهایی چون جیم کوریگان یا همان اسپکتر، لیسا دریک، کاراکتری جدید که کارآگاهی در گروه پلیس است، بازجویی با نام دکتر زاندور سار و مشاوری مذهبی به نام خواهر جاستین را دور هم جمع کرده تا داستاتی از نیمه شب گاتهام با تمی از تاریکی و ترس روایت کند. همانند سری دیگر یعنی آکادمی گاتهام خبری از بتمن در این کمیک نیست. ری فاوکس در قسمت اول این کمیک به زیبایی دنیای این کاراکترها و موقعیتی که در آن هستند را تأسیس می کند. داستان آرک اول این کمیک مربوط به دو خواهر دوقلو است که پس از ربوده شدن حالا به پیش خانواده بازگشته اند اما عفونتی ذهنی آن ها را در حالتی عجیب قرار داده که جملاتی نافهوم بیان می کنند. تیم گاتهام نیز برای حل پرونده وارد ماجرا می‌‌شوند.

اگر در عصر مدرن فقط یک نفر بتواند فضای این داستان را به خوبی ترسیم کند آن یک نفر بدون شک بن تمپل‌اسمیت است. تمام کار فضاسازی این کمیک (از جمله رنگ و جوهر مثل همیشه) کار اوست. خطوطی که تمپل‌اسمیت در طراحیش استفاده می کند در عین ساده بودن پر از جزئیات و پیجیده هستند. کاراکترهایی که او می‎کشد با وجود پارودی در آناتومیشان دارای احساسات دقیق در صورت و زبان بدن هستند. تمام این ها در نگاه اول همانند نقاشی یک کودک جلوه می کند در صورتی که هیچ جزئیاتی از قلم نیافتاده. به این طرح ها خطوط  برجسته جوهر و رنگ های عرفانی و تاریک را اضافه کنید تا دقیقا اتمسفر کمیک گاتهام بعد از نیمه شب را (البته اگر بار اولتان است طراحی تمپل اسمیت را می‌بینید) درک کنید.

گاتهام بعد از نیمه شب یکی از بهترین سری های انشعابی کمیک “بتمن: جاویدان” بدون دخالت بتمن است. این کمیک فضایی دلهره‌آور را بعد از غروب خورشید در گاتهام به تصویر می کشد.

مهران فلاح
۹ از ۱۰


Deathstroke #۲

  • نویسنده: Tony S. Daniel
  • طراح: Tony S. Daniel
  • ناشر: DC

طی ماموریت غریبی که در روسیه رخ داد، اسلید ویلسون در بدن جوان‌تر خود از خواب برخواست. و حالا بدنبال عوامل این تغییر زمان و مکانی میگردد…

نکته ی مثبتی که در این کمیک شاهدش هستیم، طراحی های خیره‌کننده تونی دنیل است. به حدی این بخش قوی است که حتی بسیاری از ایرادات ریز و درشت داستانی را با پلات های اکشن و خونینی که به بهترین شکل ممکن به تصویر کشیده شده اند مخفی میکند. اما هرچقدر هم دنیل سعی خود را بکند نمیتواند فقدان یک داستان خوب و مناسب را با قلمش پر کند.

تونی اس. دنیل در قسمت اول توانسته بود تا حد زیادی مخاطبین را راضی نگه دارد اما واقعاًادامه نوشته»


Uncanny X-Men Annual #1

  • نویسنده: Brian Michael Bendis
  • طراح: Andrea Sorrentino
  • ناشر: Marvel

در سری‌های داستانی All-New X-Men و Uncanny X-Men سایکلاپس و گروهش که حالا تیم ایکس‌من خود را تشکیل داده در تلاش برای یافتن و آموزش جهش‌یافتگانی که به تازگی قدرتهایشان را بروز داده‌اند دختر جوانی را به تیم خود آوردند که قابلیت کنترل و سفر در زمان را از طریق ساخت حباب زمان داشت. دختری با نام ایوا بل. در یکی از قسمت‌ها، ایوا که هنوز کنترل کاملی بروی قدرت‌های خود ندارد بر اثر اتفاقی به آینده‌ای دور سفر می‌کند و بدون این‌که توضیحی داده شود چند سال بزرگتر به زمان حال بازمی‌گردد. این کمیک سالیانه روایت اتفاقی است که بر سر ایوا در این سفر آمده است.

سفر در زمان و گشت در آینده و گذشته دور همیشه یکی از سوژه‌های جذاب داستانی بوده است. این سوژه را با بازگشت اندریا سورنتینو (I, VAMPIRE، GREEN ARROW) و داستانی جذاب از برایان بندیس در نظر بگیرید تا یکی از بهترین‌های سفر در زمان مخصوصا در داستان‌های چند سال گذشته دنیای ایکس‌من را تجربه کنید. تکنیک هایی از کمیک Green Arrow لمیر را نیز در طراحی های این کمیک می بینیم. ملاقات با چهره هایی آشنا در آینده، سفر به گذشته و غرب وحشی با رنگ‌های کمرنگ و بیابانی نزدیک به حال و هوایی زمانهایی که بل در آن قرار می گیرد و استفاده از ریختن پنلی در یک تصویر و به هم چسبیدن آن با سفر در زمان کاراکتر اصلی همانند یک پازل صفحاتی چشم نواز را خلق کرده است. ناگفته نماند ۷ سال تمرین برای کنترل قدرت و فلش فوروارد ناگهانی بندیس چندان توئیست جالبی نبود و این پوئنی منفی برای این داستان محسوب می‌شود.

یکی از ضغف های سورنتینو شباهت زیاد چهره هایی که ترسیم می‌کند به یکدیگر است اما در این کمیک ثابت می‌کند که حداقل در این مورد بسیار تمرین داشته و تفاوت آن را می‌شود در مقایسه با گروه ایکس‌من سال ۲۰۹۹ در این کمیک و گروه Outsiders در کمیک گرین ارو دید.

قسمت بعدی این داستان در سالیانه کمیک All-New X-Men دنبال می‌شود امیدوارم با اتمام آن با قاطعیت بشود این داستان دو قسمتی را از بهترین داستان های تاریخ ایکس‌من نامید.

مهران فلاح
۸ از ۱۰


Amazing Spider-Man Annual #1

  • نویسنده: Sean Ryan, Jai Nitz, Cale Atkinson
  • طراح: Brandon Peterson, Ron Salas
  • ناشر: Marvel

سالیانه اسپایدرمن شگفت‌انگیز همانند کمیکی که پارسال عرضه شد وقفه‌ای کوتاه به روایتی جدا از رویدادی است که در حال حاضر در دنیای عنکبوتی در حال انتشار است. کمیکی متشکل از ۳ داستان کوتاه که البته یکی از آن‌ها کالکشنی از بهترین استریپ‎های کیل آتکینسون برای اسپایدرمن است.

داستان اول با نویسندگی شان رایان و طراحی برندون پیترسون تلاش اسپایدرمن برای پیداکردن صاحب تلفن همراهی است که در سر صحنه‌ی تصادفی آن تلفن را می‌بیند. طراحی‌های پیترسون در کنار تصاویر رئالی که برای پس‌زمینه انتخاب کرده است کار جالبی است اما چندان حرفه‌ای نیست. داستان دوم یک تک‌صفحه‌ای از کمیک استریپ‌های آتکینسون است و داستان سوم دستگیری چند شرور خرده‌پا با کمترین دیالوگی از اسپایدرمن(دلیلش را آخر داستان می‌فهمید) پرونده سالیانه اسپایدرمن شگفت‌انگیز را می‌بندد.

چیز زیادی نمی‌شود در مورد این کمیک گفت. ۳۰ صفحه برای گذراندن اوقات خالی زندگیتان(البته اگر داشتید) با حضور اسپایدرمن و ۳ داستان کوتاه به جز ضعف‌هایی که در مجموع هدف انتشار چنین کمیکی است آنتولوژی‌ای است خوب، رو به پایین و البته بیش از حد کوتاه برای یک سالیانه.

مهران فلاح
۴ از ۱۰


Harley Quinn Holiday Special #1

  • نویسنده: Amanda Conner, Jimmy Palmiotti
  • طراح: Mauricet
  • ناشر: DC

بلاخره کمیک ویژه‌ی کریسمس هارلی کوئین هم منتشر شد. و خب باید بگویم در نگاه اول بسیار نا امید کننده بود، کمی بیشتر بررسی‌اش میکنیم تا دلیل آن روشن شود.

 “هارلی کوئین: ویژه‌ی کریسمس” از سه داستان مجزا تشکیل شده است که هرکدام به نحوی به تعطیلات سال نو مربوط میشوند، کادر نویسندگی هر سه داستان بر دوش آماندا کانر و جیمی پالمیوتی است و اگر هارلی کوئین را تا به الان دنبال کرده باشید میدانید که برای شماره‌ی کریسمس عملاً از هیچ نویسنده یا طراح جایگزینی استفاده نکرده اند.

 داستان اول تحت عنوان “اسباب‌بازی بد” روایتی کمدی را از فروش حیوانات بی‌خانمان به مردم عادی آغاز میکند. هارلی کوئین سعی دارد بزور سگ و گربه های بی‌سرپرست را به دست مردمی که از خرید برمیگردند بسپارد. و درواقع نقطه‌ی عطف داستان هم همین پنل‌های بامزه ایست که نشان دهنده‌ی شخصیت مردم و ارتباط آنها با حیوانات است.

اولایل کار واقعاً فکر میکردم که با یک روایت کمدی روبرو هستم که بخاطر استفاده از بعضی ایده ها به سمت تینجیری بودن پیش میرود اما واقعیت این است که کمدی تنها بعنوان چاشنی کار ظاهر میشود و در واقع ما با یک داستان کاملاً کودکانه که قرار است در آخر از آن درس عبرت بگیریم، روبرو میشویم.

داستان دوم یک ماجرای کاملاً کودکانه را روایت میکند که مارا به یاد کتاب‌های مصور خرسالان میندازد. داستان ازین قرار است که کَکی وارد گوش هارلی میشود و در روز کریسمس شروع به تبل زدن میکند! هارلی که بخاطر این صدای آزار دهنده روبه جنون میرود دست به دامن هر کس و ناکسی میشود اما فایده ای ندارد. تا اینکه در نهایت… بنظرم بعنوان یک داستان برای خردسالان، خیلی خوب و حرفه ای ظاهر شده. اما چیزی که باعث میشود حتی بزرگسالان نیز به سمتش جذب شوند، طراحی‌های خاص و چشم نواز آن است که واقعاً دیدنشان میرزد که وقت خود را بر روی چنین داستانی بگذارید.

داستان سوم هم دقیقاً از فرمول داستان اول پیروی میکند و نقل قول ازان کار بیهوده ای خواهد بود. صرفاً باید به پنل آخر آن اشاره کنم که واقعاً تصویر زیبایی را نشان میدهد… دیالوگی از هارلی میبینیم که میگوید “امسال قراره بهترین کریسمس سال باشه” اما وقتی به بک‌گراند آن توجه میکنیم مردم بیچاره ای را می‌بینیم که درحال دزدی و خودکشی هستند!

و در آخر باید اضافه کنم که ویژه‌ی کریسمس امسال کار مناسبی‌ست اما برای مخاطبان کم سن و سال. نمیدانم چرا دی‌سی چنین داستان‌هایی را برای کرکتر عمیقی همچون هارلی کوئین خلق کرد. اما امیدوارم هرچه زودتر کانر و پالمیوتی از کمیک جدا شوند بلکه سرو سامانی بگیرد.

کامیاب قربان‌پور
۳ از ۱۰


Catwoman #36

  • نویسنده: Genevieve Valentine
  • طراح: Garry Brown
  • ناشر: DC

عنوان کت‌وومن از قسمت صفر کمیک‌های New 52 با بحران بزرگی دست و پنجه نرم کرد. بحرانی به نام ان نوسنتی.

نوسنتی نویسنده زنی که از شماره ۰ این سری نوشتن آن را به عهده گرفت در طول ۲۳ قسمت  و ۳ سال روایت داستانی‌اش یکی از مفتضح‌ترین کت‌وومن‌های تاریخ دی‌سی را نوشت. خبری که همگان را خوشحال کرد روی کارآمدن تیمی جدید از قسمت ۳۵ این سری بود، تیم ولنتاین و براون.

آرک جدید این کمیک به کل اتمسفری متفاوت از کارهای قبلی چیزی شبیه به مرکز پلیس گاتهام دارد. راستش این عنوان را به لطف اتفاقات بتمن جاویدان دیگر نمی‌شود کت‌وومن نامید. حالا تبدیل به یک عنوان شخصی سلینا کایل و خاندانش شده که بهترین مزیتش حداقل نبود خانم نوسنتی در داستان‌سرایی بد سلینا کایل است. سلینا دیگر هویت قبلی‌اش را کنار گذاشته و با درک این مهم که عضو یکی از خانواده‌های خلافکار گاتهام‌سیتی است سعی در اثبات خود و ایجاد روابط بین دیگر خاندان‌ها دارد. در قسمت ۳۶ در کنار روایت و ارجاعاتی خوب کمی هم پویایی(و البته یک کت‌وومن تقلبی!) می‌بینیم که این به نسبت قسمت کم تحرک قبل پیشرفت قابل ملاحظه ای است.

گری براون کسی که قبل از این در مارول کمیک میهن پرست آهنی را طرح زده بود حالا به دی سی کوچ کرده تا سلینا کایل و خاندانش را به تصویر بکشد. براون را شاید بشود نسخه ای دست چندم از طراحی آونگارد مایکل لارک دانست. استایل تیزش راضی‌کننده است اما چهره‌ها و نمایش بدی از فرم‌های بدن در نماهای دور بزرگترین ضعف طراحی اوست.

نوسنتی دیگر نیست، این مهم‌ترین اتفاق آرک جدید است، حالا می‌شود با خیالی آسوده به سراغ این عنوان رفت. کمیک حال و هوایی بهتر و البته تاریک‌تر به خود گرفته اما با این حال هنوز گیره‌اش آنقدر محکم نیست که نتوانید از خودتان جدایش کنید.

مهران فلاح
۷ از ۱۰


Spider-Man and the X-Men #1

  • نویسنده: Elliot Kalan
  • طراح: Marco Failla
  • ناشر: Marvel

از زمانی که مرگ ولورین فرا رسید انتشار عنوانی با نام ولورین و اکس‌من‌ها بدون حضور ولورین تقریبا بیهوده شد. تیم مارول با طراحی و نویسنده‌ای جدید تصمیم گرفتند تا اسپایدرمن را به عنوان معلم جدید مدرسه جین گری وارد داستان کنند و اینگونه بود که عنوان کمیک به اسپایدرمن و اکس‌من تغییر پیدا کرد.

قسمت اول کمیک اسپایدرمن و اکس‌من جدالی است بین دانش‌آموزان مدرسه و معلم آن‌ها آقای اسپایدرمن برای قبول معلمی جدید(آن هم از نوع عنکبوتی‌اش و نه یک جهش‌یافته) در بین خود. تفاوت اصلی این کمیک با داستان‌هایی که اسپایدرمن در عناوینش به تدریس پرداخته این است که این‌بار این پیتر پارکر نیست که به دانش‌آموزان عادی تدریس می‌کند بلکه اسپایدرمن با لباس مخصوصش سعی دارد دانش‌آموزان جهش‌یافته‌ای را آموزش دهد که هیچ‌کدام او را به عنوان مربی‌شان قبول ندارند.

روایت فان و دیالوگ‌های بامزه و تیکه‌پرانی‌های اکس‌من‌ها تا نیمه‌های کمیک بسیار خوب از آب درآمده اما از نیمه دوم ریتم کار به شدت افت می‌کند و فقط با ابرشرورانی سطح پایین همراه می‌شویم که مثل همیشه نقشه‌ای در سر دارند. توسعه پلات کار نیز ضعف دیگر این کمیک است. شروع کمیک با نمایی از استورم و ورود اسپایدرمن به مدرسه است بدون این‌که توضیح اضافه‌ای داده شود، کاراکترهای استورم، بیست و راشل گری ضعیف‌ترین عناصر داستانی شروع این قسمت‌اند.

طراحی‌های روشن و رنگ‌دار، فضایی شاد را برای کمیک ساخته است. طراحی‌ها نه خیلی پویا و پرجزئیات(به جز صحنه‌هایی از تمرین اکس‌من در اتاق خطر) و نه خیلی ضعیف است که آزارتان دهد. همه چیز در سطح قابل قبولی است.

در مجموع نیمه ابتدایی کمیک خوب است و نیمه انتهایی آن خوب نیست. این ترازویی با وزنه‌های برابر را ساخته تا این قسمت از یک کمیک متوسط فراتر نرود.

مهران فلاح
۵ از ۱۰


Detective Comics #37

  • نویسنده: Francis Manapul, Brian Buccellato
  • طراح: Francis Manapul
  • ناشر: DC

آرک دوم کمیک‌های کارآگاهی بتمن با نویسندگی و طراحی(هر دو بصورت مشترک در هر دو زمینه همکاری دارند) دو زوج موفق و خوب دنیای دی سی یعنی ماناپول و بوچلاتو از این شماره آغاز کرده است.

آنارکی دقیقا جو تاریک و سرد زمستانی در روزهای پایانی سال و شب کریسمس را دارد. در ابتدای داستان جنایاتی رخ داده که بزرگترین کاراگاه دنیا و کاراگاه بولاک را(که حالا جای جیمز گوردون را در نقش مأمور اول پلیس گاتهام گرفته و داستان با محوریت این شخصیت می‌چرخد) به تلاش برای چیدن پازلهای حل این قتلها وا می‌دارد. کمیک‌های کارگاهی ماناپول و بوچلاتو کاملا پایبند به استانداردهای یک روایت کارآگاهی و پلیسی هستند و تا انتهای داستان پله پله تا حل معما شما را با کارگاهان ماجرا همراه می‌کنند، حداقل آرک قبلی همینگونه بود با این تفاوت که در این آرک به جای تمرکز بر خلافکاران درجه چندم گاتهام یک شرور جدید معرفی می شود ابرشروری که در تای‌این سال صفر جان استوآرت نیز حضور داشت. اما آنارکی کیست:  در واقع اولین کسی که لقب آنارکی را به خود داد لونی ماچین، پسر بیولوژیکی جوکر است! او دارای هوشی در حد یک نابغه است و در هک کردن سیستم‌های کامپیوتری مهارت دارد. او همچنین استاد هنرهای رزمی، مخترعی عالی  و مخالف سرسخت قدرت‌طلبی است حدسی که نگارنده می‌زند حضور همین کاراکتر با همین خصوصیات در این داستان است اگرچه هنوز هیچ چیز مشخص نیست و آنارکی حضوری کوتاه در ابتدای داستان دارد و فقط راز قتلی را برای قهرمانان داستان به جا می‌گذارد. مقداری از ضعف سری عدم پرداخت کافی به زندگی شخصی بروس وین و بولاک است، تنها قدم مثبتی که کار در این مسیر تا به اینجا برداشته معرفی شخصیت زن همکار بولاک و دیالوگ‌های آلفرد و بروس است.

با شروع این قسمت اکشن‌های خوبی نیز با طراحی فوق العاده دو هنرمند می‌بینیم، چیزی که نقطه عطف داستان‌های این تیم است. طراحی‌ها همان‌طور که در کارهای دو هنرمند مرسوم است حالت دیجیتالی ندارد، خبری از رنگ‌زنی و سایه‌ها و نورپردازی چند لایه نیست و همه چیز با روشی سنتی و دستی بدون جوهرزنی تکمیل می‌شود، این موضوع شاید برای همه زیبا نباشد اما به واقع یکی از بهترین طراحی‌های کمیک‌های دی سی را دارد. تعدادی از تصاویر بخصوص صفحات تک شات جزئیاتی عالی و تحسین برانگیز دارد. جزئیاتی که شاید حتا متوجه آن‌ها نشوید. اگر تعدادی از مراحل مرسوم طراحی حذف شده است اما این تیم در پیش‌تولید و فضاسازی تک تک صفحات بسیار زمان گذاشته است.

تیم بوچلاتو و ماناپول همانند سری فلش چیزی متفاوت از مدیوم کمیک ارائه داده‌اند. مهم‌ترین تفاوت کارهای آن‌ها همکاری متقابل در طراحی و روایت داستانی در کمیک‌هاست بطوری که هیچ‌کدام را جدای از دیگری نمی‌شود تصور کرد. شماره ۳۷ کمیک‌های کارگاهی قسمت اول آرک جدید این سری و بازگشت این تیم با نام “آنارکی” است. انتظار نداشته باشید برای خواندن این آرک کارت دعوت برایتان ارسال شود!

مهران فلاح
۸٫۵ از ۱۰


Thor #3

  • نویسنده: Jason Aaron
  • طراح: Russell Dauterman
  • ناشر: Marvel

بزرگترین اتفاق کمیک‌های مارول و تغییری که خیلی‌ها را خشمگین کرد جایگزینی کاراکتر ثور با یک شخصیت زن بود. کسی که هنوز هویتش مشخص نیست. اما خبری خوشحال کننده که ثور دقیقا در آخرین صفحه از این کمیک پیدایش می‌شود.

سری جدید ثور با نویسندگی جیسون آرون و طراحی داترمن تازه کوچ کرده از کمیک سایکلاپس با وجود تغییراتی که داشته کیفیت سابقش را نیز حفظ کرده است.

طی اتفاقاتی که در رویداد “گناه اصلی” می‌افتد ثور دیگر قادر به بلند کردن میونر(چکشش) نیست. همان‌طور که می‌دانید هر کسی لیاقت بلند کردن این چکش را ندارد اما در این بین زنی اسرارآمیز پیدا می‌شود که در غیاب ثور چکش را در اختیار می‌گیرد و به خدای رعد بدل می‌شود. از طرفی ملکیث به همراه غول‌های یخی سرزمین یوتون‌هایم(یکی از ۹ بخش جهان در اساطیر اسکاندیناوی) در حمله‌ای به راکسون(تشکیلات ذخایر بزرگ نفتی در دنیای مارول) برای بدست آوردن ماده‌ای باستانی برای نابودی اونجرها و ارتشی از آزگاردیان تیمی تشکیل داده‌اند.

بخشی از لذت خواندن این داستان کشف هویت مخفی کاراکتر جدید ثور است. در عین این‌که شخصیت داستان ما هنوز خامی یک ابرقهرمان جدید را(که البته کمتر این‌طور به نظر می‌رسد) دارد در مبارزه با غول‌های یخی صحنه‌های اکشن و لحظات فوق‌العاده زیبایی را رقم می‌زند. اوج خلق چنین صحنه‌هایی را در قسمت سوم این کمیک می‌بینیم. برای خوانندگان، این کمیک برگ تازه‌ای از سری داستان‌های ثور با درخشش یک شخصیت مونث است اما حفره‌هایی در داستان نیز مشاهده می‌شود؛ شخصیت‌پردازی کم کاراکتر جدید، نبود مقدمه‌ای خوب برای بدست گرفتن چکش یا نداشتن داستانی موازی با اتفاقات اصلی برای روایت.

داترمن هم با کارهایی که اخیرا به نمایش گذاشته از زمان شروع فعالیتش به سرعت محبوبیت خود را در بین هواداران افزایش داده است. شماره ۲۸ و ۲۹ کمیک نایتوینگ شروع آشنایی من با این استعداد جدید بود و به واقع هیولاها و کاراکترهای اسطوره‌ای که او در این کمیک طرح می‌ریزد در کنار شخصیت‌های کوچک داستان کاری عظیم است.

با اینکه نیمی از داستان این آرک روایت شده است اما جیسون آرون قدمی در نمایش راز کاراکتر جدید برنداشته و به جز اکشن و طراحی‌های خارق‌العاده داترمن و رنگ‌زنی‌های خوب متیو ویلسون هنوز هم ثور مونث در حال درجازدن در مکانی بسته با غول‌های یخی است.

مهران فلاح
۷ از ۱۰


Gotham Academy #3

  • نویسنده: Becky Cloonan, Brenden Fletcher
  • طراح: Karl Kerschl
  • ناشر: DC

قسمت سوم از آکادمی گاتهام نیز همانند دو قسمت قبلی بر روی چند عنصر داستانی استوار است و بنظر می‌رسد هرچقدر که داستان پیش می‌رود، نویسندگان بیش از قبل به آن چیزی که میخواهند نزدیک میشوند.


داستان درست از جایی روایت میشود که اولیو با محفل مخفی خفاش روبرو شد. پس از آن‌که پوملاین راز محفل و جزئیات آنرا با اولیو درمان می‌گذارد، نخستین قدم را برای ازبین بردن خصومت‌های شخصی برمی‌دارد و خب این رابطه‌ی پوملاین و اولیو کاملاً طبیعی پرداخت شده که جای تقدیر دارد.

پس از آنکه اولیو و گروهش دور هم جمع می‌شوند، سعی دارند طی نقشه‌ای روح سالن شمالی را پیدا کنند! البته تمام داستان کمیک در این ماجراجویی خلاصه نمی‌شود، بلکه مانند قبل نویسندگان سعی می‌کنند با ظرافت هرچه تمام‌تر بخش‌هایی از گذشته‌ی اولیو را نیز برای خوانندگان روشن کنند.

باید عرض کنم که مهم‌ترین و منحصربفرد ترین نکته‌ی این شماره، تقابل بین واقعیت و تخیل است. یعنی تمام ماجراجویانی که به تصویر کشیده شده‌اند در پی یافتن این حقیقت هستند که آیا ارواح و سوپرنچرال بیشتر از یک مشت خرافه و داستان است یا نه. و در پی یافتن این حقیقت خواننده نیز با آنها همراه می‌شود، چیزی که مارا به حدی جذب می‌کند تا برای قسمت بعد لحظه‌شماری کنیم.

کارل کرشل بهترین انتخاب ممکن برای “آکادمی گاتهام” است. واقعاً نمی‌توان کمیک را بدون طراحی‌های وی تصور کرد. همه چیز به میزان کافی از نظر رنگ‌بندی، ترکیب‌بندی و خیلی ویژگی‌های دیگر رعایت شده است. نه به حدی تیره و تار است که با تم تینیجری کار در تضاد باشد، نه خیلی روشن و رنگین که از فضای جدی کار فاصله بگیرد.

البته نکته‌ای که به شدت توی ذوق می‌زند، دامن دخترهاست! دامن‌ها افتضاح از آب درامده‌اند. به هیچ‌وجه قوانین فیزیکی را رعایت نمی‌کنند و تصویر ماتی که دارند واقعاً بلاهت‌وار بنظر می‌رسد. امیدوارم در قسمت بعدی این نکته را در نظر بگیرند.

در آخر، بکی کلونان و فلچر کار قابل قبول و خوش ساختی را در دل یک داستان نوجوانانه ساخته‌اند که درحال حاضر واقعاً نمونه‌ای کم‌نظیر محسوب می‌شود.

کامیاب قربان‌پور
۷٫۵ از ۱۰



کپی‌رایت © ۲۰۱۴ فانتزیِ کمیک

هرگونه کپی‌برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد.