بررسی کمیک‌های هفته سوم و چهارم فوریه

توسط : در تاریخ : شنبه, مارس 1st, 2014

در این هفته سه نقد از شرکت دارک‌هورس خواهیم داشت، کمیک تک‌قسمتی لوئیس لین منتشر شد و قسمت آخر آرک بتمن و دوچهره را زیر ذره‌بین می‌بریم. این هفته خوشبختانه با اضافه شدن آقای فرزان رحمانی به جمع منتقدان و همچنین بازگشت یکی از بهترین منتقدان قدیمی فانتزی کمیک آقای سینا گلاب‌زاده توانستیم کمیک‌های بیشتری را مورد بررسی قرار دهیم، امید است تا این نقدها در انتخاب درست کمیک مورد نظرتان شما را راهنمایی کند و از آن‌ها استفاده لازم را ببرید.

همچنین در این هفته‌ها سری‌های داستانی زیادی به اتمام رسیدند و تعدادی عنوان جدید نیز شروع به انتشار کردند می‌توانید برای دانلود کمیک‌های دیگر این هفته به انتهای پست مراجعه کنید و درباره‌شان در همین تاپیک بحث کنید و برای دانلود کمیک‌های نقد‌شده با لینک مستقیم نیز بروی نام آن‌ها کلیک کنید.


Red Hood and the Outlaws #28Red Hood and the Outlaws #28
  • نویسنده : James Tynion IV
  • طراح : Stephen Segovia
  • ناشر : DC
ردهود و یاغیان عنوانی است که با شروع موج ۵۲ جدید کار خود را آغاز کرد و روزهای خوب وبدی را پشت سر گذاشت. رهبر این گروه «جیسون تاد»، دستیار سابق «بتمن» همواره در مرکز داستان قرار داشته و دیگر اعضای گروه، شاهزاده «کوری» و «روی هارپر» نیز او را همراهی می‌کنند.
در این شماره جیمز تاینیون به سراغ «جیسون تاد» می‌رود و سعی دارد رابطه‌ی او با «ایزابل» را که با شروع آرک داستانی «مرگ خاندان» در هاله‌ای از ابهام باقی ماند را ادامه دهد. کمیک با «ایزابل» شروع می‌شود که سعی دارد تا خاطرات ناگوار را به دست فراموشی بسپارد و منتظر بازگشت «جیسون» و البته توضیحاتی از او است. «جیسون» با وی تماس می‌گیرد و او را به جزیره‌ی پارادایس دعوت می‌کند ولی در ادامه…
مشکل اصلی این کمیک ناشی از نویسندگی جیمز تاینیون است. هنوز هم چرخش ۱۸۰ درجه‌ی کاراکتر «روی هارپر» پس از رفتن اسکات لوبدل و جایگزین شدنش توسط تاینیون خواننده را آزار می‌دهد. رابطه‌ی بین «جیسون» و «ایزابل» غیرقابل باور به نظر می‌رسد و کارها و عکس‌العمل‌هایی که «ایزابل» از خود نشان می‌دهد با کارهای یک دختر «عادی» متفاوت است و البته ریشه‌ی این مشکل به ران اسکات لوبدل برمی‌گردد، جایی که وی «ایزابل» را صرفاً به این خاطر وارد داستان کرد که برای «ردهود» یک لاو اینترست درست کرده باشد.
در این شماره تقریباً به کاراکترهای «کوری» و «روی هارپر» پرداخته نمی‌شود. البته نویسنده تلاش کرده تا رابطه‌ی این دو را صمیمی‌تر کرده و این دو را به هم نزدیک کند که در این راه شکست خورده است. در کل تمام قسمت سالن رقص که به منظور بهبود روابط بین کاراکترها در نظر گرفته شده بود، اضافی و ناکارآمد بود و تاینیون می‌توانست به روش خیلی بهتری به این روابط بپردازد. این شماره معرفی کننده‌ی یک دشمن جدید به نام «میداس» هم بود که حضور کوتاه و کم ارزشی داشت. «میداس» از تیپ کلیشه‌ای «پولدار تبهکار» است و حمله‌ی تقریباً بی‌دلیل ‌او به یاغیان فقط برای سرگرم کردن خواننده است.
طراحی این شماره نیز بر عهده‌ی استیفن نگوویا بود که تعریفی ندارد. وی در کشیدن چهره و حالات صورت ضعف دارد و اشتباهات متعددی در جزئیات و جثه‌ی کاراکترها از جمله «روی» و «کوری» مشاهده می‌شود، به طوری که در برخی جاها «روی» بلندتر و در جایی دیگر «کوری» بلندتر است. ولی رنگ‌زن این قسمت کار خود را به خوبی انجام داده. در کل می‌توان گفت که اگر به خانواده‌ی خفاش علاقه‌مند هستید به سراغ این کمیک نروید و درعوض به خواندن عناوین دیگر خانواده همچون «بت‌گرل» و «نایتوینگ» مشغول شوید.

فرزان رحمانی
۵ از ۱۰


Wonder Woman #28Wonder Woman #28

  • نویسنده : Brian Azzarello
  • طراح : Cliff Chiang
  • ناشر : DC

چند شماره‌ای بعد از رسیدن دایانا به مقام “خدای جنگ” کتاب تا حدودی از تب و تاب افتاده بود اما در این شماره اتفاقهایی افتاد که دوباره شرایط به خطرناکیِ قبل بازگشت. دایانا برای یافتن Zola، دست به دامن Artemis شد و این در حالی بود که این روزها Hermes دایانا را همراهی می‌کند. در یک کلام دایانا برای حفظ قولی که به Zola مبنی بر محافظت از اون داده بود، حالا با افرادی متحد شده است که تا مدت کوتاهی قبلتر از این، دشمنان غیر قابل اعتماد او محسوب می‌شدند.

از طرفی Apollo در مقام خدای خدایان فقط یک خدا را در مقابل خودش به زانو درنیاورده و او کسی نیست جز First Born که زیر شکنجه‌های Apollo کاملاً مقاومت کرد تا اینکه توانست قدرت باقیماندۀ خودش را جمع کند تا از بند رها شود و نبرد تن به تنی با Apollo را شروع کند. ارتش و زیر دستان وفادار به First Born هم در این بین به دنبال راهی برای ورود به مقر فرمانروایی Apollo و تلاش برای نجات First Born هستند.

آزارلو کار خوبش با Wonder Woman را هنوز به خوبی ادامه می‌دهد. Wonder Woman شاید از معدود عناوین New 52 باشد که با گذشت بیش از دو سال از شروع، دچار نوسان کیفی نشده و برای کسانی که دنبال داستانهایی از دنیای خدایان اساطیری هستند کماکان گزینه‌ای عالی محسوب می‌شود. نقاشی‌های مینی‌مالیستی این اثر هم در عین ارزشهای هنری خودشان، جوری در خدمت داستان قرار گرفته‌اند که به جای شلوغ بازی‌های معمول ژانر، اینجا تمرکز اول و آخر بر روی داستان است.
Wonder Woman کتابی نیست که بتوان به اندازۀ کافی آن را توصیه کرد.

سینا گلاب‌زاده
۹ از ۱۰


The Punisher #2The Punisher #2

  • نویسنده: Nathan Edmondson
  • طراح: Mitch Gerads
  • ناشر: Marvel

این که به یک نویسنده کاری در سبکی را بدهید که در آن بهتر می‌نویسد خوب است. اما ایده ی بدی است که دو تا کمیک مشابه را هم زمان به یک نویسنده‌ای دهید که در آن حال و هوا بهتر می‌نویسد، این اشتباهی است که مارول مرتکب شده. نویسندگی یه کار خلاقه است و نه یک کارخانه‌ی کالاسازی.

در این کمیک داستان فرانک کسل را دنبال می کنیم. او از نیویورک به دوس سول آمده. شهری در مکزیک که به گفته‌ی خودش برای پلیس ها زیادی خطرناک است و برای ابر قهرمانان زیادی کوچک. به همین خاطر فرانک کسل این شهر را برای ادامه‌ی مبارزه‌ی خود علیه جرم و جنایت برگزیده غافل از این که عده‌ای در پی کشتن او هستند.

کار دیگری که ناتان ادموندسون برای سری آل نیو مارول ناو می‌نویسد یعنی بیوه‌ی سیاه را این قلم چند هفته پیش معرفی کرد. خیلی خلاصه هر چقدر بیوه ی سیاه به شکل غیر منتظره ای خوب بود پانیشر به شبحی کم رمق از باقی کارهای ادموندسون و حتی کارهای نویسنده های دیگری که روی پانیشر کار کرده اند می ماند. هر چقدر بیوه ی سیاه او منحصر به فرد است پانیشر احساسی ناخوشایند از عاریتی بودن دارد. انگار نویسنده دارد سعی می کند با سایه‌ی خودش در کمیک دیگر مارول دست و پنجه نرم کند. طراحی های میچ گرادز خوب است خصوصاً نحوه ی طراحی صورت هم دلی بر انگیز فرانک کسل که بر بار طنز سیاه کمیک افزوده است.

کمیک تک ایده‌های بسیارخوبی دارد ولی این تک ایده‌ها در کنار هم کار نمی‌کنند و توانایی ساختن یک روند منسجم را ندارند. پانیشر کمیکی است که چندان آدم را نا امید و خسته نمی‌کند ولی در عین حال نمی‌تواند دلیلی متفاوت برای ادامه دادن خواندنش به شما بدهد. روندی که اگر در شماره‌های بعد ادامه یابد قطعاً برای کمیک مشکل ساز خواهد شد.

  فرزاد خلیلیان
۵٫۵ از ۱۰


Batman & Two-Face #28Batman & Two-Face #28

  • نویسنده: Peter J. Tomasi
  • طراح: Patrick Gleason
  • ناشر: DC

ابتکاری که پیتر توماسی و پات گلیسون در کمیک بتمن و رابین انجام می‌دهند درست است که به خوبی زوج اسنایدر و کاپولو در کمیک بتمن تحسین شده نیست اما چیزی از آن کم ندارد. بعد از مرگ دیمین و برداشته شدن نام بتمن و رابین از کتاب کمی از هویت اصلی خود دور شد و در هر قسمت به صورت تک‌شماره با حضور مهمانانی ناخوانده شاهد پس‌درآمدهایی از مرگ رابین بوده‌ایم تا مخاطب برای یک آرک بزرگ لحظه‌شماری کند، در این کمیک‌ها کیفیت هر قسمت کاملاً تابع کاراکتر حضور‌یافته بود.

این آرک بزرگ با حضور دشمن کلاسیک بتمن یعنی دوچهره از شماره ۲۴ رسماً کارش را آغاز کرد(البته مقدمه‌‌اش در شماره‌ی ویژه‌ی ۲۳٫۱ به چاپ رسید) و در این شماره پایان یافت. ابتدای قسمت ۲۴ با انتهای قسمت ۲۸ به طرز زیبایی متصل است، می‌توانید کمیک را نخوانید اما همین صفحات ابتدایی و انتهایی آرک را نگاهی بیندازید تا انگشت به دهان به دنبال لینک دانلود تمامی قسمت‌های آرک بگردید! اما قبلش باید خاطر نشان کرد که حفره‌ها و جای‌خالی‌های زیادی در این کمیک آن را از یک آرک بزرگ تنها به سمت یک داستان خوب می‌برد. قسمت ۲۸ عالی است شکی در آن ندارم اما به مجموع پنج قسمت آرک نمی‌شود امتیازی بیشتر از ۷ داد.  پیتر توماسی پیشینه‌ی متفاوتی از دوچهره در این کمیک می‌دهد.

بتمن و دوچهره خیلی از تم‌هایش را از کمیک «هالووین طولانی» جف لوب وام می‌گیرد و حتی خطوطی از خط داستانی‌اش را احتمالاً در شوالیه‌ی تاریکی نولان دیده‌اید، رابطه‌ی گوردون، بتمن و دنت. البته‌ی شوالیه‌ی سیاهش بتمن نیست بلکه‌ی شوالیه‌ی سفیدش دوچهره است. آزاردهنده‌ترین بخش این آرک روالی است که توماسی بعد از مرگ دیمین پیش گرفت و ناچار است ناخواسته نیز در این آرک پیاده کند، همکاری مشترک بتمن و دوچهره.

بخشی از ایده‌های خوب توماسی را گلیسون اجرا می‌کند و البته در ضعف‌های آن نیز کم بی‌تقصیر نیست. ضعف طراحی‌های گلیسون در این است که آن‌چه را که دقیقاً نویسنده برایش در اسکریپت می‌نویسد اجرا نمی‌کند، سعی دارد همیشه به سبک خود داستان را روایت کند. اسپلش‌پیج و دو صفحه‌ای‌های خوبی ارائه می‌کند ولی طرح‌هایش ثبات ندارد. رنگ‌های پس‌زمینه کمیک نیز همیشه یکنواخت است. یک رنگ ثابت در پس‌زمینه، چند صفحه به همین صورت، تغییر رنگ پس‌زمینه و دوباره تکرار.

آرک داستانی بتمن و دوچهره در مجموعش متوسط است اما در هنگام خواندنش همانند آن‌ربا شما را جذب می‌کند، در انتهایش یک مرگ دارد، کمیکی که مرگ آن هم با پنل‌های منقطع و سبکی انحصاری در روایت داستانی انتظار شما را می‌کشد همیشه خوب است. ضعف‌هایش را نادیده بگیرید و این کتاب را بخوانید آن هم قسمت از ۲۳٫۱٫

مهران فلاح
۹ از ۱۰


Justice League #28Justice League #28

  • نویسنده : Geoff Johns
  • طراح : Ivan Reis
  • ناشر : DC

«مردان فلزی»، مخلوقاتی که قدمت آن‌ها به دوران نقره‌ای کمیک بازمی‌گردد و گاهاً از عناوین محبوب دی سی بوده است اما تا این شماره فرصت حضور در ۵۲ جدید برایشان مهیا نشده بود. وظیفه‌ی معرفی «مردان فلزی» برعهده‌ی نویسنده‌ای کاربلد به نام جف جانز گذارده شده که وی نیز به خوبی از عهده‌ی این کار بر آمده است.
در این شماره «سایبورگ» که در شماره‌ی قبل سرپا شد، به سراغ دکتر «ویلیام مگنوس»، خالق «مردان فلزی»، می‌رود و تقاضای کمک می‌کند. طبق معمول در ابتدا با مخالف وی مواجه می‌شود و دکتر «مگنوس» شروع به تعریف ریشه‌های «مردان فلزی» می‌کند…

در چند شماره‌ی اخیر «لیگ عدالت» شاهد تعریف منشا و ریشه‌ی شخصیت‌ها بوده‌ایم که این موضوع با این که ضروری به نظر می‌رسد ولی سبب شده که کمیک از هدف اصلی خود باز بماند و با این که در کمیک‌های دیگر از جمله کمیک‌های «تاابد شرور» شاهد تلاش اعضای دیگر لیگ همانند «بتمن» و افراد دیگری همچون «لکس لوتر» برای نجات بشریت بوده‌ایم ولی کمیک «لیگ عدالت» که هسته‌ی اتفاقات «جنگ تثلیث» بوده از مرکزیت خارج شده و داستان‌های فرعی روایت می‌کند. ضمن اینکه این دومین شماره‌ی متوالی است که فقط شاهد یکی از اعضای لیگ یعنی «سایبورگ»، کم اهمیت‌ترین و تنها عضو از اعضای «لیگ عدالت» که عنوان شخصی ندارد، هستیم.

جف جانز در نوشتن کمیک‌های «لیگ عدالت» همانند عنوان‌های «آکوامن» و «فانوس سبز» تبحر ندارد و این مجموعه اغلب سیر نامنظمی داشته به طوری که کمیک گاهی خوب و گاهی بد بوده است. این کمیک را می‌توان با کمی ارفاق جزو کارهای خوب او به شمار آورد. جانز گذشته‌ی «مردان فلزی» را به خوبی تعریف کرده و زمینه‌ی یک عنوان مستقل را به‌وجود آورده است. «مردان فلزی» عبارتند از «طلا»، «پلاتینیم»، «آهن»، «قلع»، «سرب» و «جیوه» که هرکدام ویژگی‌های منحصر به فردی دارند: «طلا» خودشیفته و رهبر گروه، «پلاتینیم» مهربان و تنها عضو مونث گروه، «آهن» جنگجو، «قلع» بدون اعتماد به نفس، «سرب» کندذهن و «جیوه» عصیانگر است. جف جانز توانسته به خوبی با مهره‌های خود بازی کند و شخصیت و ویژگی این شخصیت‌ها را به خوبی درآورده و بعضاً سخنان جالبی از زبان «مردان فلزی» می‌شنویم. متاسفانه حفره‌های داستانی‌ای در داستان وجود دارد و به برخی از سوالات خواننده جواب داده نمی‌شود مثلاً رفتن گروه به خانه‌ی دکتر «مگنوس» بدون داشتن آدرس او، یا مثلاً اطلاعاتی درباره‌ی کسی که یکی از ریسپانسومترها را می‌دزدد داده نمی‌شود و انگیزه‌ی دزد از این کار معلوم نیست. اگر قسمت مربوط به گذشته‌ی دکتر «مگنوس» و «مردان فلزی» را کنار بگذاریم، گفتگوی او با «سایبورگ» نیز جالب نیست و بدین شکل است:
۱- بهت کمک نمی‌کنم. ۲- فعال کردن «مردان فلزی» فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه(که هیچ‌وقت مشخص نمی‌شود چرا!) ۳- نمی‌تونم دوباره از دست دادن اون‌ها رو تحمل کنم ۴- بیا بریم دنیا رو نجات بدیم!

طراحی‌های ایوان رایس از جمله نقاط قوت این شماره است و فقط چند اشکال جزئی وجود دارد که می‌توان از آن‌ها صرف نظر کرد. در کل اگر تابه‌حال با «مردان فلزی» آشنایی نداشته‌اید، این شماره فرصت خوبی برای آشنایی با این گروه است. این کمیک را از دست ندهید.

فرزان رحمانی
۷ از ۱۰


The White Suits #1The White Suits #1

  • نویسنده: Frank J. Barbiere
  • طراح: Toby Cypress
  • ناشر:  Dark Horse

راوی بی نام داستان خاطرات مبهمی از گذشته‌اش دارد. این که عضوی از گروهی آدمکش به نام «کت سفیدها» بوده است. زنی در تعقیب اوست. زنی که به نظر می‌رسد می داند هویت او چیست.

فرانک باربیر چندان کارنامه‌ی بلند بالایی ندارد و او را بیشتر با کار دیگرش برای ایمیج «پنج روح» و گرافیک نوولش «دخالت الهی» می‌شناسند. توبی سایپرس هم عمده‌ی شهرتش را مدیون کار بر روی «غارتگر» و «امارت بلو» است.

کمیک از همان اول شما را درگیر طراحی‌های خوش تراش و در هم فرو رفته‌ی سایپرس که گاهی تنه به نقاشی‌های انتزاعی می‌زند، می‌کند و با مونولوگ‌های پرداخت شده و غیر منتظره‌ی باربیر به درون خود می‌کشد. داستان یادآور زمانی است که الان دور از دسترس به نظر می‌رسد. دهه‌ی طلایی نود که سازندگان کمیک هر کاری که می‌توانستند با کمیک‌هایشان می‌کردند. کت سفیدها تلاشی است برای بیرون زدن از قالبی که اکثر کمیک‌های امروزی را در چنبره‌ی خود کشیده.

در کت سفیدها شاید داستان تک خطی‌اش آن قدر مهم نیست که شکل استفاده از طراحی‌ها مهم است. جزئیاتی را که پر کرده. می‌تواند یک صحنه‌ی شلیک سه پنل طول بکشد. طراحی‌های ذهنی و عینی در هم فرو می‌روند تا استعاره‌ای پیچیده‌تر را بسازند. روی خون پاشیده‌ی ناشی از شلیک به مغز پرچم داس و چکش نقش می‌بندد تا نشانی از ارتباط مبهم مقتول با شوروی سابق باشد. و پنل‌های یک دعوای خیابانی با پنل‌های تک رنگ چفت می‌شوند تا تخیل آن واقعه‌ای که اتفاق افتاده به حس مخاطب از رنگ‌ها گسترش یابد.

کت سفیدها از آن دسته کمیک‌هایی است که جسورانه سعی در گشودن و کشف امکانات رسانه‌ی کمیک دارد. این کمیک را نمی‌شود نادیده گرفت.

فرزاد خلیلیان
۹٫۵ از ۱۰


Serenity – Leaves on the Wind #2Serenity – Leaves on the Wind #2

  • نویسنده : Zack Whedon
  • طراح : Georges Jeanty
  • ناشر : Dark Horse Comics

مردم دنیا به دو دسته تقسیم می‌شوند : آنهایی که طرفدار دنیای Firefly/Serenity هستند و آنهایی که طرفدار این دنیا نیستند. نیاز به گفتن نیست که دستۀ دوم تا چه حد از بی بصیرتی رنج می‌برند امّا دستۀ اول هم دنیای روشن و شادی ندارند. بعد از لغو پخش سریال Firefly، طرفداران سریال با ارادۀ خالص باعث شدند تا داستان این سریال در قالب فیلم Serenity ادامه پیدا کند ولی با این حال عدم موفقیت تجاری Serenity تمام امیدها برای آیندۀ این سری را در هاله‌ای از ابهام قرار داد.

حالا چند سال بعد از تمام آن دلشکستگی‌ها، موفقیت هنری و تجاری ادامۀ دیگر سریال‌های جاس ویدن (Angel و Buffy) در دنیای کتاب‌های مصور باعث شد تا جاس ویدن بالاخره رضایت دهد تا داستان Serenity هم در دنیای کتب مصور ادامه پیدا کند.

در شمارۀ قبل Zoe فرزندش را به دنیا آورد اما نیاز داشت به بیمارستان برسد، Jayne (عضو جدا افتادۀ گروه) حاضر شده بود نیروی مقاومت جدید را به Mal و گروهش برساند و Jubal Early –دشمن قدیمی گروه- قبول کرده بود که گروه را پیدا کرده و به قتل برساند. در یک کلام وضع از همیشه هم بدتر بود. در این شماره داستان به بدترین شکل ممکن برای قهرمانان ما پیش رفت به طوریکه گروه مجبور شد یکی از اعضا را جا بگذارد و اعضای جدیدی را به اجبار به درون گروه بپذیرد و توسط دشمن شناسایی شود.
زک ویدن در سالهای اخیر ثابت کرده که در هنر نویسندگی چیزی از برادر بزرگتر خود کم ندارد و در اینجا ترکیب کمدی و درام را به ویدنی‌ترین شکل ممکن ارائه می‌کند. جینتی که خالق طراحی‌های Buffy – Season Eight بود و با آن طراحی‌ها شکل قالب کامیکهایی که از دنیاهای ویدن بیرون آمده‌اند را تثبیت کرد، حالا باز هم با طراحی‌های آشنای خودش Serenity را جوری به تصویر کشیده که حس آشنایی برای طرفداران ویدن داشته باشد.

Leaves on the Wind فقط و فقط کتابیست برای آنهایی که با دنیای Firefly آشنایند و به هیچ وجه به کسانی که با این دنیا آشنایی کامل ندارند، توصیه نمی‌شود.

سینا گلاب‌زاده
۱۰ از ۱۰


Teen Titans #28Teen Titans #28

  • نویسنده : Scott Lobdell
  • طراح : Tyler Kirkham
  • ناشر : DC

«تایتان‌های نوجوان» مجموعه‌ای که در آستانه‌ی کنسل شدن است و روزهای بدی را در ۵۲ جدید گذرانده و می‌گذراند. «تایتان‌های نوجوان» ۵۲ جدید را نسبتاً خوب شروع کرد و می‌توانست به کمیک خوبی تبدیل شود ولی در عوض به یکی دیگر از ناامیدی‌های دی‌سی در زیرشاخه‌ی «عدالت جوان» (که کمیک‌های مختص نوجوانان را دربرمی‌گیرد) تبدیل شد.

پس از ناپدیدشدن «لیگ عدالت» و روی کار آمدن «سندیکای جنایت» اوضاع به هم ریخت و «جانی کوئیک»، کانترپارت «فلش»، «تایتان‌ها» را به آینده فرستاد و موقعیت را برایشان بغرنج کرد. در شماره‌ی قبل دیدیم که محاکمه‌ی «بارت آلن» شروع شد ولی در انتهای کمیک معلوم شد که تمام این‌ها نقشه‌ی «بارت» بوده و می‌خواهد شورش خود را ادامه دهد. در این شماره جنگ بین دو طرف آغاز می‌شود و «تایتان‌ها» باید مانع خونریزی بیشتر شوند.

متاسفانه نویسندگی این کمیک برعهده‌ی اسکات لوبدل است، کسی که درحال حاضر روزهای خوبی را سپری نمی‌کند و عناوینی که او نویسندگیشان را برعهده داشته یا قرار است کنسل شوند و یا تیم جدیدی داشته باشند. انگیزه‌ی لوبدل از تبدیل کاراکتری نام‌آشنا مانند «بارت آلن» به شخصیتی منفی مشخص نیست. تغییر شخصیت «بارت آلن» که نقش «کیدفلش» را مدت‌ها برعهده داشته به مذاق طرفداران این کمیک خوش نمی‌آید. وی به یک‌باره تغییر می‌کند، پرخاشگر می‌شود، به دوستان خود خیانت می‌کند و درنهایت به شکلی کاملاً تصنعی و مزخرف توسط خواهر خود (که مرده بود و هیچ دلیلی برای حضور ناگهانی او ذکر نشده) رام می‌شود.

یکی از مشکلاتی که کمیک «تایتان‌های نوجوان» از آن رنج می‌کشد این است که دیگر این گروه یک «گروه» نیست و لوبدل مهمترین خصیصه‌ی این کمیک را دور انداخته است. درست است که «تایتان‌ها» در کنار هم هستند و در کنار هم می‌جنگند ولی روابط بین کاراکترها در حد صفر است. برای مثال چندین شماره است که جای «سوپربوی» و «پسر سوپرمن» عوض شده است ولی هنوز هیچ یک از اعضای گروه متوجه این امر نشده اند. «رابین سرخ» حضور بسیار ضعیفی در ۵۲ جدید داشته و می‌توان گفت که بدشانس‌ترین عضو خانواده‌ی خفاش بوده. او که قرار است رهبر «تایتان‌ها» باشد، چندین شماره است که کار خاصی نمی‌کند و حضور مثبتی ندارد. حفره‌های داستانی، دیالوگ‌های نچسب، پرداخت ضعیف کاراکترها و یک پایان به شدت آبکی و اعصاب‌خردکن همه و همه از مشکلاتی است که از اسکات لوبدل مشتق شده است.

طراحی کمیک برعهده‌ی تایلر کرکهام قرار دارد. طراحی کرکهام باعث می‌شود که کمیک قابل تحمل‌تر باشد و شاید طراحی‌ها درحد اعلی نباشند ولی درخدمت کمیک هستند و از نقاط قوت کمیک به شمار می‌آیند. «تایتان‌های نوجوان» به طور جدی می‌تواند برای عنوان «بدترین کمیک ۵۲ جدید» رقابت کند. درکل هروقت نام این کمیک به گوشتان خورد، فرار کرده و پشت سرتان را هم نگاه نکنید!

فرزان رحمانی
۳ از ۱۰


Uncanny X-Men v3 017-000Uncanny X-Men #17

  • نویسنده : Brian Michael Bendis
  • طراح : Chris Bachalo
  • ناشر : Marvel

چه از برایان بندیس خوشتان بیاید چه نه او در حال حاضر چند عنوان از مهم‌ترین کمیک‌های مارول و دو عنوان از مهم‌ترین کمیک‌های اکس‌من را می‌نویسد: Uncanny X-Men و All New X-Men. هر دو کمیک به یک اندازه جذابیت دارند و در هر دو کمیک اتفاقات اصلی کاراکترهای اصلی دنیای اکس‌من بصورت موازی روایت می‌شود اما مورد بحث ما در این‌جا اولی است.

بخشی از هدفی که بندیس در این کمیک دارد معرفی تعدادی کاراکتر نوجوان جدید جهش‌یافته است. آن‌ها در حال آموزش‌اند تا وارد دنیای انسانهایی شوند که نسبت به همنوعان برترشان تنفر دارند. البته هنوز مشخص نیست اعضای ثابت گروه کدامند و چه به سر سرنوشت این کاراکترهای جدید خواهد آمد. متأسفانه روند داستان‌سرایی بندیس مثل همیشه خیلی کند است، بندیس خیلی آرام و با حوصله دنیاسازی می‌کند و این حوصله‌ی مخاطب را سر می‌برد. البته ترفندهای او برای جذاب کردن هر قسمت کارساز است و نمی‌شود به هیچ‌وجه نسبت به کاراکترها و یونیورسی که می‌سازد بی‌تفاوت بود. در این کمیک بندیس یک چارلز اگزویر جدید، جسور، جدی با نام اسکات سامرز می‌سازد که هدفش با چارلز اگزویر فقید یکسان است و می‌خواهد ذهنیت انسان‌ها را نسبت به جهش‌یافته‌ها تغییر دهد، مدرسه‌ی خودش را ساخته و به دنبال کسانی است که به تازگی متوجه قدرت‌هایشان شده‌اند. موانع زیادی بر سر راهش است و برای رسیدن به هدفش حتی دانش‌آموزانی که سرپیچی کنند را اخراج می‌کند!

این قسمت تماماً به آموزش کاراکترهای تازه اختصاص دارد و جذابیت قسمت‌های قبلی را ندارد(البته قسمت‌هایی که باچالو می‌کشد). باچالو طراحی‌های فوق‌العاده‌ای در این کمیک دارد، سبکش منحصر به فرد است اما رنگ‌آمیزی‌ای که در این کمیک بر عهده‌ی خودش است بسیار بد هستند. آزاردهنده‌ترین المان این سری همین است، رنگ‌آمیزی کمیک به مانگاهایی می‌ماند که یک اماتور در اوقات فراغتش رنگ می‌زند.

قسمت ۱۷ کمیک آنکنی اکس‌من فصل جدیدی را شروع می‌کند فقط امید است با شروع این فصل روایت داستانی سریع‌تر از گذشته باشد.

مهران فلاح
۶٫۵ از ۱۰


Superman - Lois Lane 001-000Superman: Lois Lane #1

  • نویسنده : Marguerite Bennett
  • طراح : Emanuela Lupacchino, Meghan Hetrick, Ig Guara,Diogenes Neves
  • ناشر : DC

اولین بانوی دنیای کمیک بالاخره فرصت خودنمایی در کمیکی با نام خودش را به دست آورد. صحبت‌های حضور لوئیس لین در کمیکش و احتمال چاپ کمیکی با نام او از سال ۲۰۱۳ شده بود. البته این کمیک یک داستان تک‌قسمتی است اما می‌تواند مقدمه‎‌ی خوبی برای حضور لوئیس لین در سری مستقلش باشد.

کمیک سوپرمن: لوئیس لین به نظر می‌رسد می‌خواهد مقدمه‌ی یک سری ادامه‌دار را روایت کند. داستان از فلش‌بکی از خانواده‌ی لوئیس آغاز و به زمان حال مرتبط می‌شود. داستان آلوده شدن دوست خواهر لوئیس تو سط ویروسی بصورت خطی تا انتها روایت می‌شود، یک موضوع ساده و پیش‌پا افتاده و در دل آن مونولوگ‌های لوئیس در فلش‌بک‌های کودکی‌اش جا می‌گیرد. سیر خطی داستان با در نظر گرفتن ویژگی‌های خاص لوئیس یعنی حماقت و جسور بودنش در عین حال زنانگی را در همه‌جایش دارد. ضعف‌هایش به طرز غیرواقعی همان داستان ویروس و دخالت لوئیس در این ماجراست. سوپرمن ابتدای عنوان کمیک و حضور تک‌شاتی‌اش اذییتان می‌کند و بهتر بود که این دو قلم خذف می‌شدند.

یکی دیگر از ضعف‌هایش چهار طراح متفاوت برای کمیک است، طوری که با عوض شدن هر طراح انگار اتصال کمیک با صفحات قبلی‌اش پاره می‌شود.

سوپرمن: لوئیس لین بر خلاف موضوع بدی که انتخاب می‌کند ویژگی‌های خوب یک کمیک زنانه را دارد، پیشینه‌ی خانواده‌ی لین را روایت می‌کند،عواطف و احساسات را خوب نمایش می‌دهد و پایلوت یک سری ادامه‌دار برای لوئیس لین را می‌سازد.

مهران فلاح
۷ از ۱۰


Furious #2Furious #2

  • نویسنده : Bryan J.L. Glass
  • طراح : Victor Santos
  • ناشر : Dark Horse

خشمگین اولین ابر قهرمان زن دنیا، که مذبوحانه سعی دارد او را با اسم ابر قهرمانی اش بیکن بشناسند. چیزی که مردم و رسانه ها ازنامیدن قهرمان زن داستان کادنس لارک به آن نام سرباز می‌زنند در دنیای داستان برایان گلس اولین ابر قهرمان دنیا به شمار می آید. او در حالی که در زندگی واقعیش زنی بازیگر و بسیار موفق ولی با اوضاعی در هم پاشیده است. او انگار سعی داشته باشد که با قدرت هایی که به دست آورده با مبارزه با جرم و جنایت تاوان گذشته اش را بپردازد. البته در حین این کار بیشتر یا دارد با مشت هایش صورت افراد بخت برگشته ای را که با او درگیر شده اند از ریخت می اندازد یا خمار و خسته از اصابت ضربات گلوله و ماشین به بدن آسیب ناپذیرش است. و در این بین همه روی یک چیز با هم توافق قطعی دارند. او به طرز غیر قابل کنترلی خطرناک است.

خشمگین در واقع دومین همکاری مشترک بین برایان گلس و ویکتور سانتوس بعد از موش معبدی است. کمیکی که برای نویسنده اش برایان جی گلس جایزه ی هاروی را به ارمغان آورده.
خشمگین کمیکی بود که با تبلیغات وسیع دارک هورس روانه ی بازار شد. کمیکی که تا این جای کار که دو شماره از آن منتشر شده می شود گفت به انتظارات ایجاد شده پاسخ داده. خشمگین سریع، تند و پرشور است. داستانی که برایان گلس در دو سوی زندگی ابر قهرمانانه ی داستان و زندگی عادی کادنس لارک می پردازد هر چند در ابتدا کیفیت مطلوب را نداشت اما کم کم در قسمت دوم به توازنی درست رسیده است.همه ی این ها در کنار طراحی های پر جزئیات سانتوس و نحوه ی استفاده اش از خشونت گرافیکی اغراق شده مثل خونی که اکثر اوقات از دستان ابر قهرمان داستان می چکد رنگ و بویی متفاوت به کمیک می پاشد.

آیا این کمیک می تواند این بار جایزه ی آیزنر را برای خالقانش به ارمغان بیاورد؟ چندان بعید به نظر نمی رسد.

فرزاد خلیلیان
۷ از ۱۰


 Wolverine and the X-Men #42Wolverine and the X-Men #42

  • نویسنده : Jason Aaron
  • طراح : Nick Bradshaw, Pepe Larraz, Ramon Perez, Shawn Crystal, Steve Sanders, Nuno Alves, Tim Townsend,Chris Bachalo
  • ناشر : Marvel

از این همه نام طراح باید مشخص باشد که قسمت چهل و دو کمیک ولورین و اکس‌من یک قسمت خاص است. قسمت خاص آخرین داستان جیسون آرون و حضورش در نقش نویسنده برای این کمیک.

جیسون آرون بعد از چهل و دو قسمت پرونده‌ی نویسندگیش در این کمیک را با این شماره می‌بندد. چندین میلیون سال از تأسیس مدرسه توسط ولورین گذشته، حالا اون مانده، ایدی، یک مدرسه‌ی خالی و مخروبه با تمام آن خاطرات تلخ و شیرین با کوئنتین. البته داستان به خوبی در زمان حال و آینده سوئیچ می‌شود و تنها مختص به بعد از تعطیلی مدرسه نیست. آرون در این قسمت به خوبی تمام المان‌های مهیج این سری را در یک قسمت جمع می‌کند. یک خداحافظی با شکوه با تمام دنیایی که در این سال‌ها در این سری گسترش داد.

طراحان این قسمت هر کدام با چند صفحه‌ای آرون را بدرقه می‌کنند اگرچه عوض شدن طراح در هر چند صفحه چندان جالب نیست اما دیدن طراحی‌های نیک بردشاو، رامون پرز و کریس باچالو خود صحنه‌های زیبایی را ساخته است. بد نیست به کاور کمیک که برداشتی از کمیک «مردان اکس: روزهای سپری آینده» است نیز اشاره‌ای داشته باشم، طرح این کاور نیز از نیک براد شاو است.

جیسون آرون با این قسمت به طور کامل پایان را نمی‌بندد تا راه برای آغاز جیسون لاتور باز باشد اما لاتور باید حواسش باشد که پا در کفش بزرگترش کرده، امید است با شروع قسمت بعد و آغاز کار تیم جدید کمیک به همین اندازه جذاب و فان باشد.

مهران فلاح
۹٫۵ از ۱۰


دانلود کمیک‌های منتشر شده در هفته‌ی سوم و چهارم فوریه ۲۰۱۴

Marvel

DC

Image

Valiant

Darkhorse

Vertigo

Dynamite

IDW

!BOOM

  • Robocop – Beta

    کپی‌رایت © ۲۰۱۴ فانتزیِ کمیک

    هرگونه کپی‌برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد.


    • Farzad
      در پاسخ به Farzad

      هی مهران. تو انگار داری دختر جوکر آن نوسنتی رو اشتباه می گیری با دختر جوکر مارگارت بنت. کار نوسنتی افتضاح بود ولی ریلی. دختر جوکر بنت خیلی خفن بود. یکی از بهترین وان شات های سال بود حتی. بی انصافی نمی کنی کمی؟
      در مورد لوییس لین هم گویا قضیه وان شات بود. و خب با نمره ت موافقم. خیلی درخشان نبود مث دختر جوکر ولی خوب بود.

      • MEHRAN
        در پاسخ به Farzad

        همون که تو ماه ویلیان ها منتشر شد رو مگه بنت ننوشت؟

        • Farzad
          در پاسخ به MEHRAN

          نه اون افتضاح آن نوسنتیه.
          یه وان شات دیگه نوشت بنت به نام بتمن: دختر جوکر. اون بی نظیر بود به شدت.
          بنت تو ماه ویلیان ها فقط یه عنوان نوشت که لوبو بود اونم.

          • MEHRAN
            در پاسخ به Farzad

            معذرت. اشتباه از من بود، درستش کردم. اتفاقاً لوبو هم خیلی خوب بود. لوبو الان ویلیان کمیک‌های سوپرگرله؟

            • Farzad
              در پاسخ به MEHRAN

              آره الان سوپرگرل رد لنترن شد تو این شماره. هنوز هم دیگه رو دارن می زنن دی:
              راستی تالون شماره ی قبل هم مارگارت بنت نوشت و خیلی خوب بود. آرک جدید رو ولی تیم سلی داره می نویسه نویسنده ی ریوایوال که خب راضی بودم ازش. حیف کنسل شده کمیک و ادامه نخواهد داشت.

              • Farzan
                در پاسخ به Farzad

                اِ، تالون خوب بوده؟ بخونیمش؟
                هارلی کوئین چطوره؟

                • Farzad
                  در پاسخ به Farzan

                  آره تالون خیلی خوب بوده. یه صحنه ی خفن داره توی کار مارگارت بنت از قضا.
                  هارلی کویین هم خنده است. این قسمتش قضیه والنتاین بود و این که خب هارلی کویین کسی رو نداره دنبال یکی می گرده که همراهش بشه. و خب من شکم درد گرفتم موقع خوندنش از خنده.

    • پاری
      در پاسخ به پاری

      اقا فرزان ،آقا فرزاد آقا سینا ، آقامهران بابت نقد قشنگتون ممنون. فانتزی کمیک بابت لینک دانلود کمیک ازت متشکرم.

    • Farzan
      در پاسخ به Farzan

      آقا این بتمن-سوپرمن این هفته خیلی خوب بود. درسته که داره با یه عنوان درب و داغون مثل World’s Finest کراس اور میکنه ولی همین که برت بوت رو پرت کردن بیرون و جائه لی رو برگردوندن می ارزه به همه چی. بتمن و توفیسو هم خیلی قشنگ تموم کرد توماسی. خدا رو شکر بالاخره آرک رابین داره شروع میشه.

    • watcher the universe
      در پاسخ به watcher the universe

      با تشکر از نقد ها . فقط یه سوال ، این سینا همون سیناییه که میشناسیم یا یه عضو جدیده ؟

    • melika
      در پاسخ به melika

      بابا یه سایت مرجع انگلیسی معرفی کنین به من
      خیلی احتیاج دارم

      • MEHRAN
        در پاسخ به melika

        من خیلی زیاد گفتم که تورنت بهترین راه دریافت کمیک ها هست، شما اسم کمیک یا سری کمیکهایی که می خوایید رو تو گوگل جستجو کنید و در انتهاش کلمه torrent رو وارد کنید که البته تورنت هم فـیلتره. سایتای زیادی هم هست که لینک دانلود قرار می دن ولی یا فیـلترن یا لینک مستقیم نیست مثل: magazine3k.com/comics/english/ یا http://avaxhome.ws/comics یا http://www.bookgn.com/
        کلاً اگه موفق نشدین درخواست بدین براتون پیدا می کنیم.

    • سینا
      در پاسخ به سینا

      من حوصلم سر رفت بس که برای forever evil صبر کردم . جون میکنن که بیرون بدن
      من blackest night رو شروع کردم………………………