بررسی کمیک‌های هفته چهارم مارس تا هفته چهارم جولای | بخش اول

توسط : در تاریخ : پنجشنبه, آگوست 8th, 2013

بالاخره بعد از ۴ماه دوباره با نقدهای هفتگی کمیک‌ها در خدمت شما همراهان عزیز هستیم، در این مدت به قدری حجم نقدها افزایش یافت که پوشش تمامی آن‌ها تنها با ۴ منتقد کاری بسیار مشکل بود بنابراین سعی کردیم تا قسمتهای یک، شماره‌های مهم و یا شروع آرک‌های جدید را به صورت کلی پوشش دهیم، این نقدها در قالب دو بخش مرتبط از هفته‌ی چهارم مارس تا هفته‌ی چهارم جولای را شامل می‌شود که بخش دوم در هفته‌‌های آتی بروی سایت قرار خواهد گرفت. امید است تا همانند گذشته بتوانیم به روال عادی و منظم قرارگیری نقدها همزمان با مراجع خارجی بازگردیم. در بخش نظرات، می‌توانید در مورد این کمیک‌ها بحث کنید، اگر آن‌‌ها را خوانده‌اید و با نظرات منتقدین ما مخالفید، نظر خودتان را بیان کنید و یا حتی در مورد این بخش به ما پیشنهاد دهید. ما نیز در بحث‌ها شرکت خواهیم کرد.


Dial H #13Dial H #13

  • نویسنده: China Mieville
  • طراح: Alberto Ponticell
  • ناشر: DC

اگر به صورت کلی بخواهیم نگاه کنیم، دایل اچ کمیکی بی نظیر است. داستانش پر است از اتفاق‌های جدید و غیرمنتظره و طراحی‌اش بسیار خوب است. اما شماره ۱۳ این کمیک، رسما یک شاهکار است. به جرات می‌توانم بگویم که شماره ۱۳ کمیک دایل اچ، یکی از بهترین تک شماره‌هایی بود که در عمرم خوانده‌ام.

گروه در ادامه داستان و در جستجوی شماره‌گیری (Dial) جدید به دنیایی جدید قدم می‌گذارند. دنیای دیوارنویسی‌ها.

در این شماره کمی از سرعت داستان اصلی کاسته شده، تا نویسنده این کمیک، بتواند فضایی آرام و لطیف بسازد و داستانش را در این محیط روایت کند. تقابل و گفت و گوی فردی واقعی و فردی در دنیای دیوارنویسی‌ها که در اصل همزاد همدیگر هم هستند، قسمت عمده این شماره را تشکیل می‌دهد. قهرمان داستان به همزادش نصیحت می‌کند. او را تعلیم می‌دهد. ولی در نهایت او تصمیمی متفاوت می‌گیرد.

اشاره‌های فراوانی در این شماره به کمیک «بتمن: سال یک» می‌شود و اگر آن کمیک را هم خوانده باشید، لطافت و شیرینی داستان شماره ۱۳ام دایل اچ را بهتر درک خواهید کرد.

در نهایت تنها یک چیز می‌گویم:

حتی اگر کمیک دایل اچ را دنبال نمی‌کنید، این شماره را حتما بخوانید.

پوریا تقوی‌مقدم
۱۰ از ۱۰


 Wolverine #2-7Wolverine #2-7

  • نویسنده: Paul Cornell
  • طراح: Alan Davis, Mirco Pierfederici
  • ناشر: Marvel

کورنل نویسنده توانایی است. ایده‌های خیلی خوبی هم دارد، اما سبک نویسندگی او یک ایراد اساسی دارد. کمیک‌هایی که می‌نویسد به صورت شماره‌های جدا از هم، آن‌قدرها جذاب نیستند، چون خیلی آهسته و آرام دنیاسازی می‌کند.

پس برای اینکه بتوانیم به عنوان یک خواننده کمیک، بر این مشکل غلبه کنیم، بهتر است که صبر کنیم تا چند شماره از کمیک‌هایش بیرون بیاید و سپس آن‌ها را پشت سر هم بخوانیم.

در آرک اول این کمیک که شش قسمت به طول انجامید، ولورین پس از مبارزه با دشمنی جدید و شکست دادنش، به دلایلی که اینجا ذکر نمی‌کنم، قدرت ترمیم دائمی خود را از دست داد و میرا شد.

شماره ۷ام این کمیک هم به بررسی شرایط جدید او، و نحوه کنار آمدنش با زندگی جدید می‌پردازد. زندگی‌ای که نه تنها در نبرد با مجرمین باید مراقب سلامتی خود باشد، بلکه در کارهای کوچکی مثل تراشیدن ریش‌اش هم باید به این نکته دقت کند که دیگر زخم‌هایش خوب نخواهند شد.

با توجه به اینکه احتمالا داستان فیلم جدید ولورین هم حول میرا شدن او می‌چرخد، پس می‌شود انتظار داشت که ولورین به این زودی‌ها قدرت ترمیم دائمی‌اش را به دست نیاورد. پس می‌توان با خیال راحت، آرک جدید کمیک ولورین را خواند.

پوریا تقوی‌مقدم
۷ از ۱۰


Green Hornet #1-4Green Hornet #1-4

  • نویسنده: Mark Waid
  • طراح: Daniel Indro, Ronilson Freire
  • ناشر: Dynamite

دینامیت با الگوبرداری از کاری که والیانت سال پیش کرده بودچندی است با به خدمت گرفتن نویسندگان معروف صنعت کمیک شروع به ری بوت عناوین محبوب خود کرده. در یکی از تازه ترین این ری بوت ها دینامیت نگارش گرین هورنت را به مارک وید، که به خاطر دردویل سال پیش برنده ی جایزه ی آیزنر شد سپرده است.

وید در گرین هورنت، داستان بریت رید و راننده اش کاتو را پی می گیرد. بریت روزها سردبیر و مدیر مسئول یکی از بزرگترین روزنامه های شهر است و شبانه در قالب قهرمانی به نام گرین هورنت فرو می رود که تظاهر می کند ضد قهرمانی هم پیمان با خلافکاران است. در همان حال خرابکاری هایی در شهر به وقوع می پیوندد که همگی توسط صدا هدایت می شود.و بریت رید بر خلاف نصیحت همه ی نزدیکان پیشینش از جمله کاتو می خواهد نامزد راست گرایان در انتخابات برای شهرداری شهر شود.

مارک وید با گرین هورنت پا به وادی که هخر چند تجربه ناشده نیست ولی کمتر در صنعت کمیک به آن پا گذاشته اند می گذارد. دهه ی شصت میلادی عمدتاً برای اکثر نویسنده های آمریکایی تنها برابر است با نوستالژی موسیقی راک اند رول آمریکایی، شورش جوانان، ماری جوآنا و کهنه سرباز های ویتنام و چیزهایی از این قبیل. اما وید صاف به دل نیمه ی تاریک دهه ی شصت می زند یعنی مک کارتیسم. دوره ای از تاریخ آمریکا که مصادف است با اختناق فضا و سانسور همه جانبه ای که پایش به صنعت کمیک هم کشید.

وید از گرین هورنت تصویر یک اپورچونیست تمام عیار را می سازد و این که چطور تصمیمش برای حفظ خیر عمومی به سمت منفعت شخصی می چربد. و همه ی این ها را بستر تعریف داستان نوآر گونه ای درباره ی جامعه ای می کند که شر در گوشه گوشه اش عیان است. چه در قهرمانان خود خوانده اش و چه در پلیس های فاسد نشدنی و حتی نیروهای مترقی اش.

در این بین فضاسازی و طراحی های سرد و چیره دستانه ی رولینسون فریه که در کارنامه اش پیش از این طراحی کمیک های چرخ زمان را بر عهده داشته بر رخوت و انجماد فضا می افزاید.

بعد از گرین هورنت به نظر می رسد موفقیت مارک وید چندان در دردویل تصادفی نبوده. تا این جای کار گرین هورنت نوید کاری استخوان دار را می دهد باید دید آیا می تواند در آینده هم همین روند را پی بگیرد.

فرزاد خلیلیان
۸ از ۱۰


Red Team #1-4Red Team #1-4

  • نویسنده: Garth Ennis
  • طراح: Craig Cermak
  • ناشر: Dynamite

در مورد گارث انیس بسیار نوشته ایم. این که کمیک بچه های او یک کمیک کالت بوده. این که هم اکنون دارد کمیک نیک فیوری را برای مارول می نویسد و هم چنین یکی از بهترین آرک های هل بلیزر را در کارنامه ی خود دارد چیزی است که در این سایت به ان اشاره کرده ایم.

رد تیم جریان چهار پلیس است که تصمیم به تشکیل گروهی مستقل و مخفی می گیرند تا به مجازات و کشتن خلافکارانی که قانون نمی تواند آن ها را مجازات کند دست بزنند. ایده ای نه چندان جدید که محور داستان های جنایی بسیاری از داستان کارآگاهی و وحشت و اکنون کلاسیک کریستی گرفته تا سری فیلم های دهه ی هفتادی محبوب دان سیگل یعنی هری کثیف با بازی کلینت ایستوود خشمگین و یکه بزنش.

داستانی که گارث انیس برای ما تعریف می کند روان است. همان کمدی سیاه همیشگی کارهای او را دارد و همان شخصیت های مطرود و شکست خورده در زندگی روزمره با مقادیری پیروی از روایت های مد روز که این بار در راوی های چند گانه ی داستان که هر کدام قرار است گوشه ای از داستان را برای ما باز کنند. اما آیا رد تیم چیزی به کارنامه ی گارث انیس اضافه می کند یا کاری شاخص در میان ژانر است؟

متاسفانه جواب به هر دوی این سوال ها منفی است. رد تیم به هیچ عنوان کار شاخصی در بین کارهای گارث انیس یا حتی کار های جنایی این روز ها حداقل تا این جا نیست. داستان کمتر گاف دارد. و همین طور ظریف کاری های نویسنده در ساختن شخصیت هایش. اما با این وجود، با وجود همه ی تلاش های گارث انیس برای متفاوت کردن کار، الگوهای ژانر کاملاً دست و پای انیس را بسته. نگارنده امیدوار است که انیس بتواند از این بحران اولیه بگذرد و داستان کمیک رد تیم داستانی در خور نام انیس باشد.

فرزاد خلیلیان
۵ از ۱۰


Alpha: Big Time #2-5Alpha Big Time #2-5

  • نویسنده: Joshua Hale Fialkov
  • طراح: Nuno Plati
  • ناشر: Marvel

 اسم من اندی مگوآیره. بالاخره یه روزی قدرتهای یه خدا رو پیدا می‌کنم. ولی در حال حاضر، این یارو داره حالمو جا میاره.

دوست دارم همین اول پیشنهادی به شما کنم: ابتدا آرک داستانی آلفا در کمیک اسپایدرمن شگفت‌انگیز را بخوانید و بعد به سراغ این مینی‌سری بیایید. آن وقت هست که به راحتی می‌توانید یک نویسنده‌ی خوب را با بد (جاشوآ هیل فیالکو، دن اسلات) مقایسه کنید. در واقع اسلات نام اندی مگوآیر را از ترکیب نامهای اندرو گارفیلد و توبی مگوآیر انتخاب کرده است که این هم مثل تمام کارهایش هیچ منطقی پشتش نیست. زمانی که آلفا در سری اسپایدرمن معرفی شد شخصیتی غیردوست داشتنی داشت. حرف من هم همینجاست، فیالکو مخاطب را مجاب می‌کند که او را دوست داشته باشیم. نکته جالب در مورد شخصیت آلفا این بود که در تمام این ۵ قسمت اندی در قالب یک ابرقهرمان ظاهر نمی‌شود، تنها ابرانسانی است که قدرتهای ویژه دارد، جان خانواده‌اش در خطر است، به عشقش نمی‌رسد و حتی یک تبهکار او را تهدید می‌کند که در مسائلش دخالت نکند.

طراحی‌های پلاتی با اینکه عملاً پس‌زمینه‌ای غیروجودی دارد اما سیالیت ویژه‌ای درش به چشم می‌خورد که آن حس مفرح بودن هم در آناتومی‌ها رعایت شده است، کافیست نگاهی به قسمت چهارم و پنلی که اندی به سرعت به سمت خانه‌‍اش می‌رود بیندازید تا متوجه منظورم شوید.

همان‌طور که از عنوان کمیک مشخص است فیالکو آلفا را برای «موقعیت‌های بزرگتر» نگه می‌دارد، او اینجاست که بماند. پایان. البته فعلاً!

مهران فلاح
۹ از ۱۰


Harbinger Wars #1Harbinger Wars #1

  • نویسنده: Joshua Dysart, Duane Swierczynski
  • طراح: Clayton Henry, Clayton Crain
  • ناشر: Valiant

بالاخره شماره ی یک اولین کراس اور والیانت که بسیاری منتظرش بودند شروع شد. جنگی چهار جانبه به سیاق کمیک های این چنینی که احتمالاً سرنوشت دنیا را رقم خواهد زد.

این که طرفین این نبرد را بخواهیم ناببری تنها اتلاف وقت خواهد بود و این بر عهده ی خواننده است. تنها به این اشاره می کنیم که جنگی که در طول شماره ی قبل بلاد شات، او برای انتقام از کمپانی سابقش شروع کرد و با نجات دادن جمعی از بچه هایی با قدرت های ذهنی منجر شد ابعاد گسترده تری گرفت که کمیک دیگری از دنیای والیانت یعنی هاربینجر را هم تحت تاثیر قرار داد.

شماره ی اول هاربینجر وارز روایت خود را خوب آغاز می کند. حتی در بعضی موارد موفق می شود شخصیت ها را بهتر از خود کمیک های اصلی پردازش کند. اما در نهایت چیزی مافوق خود کمیک های اصلی خلق نمی کند و در نهایت جذابیت خود را مدیون برخورد دو تا از کمیک های مهم دنیای والیانت است.

هاربینجر وارز کمیکی است که از خواندنش پشیمان نمی شوید ولی شاید بهتر باشد برای بهتر نظر دادن در مورد آن منتظر شماره های بعدی ماند.

فرزاد خلیلیان
۶ از ۱۰


Batman/Superman #1-2BatmanSuperman #1-2

  • نویسنده: Greg Pak
  • طراح: Jae Lee, Ben Oliver
  • ناشر: DC

بتمن/سوپرمن جدید، یک شاهکار است. دقیقا همان چیزی است که اسمش می‌گوید: بتمن/سوپرمن.

دقت کنید که این کمیک «بتمن و سوپرمن» نیست، «بتمن علیه سوپرمن» هم نیست. فقط «بتمن/سوپرمن»

خوب… شاید جمله‌های بالا بدون خواندن کمیک، کمی گیج کننده باشد، پس بگذارید بیشتر توضیح دهم.

داستان بتمن/سوپرمن به هر دو قهرمان به یک اندازه بها می‌دهد. با خواندن این کمیک می‌توانید تفاوت دیدگاه‌های این دو قهرمان بزرگ دنیای کمیک را به راحتی درک کنید. مونولوگ‌های یک در میان آنها بسیار عالی است. اولین برخوردهای این دو نفر، چه در محیط زندگیشان و چه در دنیای ابرقهرمانی، بسیار زیبا کار شده است.

اما داستان در انتهای شماره اول جذاب تر هم می‌شود. این دو قهرمان توسط موجودی مجهول، به دنیایی دیگر کشیده میشوند. به زمین دوم! دنیایی که نه تنها همدیگر را می‌شناسند، بلکه دوست هم هستند.

در این دنیا، می‌توانیم داستان را از چهار زاویه دید دنبال کنیم. بتمن و سوپرمن زمین اول و بتمن و سوپرمن زمین دوم. تک تک این شخصیت‌ها با چنان مهارتی روایت شده‌اند که چنین پلات شلوغی، به هیچ وجه خواننده را سردرگم نمی‌کند.

طراحی‌های این کمیک نیز عالی است و کاملا به فضای داستان می‌خورد. حتی گاهی پنل‌بندی‌ها شبیه به نشان این دو قهرمان است.

توصیه من به تمامی طرفدارن این دو قهرمان، و یا آن‌هایی که فقط طرفدار یکی از این دو هستند، این است که کمیک بتمن سوپرمن را بخوانید. هم داستان و روایتی عالی دارد و هم طراحی‌‎‌های بی‌نظیر.

پوریا تقوی‌مقدم
۹٫۵ از ۱۰


X-Men #1-2X-Men #1-2

  • نویسنده: Brian Wood
  • طراح: Oliver Coipel
  • ناشر: Marvel

شاید اغراق نکرده‌ام اگر بگویم برایان وود کمیک‌هایش خیلی خوبند، جنگ ستارگانش عالی است، اکس‌من سری آلتیمت را فوق‌العاده می‌نویسد و با قاطعیت می‌شود گفت تا به حال دو قسمت بسیار زیبا از اکس‌من سری اصلی ارائه کرده است. دو قسمت از یک آرک ۳قسمتی، که کاش این آرک با طراحی شگفت‌انگیز اولیور کویپل بیشتر می‌بود.

 تصویر کودک در آغوش جوبلی نوستالژی‌ای را برایم زنده کرد، شخصیت هپ سامرزدر اوایل سال ۲۰۰۷٫  طرح اصلی داستان مربوط به کمیکی می‌شود که گرنت موریسون در سال ۲۰۰۱ می‌نوشت اما اگر خواننده جدید هستید هیچ مشکلی نیست چون همان ابتدا برایان وود کامل شفاف‌سازی می‌کند.

 برای انتخاب ابرشرور داستان هم باید به وود تبریک گفت، شخصیتش بر خلاف اولترون اونجرها چند بار مصرف نیست،  پتانسیل بسیار بالایی در نبدیل یک تهدید بزرگ برای اکس‌من و زمین دارد. یکی دیگر از نکات بارز نویسندگی وود استعدادش در تشکیل یک گروه پویا و ایجاد روابط عمیق میان کاراکترهاست و از آنجایی که شخصیت‌های این کمیک همگی مونث هستند این روابط بسیار ملموس‌ترند.

چیزی که وود و کویپل ارائه می‌دهند نمونه‌ای از یک کتاب فمینیسمی به دور از مسائل جنسی سوء استفاده شده است، از همان ابتدا با توئیست‌هایی زیبا شروع می‌شود، یک تیم تمام مونث با پرداخت منسجم ارائه می‌کند و نشان می‌دهد که بی‌هدف نیست. این کمیک اغاز یک شاهکار است.

مهران فلاح
۱۰ از ۱۰


The Green Team: Teen Trillionaires #1-3The Green Team Teen Trillionaires #1-3

  • نویسنده: Art Baltazar, Franco
  • طراح: Ig Guara
  • ناشر: DC

این کمیک قرار بود که ضلع مقابل کمیک «جنبش» اثر گیل سیمون باشد و داستان نوجوان‌های ثروتمندی را روایت کند که دوست دارند ابرقهرمان شوند و به دنیا کمک کنند.

اما هرچقدر که «جنبش» عالی بود، این کمیک افتضاح است. سه شماره از آن بیرون آمده و هنوز هیچ اتفاق جالبی پیش نیامده است. نه شخصیت‌های این کمیک جالب هستند و نه داستان‌اش. تنها نکته مثبت این کمیک طراحی قابل قبول‌اش است که باعث می‌شود دو امتیاز بگیرد، وگرنه داستان آن کاملا بی ارزش است.

اگر برای وقت و ترافیک دانلودتان احترام قائل هستید، این کمیک را نخوانید!

پوریا تقوی‌مقدم
۲ از ۱۰


Ten Grand #1-3Ten Grand #1-3

  • نویسنده: J. Michael Straczynski
  • طراح: Ben Templesmith
  • ناشر: Image

سال‌هاست که از آغاز انشار کمیک‌های جان کنستانتین می‌گذرد و شخصیتی مثل او، یعنی جادوگری شیک و کت‌ و شلوار‌پوش که با شیاطین نبرد می‌کند، تبدیل به زیر سبکی از داستان‌های فانتزی و کمیک‌ها شده است. داستان کمیک «ده هزار دلار» نیز داستانی به همین سبک است.

زن بیگناه مردی تبهکار می‌میرد و مرد که می‌داند با کارهایی که در زندگی‌اش کرده، در بهشت جایی ندارد، با فرشته‌ها قرارداد می‌بند که با شیاطین بجنگد و به آن‌ها کمک کند، در عوض هر بار که در راه انجام این وظیفه‌اش کشته شود، بتواند پنج دقیقه به بهشت رفته و همسرش را ببیند.

داستان اینگونه شروع می‌شود، اما اتفاق‌های دیگری می‌افتد که روند ماجرا را کاملا تغییر می‌دهد.

خواندن این کمیک برای طرفداران داستان‌های ماوراالطعیبه و فانتزی دارک، کاملا واجب است.

پوریا تقوی‌مقدم
۸ از ۱۰


Red Sonja #1

  • نویسنده: Gail Simone
  • طراح: Walter Geovani
  • ناشر: Dynamite

داستان اهریمن بانوی شمشیر به دست یا همان رد سونجا بار دیگر آغاز شده است. این در واقع دومین تلاش دینامیت برای احیای این کاراکتر قدیمی است. رد سونجا برای اول بار در سری کمیک های کونان بربر ش مارول ظاهرشد و بعد از آن با پوشش بیکینی وار و ظاهر زیبا و وحشی اش هم خوانندگان پسر را شیفته ی خود کرد و هم با شخصیت و اراده ی آهنین و مهارتش در جنگ آوری توانست همزاد پنداری تعداد زیادی از خواننده های زن را همراه خود کند.

بعد از حدود سه دهه دینامیت کوشید این شخصیت را دوباره احیا کند. حاصل کار در شروع به قلم مایک کری و فلمینگ یکی از بهترین داستان های نوشته شده برای این کاراکتر بود. اما پس از قسمت پنجم و جدا شدن مایک کری از کار این مجموعه رو به ضعف رفت.

حالا بعد از حدود هشتاد شماره، دینامیت تصمیم گرفته رد سونجا را به همراه چندین کمیک دیگر دوباره آغاز کند. چیزی که همه را به نتیجه ی کار خوش بین کرده این است که دینامیت این بار گیل سیمون را برای نوشتن رد سونجا به خدمت گرفته. نویسنده ی زنی که با نوشتن بت گرل توانست برای خود شهرت به سزایی بین کمیک دوستان به هم بزند.

رد سونجای جدید این گونه آغاز می شود. پادشاهی که یک بار زندگی رد سونجا را از مرگ نجات داده اکنون که در تنگنا افتاده برای نجات سرزمینش از رد سونجا کمک می خواهد هر چند به نظر می رسد وقت تنگ تر از آن است که حتی از رد سونجا هم کمکی بر بیاید.

کمیک همه ی انتظاراتی که خواننده می تواند از آن داشته باشد را بر آورده می کند. یک قهرمان مونث با شخصیتی جذاب. شروعی خوب و برخورد جذابی که گیل سیمون با فانتزی حماسی دارد به عنوان ژانری که در نوشتن آن چندان تجربه ای نداشته نوید کمیکی را می دهد که احتمالاً خوانندگان خود را غافلگیر کند هر چند برای قضاوت بهتر باید منتظر کمیک های بعد این سری ماند.

فرزاد خلیلیان
۷٫۵ از ۱۰


Six-Gun Gorilla #1Six-Gun Gorilla #1

  • نویسنده: Simon Spurrier
  • طراح: Jeff Stokely
  • ناشر: !Boom

در آینده ای دور بلو( که البته اسم واقعیش محرمانه است) کتابدار سابقی که همه چیزش را از دست داده داوطلب شرکت در جنگ داخلی در کلونی های مستعمره ی زمین می شود. اما زمانی که تفاوت بین جنگ و صنعت سرگمی به حد غریبی ناچیز شده سربازهای داوطلب مجبور به کارگذاری نوعی تومور با کاربرد دوربین در درون مغزشان هستند که تصاویر را به صورت زنده برای تماشاگران عادی به زمین مخابره می کند. اما اوضاع برای بلو وقتی بدتر می شود که گوریلی مهندسی ژنتیکی شده و ششلول بند جانش را نجات می دهد و حالا بعد از مرگ فرماندهش باید گردنبند او را به زنش برساند. و البته در حالی که همه چیز به صورت زنده به زمین مخابره می شود باید با عوامل سری ارتش که از آشکار شدن آزمایشات ژنتیکیشان در برابر افکار عمومی بیم دارند و می خواهند گوریل ششلول بند را از بین ببرند هم دست و پنجه نرم کند. در نئو وسترن تجدید نظرطلبانه ی سیمون اسپوریه با پیشرفت داستان هر دم مرز میان مضحکه و تراژدی باریک تر می شود.

سیمون اسپوریه که  با کارهایی مثل میراث ایکس من، انهدام و مصلوب این روزها به نویسنده ای شناخته شده ای تبدیل شده، در گوریل ششلول بند با شخصیت های روان رنجور خود، دیالوگ های به طرزی اغراق آمیز عامیانه و شیوه ی عصبانی داستان گویی اش بار دیگر مشغول بسط و تکامل مولفه های سبکی مورد علاقه اش است

سیمون اسپوریه به سراغ داستانی می رود که در نگاه اول شاید به نظر برسد که امکان ندارد بشود خوب نوشت اما سیمون اسپوریه با پیچشی که به داستان با کمک عناصری وام گرفته از ژانرهای بیوپانک، اپرای فضایی و وسترن می‌دهد با روایتی جذاب ما را غافلگیر می کند.

فرزاد خلیلیان
۷٫۵ از ۱۰


The Private Eye #1-2-3The Private Eye #1-2-3

  • نویسنده: Brian K. Vaughan
  • طراح: Marcos Martin
  • ناشر: PanelSyndicate

یک بار دیگر به نام نویسنده این کمیک نگاه کنید… بله، درست است. نویسنده ساگا مشغول نوشتن کمیکی جدید است. کمیکی به نام «کاراگاه خصوصی».

در دنیایی که هیچ کس هویت واقعی خودش را افشا نمی‌کند و همه با لباس مبدل و شبیه ابرقهرمان‌ها در خیابان‌ها راه می‌روند، شخصیت اصلی داستان ما به عنوان یک کاراگاه خصوصی و (یا حتی پاپارازی)، هویت افراد را ار ازای حق‌الزحمه‌اش برملا می‌کند. اما…

 «کاراگاه خصوصی» به صورت معمول چاپ نمی‌شود، بلکه در سایت http://panelsyndicate.com/ و در زبان‌های متفاوت منتشر می‌شود و شما می‌توانید با یا بدون پرداخت پول، آن را دانلود کنید. ویگان گفته است که این کمیک در ده قسمت به پایان می‌رسد، اما زمان بیرون آمدن شماره جدید کمیک، بستگی به میزان پولی خواهد داشت که به حسابش واریز می‌شود.

ما که مجبوریم کمیک‌اش را مجانی دانلود کنیم، اما امیدواریم که آن‌هایی که می‌توانند؛ آن‌قدر به حسابش پول بریزند تا کمیک «پرایوت آی» به پایانی که لایقش است نزدیک‌تر شود.

پوریا تقوی‌مقدم
۸٫۵ از ۱۰


Blackacre #1-6Blackacre #1-6

  • نویسنده: Duffy Boudreau
  • طراح: Wendell Cavalcanti
  • ناشر: Image

یک شهر محصور در دیوار و اتوپیایی که فرامانروایان آمریکای سابق اداره می شود. بیرون از دیوار تحت کنترل قبایلی بربر است که برخی از آن ها باورهایی شبیه به مورمون ها دارند. سربازی از داخل شهر در ماموریتی مخفی به بیرون عازم می شود تا هم رزم سابقش را بیابد غافل از نقشه ای که فرماندهان او برای خودش و هم رزمش کشیده اند. به آمریکای دیستوپیایی قرن بیست و دوم خوش آمدید.

این هفته شاهد به بازار آمدن آخرین قسمت از آرک اول داستان بودیم و داستانی که آرام آرام لایه های پیچیده ی خود را باز می کرد به سر انجامی در خور رسید تا ماه بعد آرک دوم داستان را طوفانی تر شروع کند.

دافی بودرو با در هم آمیختن ژانر وسترن و علمی تخیلی پسا آخر الزمانی داستانی آفریده که خواننده را به دنبال خود می کشد و در این راه طراحی های خوب  وندل کاوالکانتی هم مخاطب را همراهی خواهد کرد.

بلک آکر کمیکی نیست که بتواند از همان ابتدا شما را به خود جذب کند. پردازش ضعیف شخصیت ها هم که گاهی به تیپ های ساده شده ی این ژانر شبیهند هم تا حدودی به پس زدن مخاطب کمک می کند. اما اگر کمی به آن فرصت دهید این توانایی را دارد که به یکی از کمیک های محبوب شما بدل شود.

بلک آکر خصوصاً به آن دسته از طرفداران فانتزی و علمی تخیلی سیاسی توصیه می شود که شیفته ی روابط تو در توی قدرت در سری کتاب هایی مثل بازی تاج و تخت و سریال اقتباسی اش شده اند. بلک آکر این توانایی را دارد که تبدیل به یکی از برگ برنده های شرکت ایمیج شود.

فرزاد خلیلیان
۶ از ۱۰


Gaurdians of The Galaxy #1-4Gaurdians of The Galaxy #1-4

  • نویسنده: Brian Michael Bendis
  • طراح: Steve McNiven, Sara Pichelli
  • ناشر: Marvel

محافظان کهکشان قرار بود از آن کمیک‌هایی باشد که چشم انتظارش باشیم و چشم انتظارش هم بودیم، قرار بود یک تجربه‌ی جدید در اپراهای فضایی باشد، قرار بود به تک‌تک کاراکترهای محبوب محافظان پرداخته شود قرار نبود تونی استارکی به این بدی در گروه باشد و بندیس تا به حال کتابی که ارائه کرده است کم شباهتی به یک اپرای فضایی ندارد. مشکل کار بندیس اینجاست که داستانش موضوعی چندین و چند بار روایت شده دارد، رودررویی پدر و پسر. و کاملاً قابل پیش‌بینی است که این قضیه با ظهور دشمنی مشترک به اتحاد همین پدر و پسر ختم خواهد شد مگر اینکه سورپرایزی در انتظار خواننده باشد.

وقتی کاپیتان آمریکایی که مک‌نیون برای بروبیکر می‌کشید را با طرحهای این کتاب مقایسه می‌کنیم پی به هدررفتن استعداد ذاتی مک‌نیون خواهیم برد، طراح هنوز هم عالی است اما فضاسازی‌های داستان اصلاً خوب نیست. سفینه‌های عظیم‌الجثه در فضایی بدون بک‌گراند، اتاقکی خالی از جزئیات، بسته‌هایی از چهره‌ی کاراکترها، اینجا هم باید تقصیر را گردن بندیس انداخت.

در مجموع محافطان کهکشان را می‌شود تا قسمت سوم که قصه به نظر می‌رسد می‌خواهد اوج بگیرد تحمل کرد اما وقتی با اکشن پارودی قسمت چهارم که مشخص نیست بخشی از داستان اصلی، میدل‌استوری یا بک‌آپ استوری است شوکه شوید دیگر فریب اسم‌های بزرگ کمیک‌ها و تهیه‌کنندگان را نخواهید خورد، اگرچه منتقدان سایتهایی مثل IGN هم در دام این تله می‌افتند.

مهران فلاح
۴ از ۱۰


Action Comics #19-21Action Comics #19-21

  • نویسنده: Andy Diggle
  • طراح: Tony S. Daniel
  • ناشر: DC

وجود سوپرمن به عنوان یکی از نمادین‌ترین کاراکترهای آمریکایی حتی بیشتر از کاپیتان آمریکا چیزی غیر قابل انکار است، حال اگر تلاش DC برای جذب بیشتر مخاطب همزمان شود با اکران فیلم مرد پولادین و تبلیغات گسترده‌ای که وارنر بروز قبل از اکران دارد با فاجعه‌ای به نام «هیبرید» روبرو خواهیم بود. آرکی که قرار بود با پیوستن اندی دیگل و تونی دنیل اوضاع را برای کلارک کنت بهتر کند و خب در قسمت اول هم پلات خوبی به نظر می‌رسید اما شاید دیگل هم با خبر کنارگذاشتنش از داستان همانند ما این آرک را دراپ کرد.

در واقع قسمت اول را اندی دیگل بدون هیچ حاشیه‌ای نوشت وقتی خبر برکناری تیم جدید آمد قسمت دوم را نیمه رها کرد و در نهایت آرک را تونی دنیل به پایان رساند. به نظر می‌رسید قسمت اول این آرک دارد خوب پیش می‌رود اما همه چیز خراب شد و این آرک با خالقان جدید هم یه شکست کامل دیگر از اکشن کامیکس سوپرمن به جا گذاشت، شاید فقط باید امید داشت بیشتر از این بلایی سر سوپرمن نیاید!

مهران فلاح
۳٫۵ از ۱۰


East of West #1-3East of West #1-3

  • نویسنده: Jonathan Hickman
  • طراح: Nick Dragotta
  • ناشر: Image

 جنگ داخلی در دنیایی موازی سال ها پس از پایان واقعیش در قرن نوزدهم ادامه داشته و در نهایت با صلح طرفین آمریکا به هشت کشور تقسیم شده. در میانه ی قرن بیست و دوم  سران این کشورها از مدت ها پیش مشغول به وجود آوردن آخر الزمان هستند. سه سوار آخر الزمان احیا می شوند ولی چهارمین سوار یعنی مرگ نه چون که عشق یک زن او را مغلوب خود کرده و حالا سه سوار دیگر برای کشتنش به دنبال مرگ هستند.

هیکمن و دراگوتا بعد ازهمکاری تحسین شده اشان در سری فانتاستیک فور بار دیگر کنار هم آمده اند تا روایت گر وسترنی دیستوپیایی باشند که شرق غرب نام دارد. کمیکی که بنا به گفته ی خود داگوتا او که در فانتاستیک فور یک نسخه ی دوم جک کربی بود اما در شرق غرب یک داگوتای طراز اول است.

کسانی که کارهای هیکمن و به خصوص کارهای در حال انتشارش مثل سری های اونجر و نیو اونجری که نوشتنش را بعد از مارول ناو بر عهده گرفته و همین طور کمیک نامزد آیزنر شده اش، پروژه ی منهتن، خوانده‌اند عناصر مشترک زیادی بین این کارها پیدا می کنند مثل روایت گسسته و تکه تکه با حفره های آشکار زمانی، نحوه ی پنل بندی ها و قاب های نامتعارف از نظر کارکردش( به طور مثال بنگرید به نحوه ی به گارگیری سه پنل صفحه ی اول و آشنا زداییشان از نحوه ی کارکرد کلوزآپ های متوالی) عملکرد کلوزآپ در دیالوگ میان مائو و دخترش که بیشتر مبتنی بر آشکارسازی احساسی است را وارونه می کند و همین طور قاب های شلوغ و به طرز متناقضی سرد و علاقه اش به دنیاسازی و داستان های علمی تخیلی پیچیده که کاراکترهایش را بازیچه می کند. همه ی این چیزها را به نحوی کامل تر می توانید در شرق غرب هم ببینید. از این نظر شرق غرب همان چیزی است که از همکاری هیکمن و دراگوتا می توان انتظار داشت.

الان در پایان آرک اول شرق غرب می توان گفت که داستان تازه شروع شده و انتظار کمیکی جذاب از این دو هنرمند باید داشت.

فرزاد خلیلیان
۸ از ۱۰


Swamp Thing #19-22Swamp Thing #19-22

  • نویسنده: Charles Soule
  • طراح: Kano
  • ناشر: DC

نویسنده جدید این کمیک کولاک کرده است.

آخرین باری که کمیک سوامپ ثینگ را در فانتزی کمیک نقد کردیم، (بررسی کمیک‌های هفته اول مارس) هنوز اسکات اسنایدر آن را می‌نوشت و داستان‌اش چیزی کم از فاجعه نداشت. اما چارلز سول سوامپ ثینگ را تبدیل به یکی از بهترین کمیک‌های DC کرده است. او روحی دوباره به آلک هولند بخشید و او را تبدیل به شخصیتی کاملا دوست‌داشتنی کرده است.

سوامپ ثینگ جدید، یک داستان طولانی را در آرک‌های کوتاه و در فضا‌های متنوع و با پوشش گیاهی گوناگون، روایت می‌کند. چارلز سول، سوامپ ثینگ را با لحنی کاملا متفاوت از اسکات اسنایدر می‌نویسد و این لحن کاملا برای این کمیک مناسب است.

طراح جدید این کمیک هم کارش را به بهترین حالت انجام می‌دهد. شکل ظاهری سوامپ ثینگ در هر شماره، با توجه به پوشش گیاهی اطرافش عوض می‌شود. پنل بندی‌ها بسیار خوب است و به جزئیات کاملا دقت شده است.

کمیک سوامپ ثینگ (البته از شماره ۱۹ به بعد) همزمان پر است از ترس، هیجان، طنز، اکشن و معما. به خودتان لطفی کرده و این کمیک را بخوانید.

پوریا تقوی‌مقدم
۸٫۵ از ۱۰


Joe Abercrombie’s The First Law: The Blade Itself #1Joe Abercrombie's The First Law The Blade Itself #1

  • نویسنده: Joe Abercrombie, Chuck Dixon
  • طراح: Andie Tong
  • ناشر: Blind Ferret

چاک دیکسون نویسنده ی کمیکی که به خاطر ران بلند مدت بتمنش در دهه ی نود و اوایل قرن بیست و یکم می شناسندش و اندی تانگ طراحی که بیشتر با کارهایی مثل اسپایدرمن خیره کننده، بتمن ضربه می زند و تانژانت: حکمرانی سوپرمن شناخته می شود گرد هم آمده اند تا دست اندرکار اقتباس کمیک از روی سه گانه ی مشهور فانتزی حماسی جو ابرکرومبی یعنی خود شمشیر باشند.

نه انگشتی بربری که برای نجات جانش در حال فرار است. مفتش گلوکتا، متخصص شکنجه که پایش در جنگ شل شده از پله ها متنفر است و می خواهد هر جور شده فقط کارش را به انجام می رساند. و در این بین حقیقت اولویت اول هیچ کس نیست.

در دهه ی هشتاد دیوید گمل از فانتزی حماسه ی تالکینی فاصله گرفت که بیشتر تحت تاثیر وسترن های اسپاگتی( از نمونه های شاخص آن فیلم هایی مثل خوب، بد، زشت و برای یک مشت دلار یا رمان های وسترن المور لئونارد را می شود نام برد) او نوعی فانتزی حماسی چپ گرایانه را بنیان نهاد که تاکیدش بر قهرمانی اقشار فرودست جامعه بود بر خلاف نگاه کلاسیک تالکینی و قهرمانان اصیل زاده اش. شاید بشود گفت رویکرد پست مدرن فانتزی حماسی ابرکرومبی گامی پیش تر از گمل است. ابرکرومبی فانتزی حماسی را مثل اسید وسترن ها( نمونه ی این نوع وسترن، وسترن های تجدید نظر طلبانه ای مثل جانگوی رها شده و شهامت واقعی به کارگردانی برادران کوئن نام برد) می نویسد. کار ابرکرومبی یک تجدید نظر شدید و تهاجمی است در ژانری که فانتزی حماسی می نامیدیم.

در مورد این اقتباس می شود گفت دیکسون متن پر پیچ و تاب رمان و پر از اصطلاحات و گویش های عامیانه ی رمان را به خوبی به کمیک برگردانده.طراحی های اندی تانگ هم برای کمیک در یک کلام بی نظیر و الهام بخشند.

قانون اول: خود تیغ از آن کمیک هایی است که به راحتی می تواند خود را تبدیل به کمیک محبوب مخاطبانش کند.

فرزاد خلیلیان
۹ از ۱۰


در پایان بهتر است ذکر شود که این توقف چهار ماهه، دو دلیل عمده داشت:

۱-کمبود تعداد افرادی که کمیک‌های هفتگی را دنبال می‌کردند و توانایی نقد نوشتن داشتند.

۲- استفاده بسیار بسیار زیاد از نقد‌های این سایت به عنوان «نظر شخصی» و عدم ذکر منبع.

پس:

۱- کمیک بخوانید، نقد بخوانید و سپس در نوشتن نقد‌ها ما را یاری کنید.

۲- در هنگام بحث در مورد کمیک‌ها، ذکر منبع و لینک دادن به اینجا را فراموش نکنید.

به امید آن‌که نقد‌های هفتگی دیگر متوقف نشوند…