بررسی کمیک‌های هفته سوم فوریه

توسط : در تاریخ : پنجشنبه, فوریه 21st, 2013

در این هفته طولانی‌ترین کمیک ورتیگو به پایان خود رسید، دنیای DC دستخوش اتفاقات بزرگی شد و مارول کمیک‌های جدیدی معرفی کرد. این هفته به قدری کمیک عرضه شد که متأسفانه به دلیل کمبود نیرو نتوانستیم  تمامی آنها را پوشش دهیم.


Green Lantern 017Green Lantern #17

  • نویسنده: Geoff Johns
  • طراح: Doug Mahnke
  • ناشر: DC

در آرک قبل شاهد خیزش ارتش سوم بودیم. ارتشی که در حقیقت قبل از شروع آرک برخواسته بودند و در حداقل در کمیک گرین لنترن حظور چندانی نداشتند. این کراس اور که فقط کلک شرکت دی‌سی بوده برای این بود تا مخاطبان تا آخر ماجرا همراه شوند که چندان هم ناجوانمردانه نبوده و دی‌سی به وعده‌هایش عمل کرد. حالا همه مهره‌ها یک جا جمع شده‌اند تا اسرار یک بار و برای همیشه افشا شوند. اولین لنترن رها شده و نگهبانان زندانی او هستند. این شماره پر از دیالوگ بود و بخشی زیادی از گذشته‌ی اسرارامیز نگهبانان آشکار شد ولی اتفاقات مهمی هم رخ دادند. سپاه لنترن‌ها جمع شده و سایمون بز در جستجوی هال و سینسترو است.

داگ منکی طراح شماره‌های بسیاری از این مجموعه بوده و تصور موجودات فضایی‌ و سیاره‌ها و تخیلات ذهن جانز بدون طراحی های او حتی در همان چند صفحه مقدمه دشوار است.

سرانجام آرک آخر گرین لنترن جف جانز شروع شده. حماسه‌ای که ۹ سال قبل با بازگشت هال جوردن شروع شده بود حالا قرار است تمام شود. قبل از این آرک گرین لنترن‌ها با تهدیدهای جدی‌تری مواجه شده‌اند، شاید حتی اسرار بزرگ‌تری را کشف کرده‌اند ولی هر چه که در پایان این داستان رخ بدهد دنیای گرین لنترن‌ها برای همیشه تغییر خواهد کرد.

احمد بابایی
[rating:7.5/10]


Justice League of America 1Justice League of America #1

  • نویسنده: Geoff Johns
  • طراح: David Finch
  • ناشر: DC

 به جاستیس لیگ نمی‌توان اعتماد کرد. پس باید تیم جدیدی از ابرقهرمانان تشکیل شود. تیمی از افراد قدرتمند که در جای جای زمین پخش شده اند و جمع شدن‌شان خطرناک‌ترین تیم جهان را تشکیل خواهد داد. تلاش دولت برای همکاری با جاستیس لیگ کوچک‌ترین پیشرفتی نداشته. آماندا والر می خواهد تیمی تشکیل دهد که هرکدام از اعضای آن حریف یکی از اعضای جاستیس لیگ است. و جمع کردن این افراد تنها یکی از مشکلات آماندا والر و استیو تریور است. کل فصل تقریبا فقط معرفی اعضای تیم جدید است و حتی اعضا یک‌جا هم جمع نشده‌اند. اعضای جاستیس لیگ کاملا تصادفی و به خاطر هدفی مشترک جمع شدند ولی حتی جمع شدن هاک‌من، مارشن من‌هانتر، کت‌ومن و بقیه سیر سقف کاملا غیرممکن به نظر می‌رسد.

دیوید فینچ برای اولین بار است که قرار است با جف جانز همکاری داشته باشد و حدود پنج سال از آخرین باری که کمیک تیمی طراحی کرده می گذرد. در طول این مدت طرح‌های فینچ بهتر شده‌اند و واضح است که با طراحی هیچ شخصیتی مشکلی ندارد و مثل این است که سال‌ها هرکدام از این شخصیت‌ها را طراحی می‌کرده. مشکلی که در طرح های فینچ وجود دارد شلوغی زیاده از حد تصویرهاست. تفاوت طراحی کمیک در این است که کمیک در عین حال داستانی را بیان می‌کند و این جزئیات غیرضروری ممکن است حواس خواننده را پرت کنند. همچنین طراحی ها تا حدی رئال‌تر هم شده‌اند و همین باعث می شود بیشتر شبیه تصویری ساکن باشند تا اتفاقات به هم مرتبط. با این حال صفحاتی که شامل فیگور مارشن من‌هانتر و هاک من هستند حتما ارزش پوستر شدن را دارند.

فقط چند ماه به ترینیتی وار باقی مانده و استیو تریور بهتر است هرچه سریع‌تر تیم جدیدش را تشکیل دهد!

احمد بابایی
[rating:8/10]


Thor - God of Thunder 005Thor: God of Thunder #5

  • نویسنده: Jason Aaron
  • طراح: Esad Ribic
  • ناشر: Marvel

 این کمیک از همان شماره اول عالی بوده و هر ماه بهتر و بهتر می‌شود. برخلاف انتظار با این شماره آرک اول نه تنها تمام نشد بلکه به نیمه راه رسید و گور، قصاب ایزدان، همچنان در حال نزدیک‌تر شدن به هدفش است. رویایی که مدت‌هاست در سر دارد. رویای عصری بدون ایزد.

داستان سه ثور در گذشته و حال و آینده بالاخره به هم متصل شدند و وعده های جیسون ارون عملی شد ولی داستان هنوز تمام نشده. راوی فصل‌های قبل ثور در عصرهای متفاوت بود ولی راوی این فصل شخصیت منفی داستان است. گور بخشی از گذشته و اهدافش را تعریف می کند. یکی از بهترین بخش های فصل وقتی است که گور بالاخره اولین ایزد جهان را پیدا می کند و می‌فهمد افسانه‌هایی که برایش تعریف می کردند چیزی جز دروغ نبوده‌اند.

طراحی‌های ایساد ریبیک، شخصیت‌ها و فضاها، همه عالی است و رنگ‌آمیزها کاری جز بیشتر کردن تاثیر طراحی‌ها نمی کنند. یکی دیگر از جنبه‌های مثبت کمیک نثر فاخر و لحن حرف زدن شخصیت‌هاست که جیسون ارون همچنان به خوبی از عهده‌ی آن برمی‌آید.

بعد از ۵ شماره به جرئت می توان گفت جیسون ارون نشان داده که انتخاب مناسبی برای نویسندگی بوده است. این کمیک ثور، ایزد تندر، است آن طور که باید باشد.

احمد بابایی
[rating:9.5/10]


Nova v5 001Nova #1

  • نویسنده: Jeph Loeb
  • طراح: Ed McGuinness
  • ناشر: Marvel

 این داستان را بارها خوانده‌ایم. پسر نوجوانی که با والدین‌اش مشکل دارد، از همکلاسی‌هایش کتک می‌خورد، محبوب‌ترین فرد کلاس نیست ولی آن گوشه کنارها دختری پنهان شده که او را دوست دارد. سم الکساندر علاوه از این مشکلات پدری بی مسئولیت دارد که داستان‌هایی از ارتش نواها تعریف می کند. و دقیقا همین‌جاست که پسرک داستان ما ابرقهرمان می شود.

جف لوب از نویسنده‌های قدیمی و تاثیرگذاری است و کارهای بزرگی مثل هالووین طولانی، بت‌من هاش و سوپرمن برای تمام فصول دارد. با این حال در چند سال اخیر کارهایش افت شدیدی داشته‌اند و هر سال می‌توان آن‌ها را به عنوان بد‌ترین کمیک سال انتخاب کرد. نوا به بدی کارهای اخیر جف لوب نیست ولی به خوبی کارهای قدیمی او نیز نیست. حداقل کلیشه‌ها روی اعصاب نیستند و گاها دیالوگ‌های خوبی هم رد و بدل می‌شوند. اد مک گینس یار قدیمی جف لوب طراحی‌ها را بر عهده دارد. طراحی‌های تمیز و سبکی که ترکیب استایل کمیکی شرقی و غربی دهه‌های قبل است همراه داستان ساده و بدون پیچ و خم لوب در ابتدا نشان می‌دهد که کمیک بیشتر مناسب سنین پایین تر است. ولی جف لوب قبلا با همین ایده‌های کوچک داستان‌های بزرگی درست کرده است.

دقت کنیم که در پایین صفحه اول عبارت قبلا که خیلی هم بزرگ نیست نوشته شده است. نوای جدید قبلا در کراس‌اور اونجرها علیه مردان ایکس دیده شد و فعلا آرک اول قبل از شروع مارول ناو است. نگهبانان کهکشان، اپرای فضایی دیگر مارول توسط برایان مایکل بندیس نوشته می‌شود، مینی سری آینده جیسون ارون در مورد گذشته تانوس است و کراس اور احتمالی بعدی مارول به نویسندگی جاناتان هیکمن در مورد همین شخصیت است. به نظر می‌رسد از همین الان بار بزرگی بر روی دوش‌های سم الکساندر کوچک باشد.

احمد بابایی
[rating:7/10]


Alpha - Big Time 001Alpha: Big Time #1

  • نویسنده: Joshua Hale Fialkov
  • طراح: Nuno Plati
  • ناشر: Marvel

 آلفا. مخلوق جدید و بی‌مزه دن اسلات. با قدرت‌های بسیار زیاد. برای گرم کردن بازار کمیک اسپایدرمن آمد و بعد از این که تاریخ مصرفش به سر رسید، قدرت‌هایش را گرفتند و اندی مگوایر سر زندگی‌اش برگشت. ولی حالا پیتر پارکر رفته و دکتر اختاپوس جایش را گرفته است. شیطنت جدید اکتاویوس برگرداندن قدرت آلفا است.

اصلا چرا کسی باید علاقه‌ای به خواندن این کتاب داشته باشد. کمیک دو شخصیت اصلی بیشتر ندارد. آلفا و اسپایدرمن جدید، که هیچ‌کدام‌شان جالب نیستند. شاید اگر داستان ضمیمه چند شماره قبل کمیک اسپایدرمن از تیم سازنده این کمیک خوانده باشید علاقه‌ای برای خواندن این کمیک داشته باشید. ولی بدی شرایط خیلی هم نمی‌تواند بر نویسندگی فیلکاو تاثیر بگذارند. جاشوا فیلکاو که با آی ومپایر جای برای خودش باز کرده بود حالا قرار است نویسنده دو کتاب از گروه گرین لنترن باشد. با وجود نثر خوب و سرعت کاملا مناسب (که خبری از آن در کمیک اسپادرمن نیست) داستان چیزی جالبی برای ارائه ندارد. حداقل در شماره اول. باز هم همان قضیه قدیمی ابرقهرمان جدید و عدم کنترل نیروهاست. طراحی‌های کمیک هم که یادآور سبک برایان اومالی (اسکات پیلگریم) کاملا مناسب حس و حال کمیک است ولی بیش از حد ساده است. خبری از سایه‌ها نیست و اگر رنگ‌آمیزی‌ها نباشند تشخیص شخصیت‌ها دشوار خواهد بود.

جاشوا فیلکاو برای شخصیتی نه چندان محبوب کمیکی خوب نوشته ولی هنوز هیولای درونش را رها نکرده است.

احمد بابایی
[rating:7/10]


Happy #4Happy #4

  • نویسنده: Grant Morrisson
  • طراح: Darick Robertson
  • ناشر: Image

حالا که نیک می‌داند هیلی دختر اوست مجبور است تا برای نجاتش دست به کار شود.

 هپی داستان تاریکی را در زمان سال نو و فقط با یک کاراکتر خوشحال روایت کرد، اسب تک‌شاخ آبی که نشان‌گر تنها امید زندگی در این دنیای آلوده به لجن و کثیفی بود. نشان داد که در اوج ظلمات و گناه یک کاراکتر شاد وجود دارد، کاراکتری که از درون یک کودک معصوم برخاست و آقای آبی سرنوشت‌ساز داستان که تنها در حد یک اسم ماند. اگر بخواهیم تک‌تک قسمتهای این کمیک را بررسی کنیم شاید امتیاز کاملی نتوان به این سری داد اما به صورت یک مجموعه و با پایان زیبا این کمیک یک شاهکار است.

این کمیک سعی داشت تا به ما نشان دهد که سرنوشت یک پلیس سرخورده از زندگی چگونه به ارزشی والا و حماسی تبدیل می‌شود، اگر چه طراحی آن کمی از این ارزش حماسی را سرخورده کرد اما در پایان داستان تنها چیزی که اهمیت دارد اسکریپت بزرگ موریسن است.

در آخر نقل قول فوق‌العاده زیبایی از ملیسا گری می‌آورم تا عمق این داستان را درک کنید:

قسمت چهارم هپی به ما نشان داد که جاده‌ی خودشناسی یک مسیر دوطرفه است، در این جاده نیک و دوست آبی‌اش ثابت کردند که برای پرواز احتیاج به بال نیست بلکه در تمام این مدت آن‌ها بال پرواز را همانند یک قهرمان داشتند.

مهران فلاح
[rating:9/10]


Wolverine MAX  #۳ & 4Wolverine MAX  #3 & #4

  • نویسنده: Jason Starr
  • طراح:Roland Boschi, Felix Ruiz
  • ناشر: Marvel MAX

یک سانحه هوایی با ۳۷۵ کشته و فقط یک بازمانده. بازمانده همان لوگان است که خاطراتش را فراموش کرده و هیچ چیز از گذشته خود نمی‌داند به جز گذشته‌ی خیلی دورش. ولورین به بیمارستانی در ژاپن منتقل شده، آز آن‌جا می‌گریزد و به دنبال تنها زن مرموز این حادثه با نام یامی است. در این میان به اتهام دست داشتن در سقوط هواپیما تحت تعقیب است، وارد ماجرایی یاکوزایی شده و طبق معمول همیشه پای یک ویکتور در میان است.

بالاخره نسخه‌ی دیجیتالی قسمت سوم این کمیک نیز همراه با قسمت چهارمش و به صورت همزمان بروی سایتها قرار گرفت. ۲ قسمت اول این کمیک مقدمه‌چینی برای آماده‌سازی ذهن مخاطب بود، قسمت سوم ویکتور کرید را وارد بازی کرد و حالا قسمت چهارم کم‌کم راز گذشته ولورین را برملا می‌کند. جذابیتی که استار در مقدمه‌اش رعایت کرد تا قسمت چهارم مخاطب را به این داستان می‌چسباند، دیالوگ‌ها و مونولوگ‌های نه زیاد طویلی که دقیقاً به اصل موضوع اشاره دارند و تا حد امکان خلاصه شده‌اند که خواننده را خسته نکنند.

طراحی ترسناک رولند بوشی با آن حس نوآر خاکستری در زمان حال و فیلیکس رویز با رنگ چرکین نماینگر زمان گذشته به خوبی این دو زمان را از هم تمیز داده است. حمام خونی که در صحنه‌های اکشن وجود دارد خود به قدر کافی نشان‌دهنده‌ی درجه‌ی سنی بالای این کمیک و نماینده عنوان MAX در این کمیک است، البته اگر با سری MAX مارول آشنایی داشته باشید توقع‌تان از طراحی‌ها کمی بالا می‌رود و در نگاه اول شاید این طرح‌ها برایتان جالب نباشد. البته طرح‌های قسمت سوم و چهارم به مراتب از قسمت‌های پیشین بهتر هستند.

این کمیک تا به اینجا نمایش خوبی از خود داشته اما نمی‌شود حدس زد حالا که پرده از برخی رازها برداشته شد قسمت پنجم دچار سانحه‌ی هوایی شود یا خیر!

مهران فلاح
[rating:8.5/10]


Savage Wolverine #2Savage Wolverine #2

  • نویسنده: Frank Cho
  • طراح: Frank Cho
  • ناشر: Marvel

در سرزمین وجشی و در زمان دایناسورها و انسانهای اولیه گروه ش.ی.ل.د در طی یک عملیات نقشه‌برداری در منطقه‌ای افسانه‌ای با نام «جزیره ممنوعه» دچار سانحه شده و سقوط می‌کنند، تنها عضو مهم این گروه تحقیقاتی شانا است(که در دنیای مارول چندان هم کاراکتر مهمی نیست) و از طرفی ولورین نیز به طرزی عجیبی که هنوز مشخص نیست در این سرزمین بهوش می‌آید و با شانا ملاقات می‌کند، حالا آن‌ها به دنبال کشف راز این سرزمین مرموز هستند. دو کاراکتر با خوی وحشی در سرزمین وحشی.

خلاصه داستان جالبی است نه؟ اما بر خلاف مقدمه روایت این کمیک در حد خوب هم نیست. مونولوگ‌های ضعیف ولورین وضعیت را بسیار بدتر کرده است، مونولوگ‌هایی بسیار مزخرف که این وسط فقط شخصیت ولورین را بدنام کرد و دیالوگ‌ها نیز تعریفی ندارد، نمونه‌ای از دیالوگ‌هایی که سعی کرد این قسمت را جالب جلوه دهد این جمله شانا به ولورین بود: همیشه فکر می‌کردم تو یه آدم قد بلند مثل اون بازیگره هیو جکمنی.

طراحی کمیک مشکلی ندارد و فقط کمی کم جزئیات است، موجودات ماقبل تاریخی خیلی خوب نمایش داده شده‌اند، آناتومی بدن شخصیتها به خصوص شانا عالی است.

اگر فرانک چو به نویسنده دیگری اجازه می‌داد تا این کمیک را بنویسد و خودش تمرکز بیشتری بروی طراحی می‌داشت شاید با عنوان موفقی در سری Marvel Now روبرو می‌شدیم.

مهران فلاح
[rating:4/10]


Deadpool #5Deadpool #5

  • نویسنده: Brian Posehn, Gerry Duggan
  • طراح: Tony Moore
  • ناشر: Marvel

این کمیک همان‌طور که پوسن و دوگان قولش را داده بودند سرشار از فان است. شخصیت همان ویلد ویلسون کلاسیک در دنیایی با رئیس جمهورهای زامبی است که قصد نابودی آمریکا را دارند. یکی از خصلت‌های جالب و بارز کاراکتر ددپول این است که او می‌داند شحصیت کتابهای کمیک است، با خواننده صحبت می‌کند به کوچک بودن فضای پنل اشاره می‌کند و جتی به طراحیش در برخی داستان‌ها اعتراض می‌کند. این سری پر از دیالوگهای بامزه است که هر کدامش شما را حسابی می‌خنداند.

اما اینهایی که گفتم فقط نکات مثبت کمیک بود، بزرگترین نکته‌ی منفی آزاردهنده این کمیک نداشتن یک سناریوی درست و حسابی است، یعنی کسی که این سری را دنبال می‌کند اشتیاقی به دانستن ادامه داستان ندارد بلکه شاید همانند من برای دنبال کردن دیالوگ‌ها و شرایط بامزه داستان ددپول را می‌خواند و این یعنی دنبال نکردن جدی یک کمیک و خسته شدن به مرور زمان از شرایط و کاراکترهایش.

این کمیک با شرایطی که ددپول در هر قسمت در آن قرار می‌گیرد طنز را شکل می‌دهد، در قسمت قبل مبارزه او در رینگ با آبراهام لینکولن و در این قسمت سفر به فضا که البته انتهای داستان نشان داد که حرفی هم برای گفتن دارد و در مورد این قسمت حرفم را پس می‌گیرم چون قسمت بعد را برای دانستن انتهای آرک می‌خوانم.

اگر آرک اول Walking Dead یا سری Fear Agent را خوانده باشید می‌دانید که تونی مور از دیگر طراحان صاحب سبک در این صنعت است اما در نقد Walking Dead گفته بودم که طرح‌های مور به درد داستان‌های کمدی می‌خورد که این کمیک شرایطش دقیقاً با استعداد او همخوانی دارد.

در مجموع اگر به چشم طنز به کمیک نگاه نکنیم حرفهایی هم برای گفتن دارد. زمانی که این کمیک را می‌خوانید یادتان نرود نامه‌های هواداران به دفتر مارول در آخر هر قسمت را نیز بخوانید!

مهران فلاح
[rating:6/10]


Captain America #4Captain America #4

  • نویسنده: Rick Remender
  • طراح:  John Romita Jr.
  • ناشر: Marvel

نامش ایان است، پسری که کاپیتان آمریکا نجات داد و حالا دوازده سالش است و می‌داند که استیو پدرش نیست، این نام را استیون از روی نام پدربزرگش برای او انتخاب کرده است. کاپیتان در بهبهه‌ای پر از خطر نه تنها باید خودش زنده بماند تا این کودک در امان باشد بلکه باید با زولای درونش نیز کنار بیاید.

شرایطی که استیو در آن قرار دارد محیطی تراژیک را برای این کمیک رقم زده است، از طرفی خلاص شدن از دنیای بیگانه‌اش و بازگشت به خانه و از طرفی فلش‌بک‌های دوران کودکی استیو، فقر و مشکلات آن زمان آمریکا از او یک نماد کامل رشادت در این داستان ساخته است.

طراحی جان رومیتا در این کمیک یکی از آن طرح‌های خوبش است، اگر اشنایی با طرحهایش داشته باشید تا به حال فهمیده‌اید که همیشه طرح‌های خوبی ارائه نمی‌دهد در بعضی از پنل‌های این کمیک نیز با طرح‌های ضعیف و در بعضی از پنل‌ها با طرح‌های بسیار عالی روبرو می‌شویم اما در مجموع طراحی‌ها خوب هستند.

این قسمت به شلوغی قسمتهای پیش نبود و شرایط آرامی را نمایش داد، اما آرامشی قبل از طوفان. با مقدمه‌چینی که رمندر برای این قسمت کرد بعید نیست تا مرگی دیگر در یونیورس مارول در کار باشد!

مهران فلاح
[rating:8.5/10]


Red Hood and the Outlaws #17Red Hood and the Outlaws #17 

  • نویسنده: Scott Lobdell
  • طراح: Ardian Syaf, Robson Rocha, Ken Lashley
  • ناشر:DC

قسمت ۱۷ رد هود نشان داد که جوکر هنوز هم دست از سر خاندان بتمن برنداشته است. شروع داستان شرایط آرامی را داشت که شامل تجدید دیدار جیسون با گروهش، مونولوگ‌های جیسون به مرور خاطراتش در ملک وین(که شباهت زیادی به ملک وین نداشت) و دیالوگ‌های کوتاهش با روی، کری، دیک و بروس می‌شد و در انتها اوج‌گیری داستان که با اتفاقی شوکه‌کننده در انتظار هواداران است.

طبق معمول در طراحی سیاف باز هم ناهماهنگی وجود دارد. در پنلی تصاویری زیبا و در صفحه‌ای دیگر تصاویری نامتناقض که این امر با اضافه شدن دو طراح دیگر اوضاع را وخیم‌تر می‌کند.

با اینکه آرک «مرگ خاندان» بتمن جدایی خاندان او را در انتها داشت اما دیدن دوباره اعضا در این کمیک خالی از لطف نیست و شاید کمی برای پرداختن به آرک بتمن دیر باشد اما خواندن این داستان در این لحظه از ضروریات است.

مهران فلاح
[rating:8/10]


Nightwing #17Nightwing_17

  • نویسنده: Kyle Higgins
  • طراح: Juan Jose Ryp, Vicente Cifuentes
  • ناشر: DC


معمولا وقتی اتفاق ناگوری برای کسی پیش می آید، همه از او میپرسند: «خوبی؟» یا «حالت چطور است؟» و او هم مجبور است با لبخندی ساختگی جواب دهد: «خوبم. ممنون.»

در نایتوینگ شماره ۱۷ نیز همین اتفاق می افتد. دیک گریسون که در طی اتفاقات کراس اور «مرگ خاندان» همه چیزش را از دست داده، میخواهد ظاهرش را حفظ کند و قوی به نظر برسد، اما از درون شکسته شده و حالت طبیعی ندارد.

ایرادی که به این شماره وارد است، دخالت دامیان برای آرام کردن دیک است. نه از این جهت که صحبت کردن اولین و آخرین رابین مشکلی داشته باشد، بلکه از این جهت که دیالوگها خوب در نیامده و بهتر شدن حال دیگ گریسون اندکی نمایشی به نظر می‌آید.

 پوریا تقوی‌مقدم
[rating:7.5/10]


Wonder Woman #17Wonder-Woman_17

  • نویسنده: Brian Azzarello
  • طراح:  Tony Akins , Dan Green
  • ناشر: DC


یکی از زیبایی های کمیکی که آزارلو نوشته، این است که واندرومن کمیکی کاملا مستقل است. شخصیت های دیگر دنیای دی سی در این کمیک دیده نمیشوند. و نیازی هم به حضور آنها نیست. آزارلو توانسته با داستانی که روایت میکند، طیف وسیعی از شخصیت ها را به خواننده ها معرفی کند. شخصیتهایی که ریشه در اساطیر یونان دارند.

نا گفته نماند که معرفی تعداد زیادی از شخصیت‌ها و داشتن روایت‌های داستانی چندگانه، معمولا نتیجه ای جز نامفهوم شدن کمیک برای خواننده و شلوغ و درهم شدن کمیک ندارد. اما آزارلو نویسنده توانایی است و توانسته با صبر و حوصله زیاد، از طیف بسیار وسیع و گوناگون شخصیت هایش حداکثر استفاده را بکند.

در این شماره رویایی مجدد واندرومن و خدای جنگ را می خوانیم. و واندرومن یه قدم دیگر به یافتن بچه گم شده نزدیک میشود. اما سوال اصلی اینجاست: «آیا پس از یافتن بچه گمشده، او در امان خواهد بود؟» من که فکر نمیکنم.

 پوریا تقوی‌مقدم
[rating:9/10]


Justice League of America’s Vibe #1Vibe-1

  • نویسنده: Andrew Kreisberg , Geoff Johns
  • طراح: Pete Woods
  • ناشر: DC

مدتی است شرکت DC قصد دارد که کاری کند تا شخصیت های قدیمی و غیر محبوبی مثل گرین لنترن و آکوامن را به شخصیت هایی جذاب و پرفروش تبدیل کند. و همیشه هم جف جانز در مرکز این ماجراهاست. او کمیک گرین لنترن را چندین سال پیش در دست گرفت و حالا او تبدیل به شخصیتی کلیدی در دنیای DC شده است. پس از آن نوبت آکوامن بود که با شروع New52 تبدیل به یکی از محبوب ترین قهرمانان DC شد.

حالا جف جانز به سراغ وایب رفته است. او (متاسفانه) قرار نیست نویسنده تمام شماره های این عنوان باشد، و فقط در نوشتن شماره اولش همکاری کرده است. اما بر طبق مصاحبه هایی که انجام داده بود، مشخص شده که روند کلی داستان را او به نویسنده اصلی پیشنهاد داده است.

در این شماره سرآغاز متفاوتی برای وایب روایت شد. سرآغازی که با تاریخ New52 همخوانی داشته باشد. اما متاسفانه این سرآغاز کلیشه ای تکراری بود. استفاده از مرگ بستگان نزدیک و حس انتقام جویی چیز جدیدی نیست.

خوشبختانه به نظر میرسد که موارد کلیشه ای و تکراری کمیک وایب در این شماره به اتمام رسیده است و از شماره بعدی شاهد چیز جدیدی خواهیم بود. حال اینکه شماره بعدی خوب باشد یا بد، به نویسنده اصلی این سری برمیگردد. آیا او میتواند بدون جف جانز از پس نوشتن این سری بر بیاید؟

برای یافتن پاسخ این سوال باید یک ماه منتظر بمانیم.

پوریا تقوی‌مقدم
[rating:7/10]


Justice League #17Justice-League_17

  • نویسنده: Geoff Johns
  • طراح: Ivan Reis
  • ناشر: DC

 

آرک داستانی «برخاستن آتلانتیس» بالاخره به پایان رسید. بدون شک این آرک بهترن آرک داستانی جاستیس لیگ از آغاز Newe52 بوده است.

برخاستن آتلانتیس به خودی خود کمیک بسیار جذابی بود. داستانی محکم و نسبتا پیچیده و پایانی عالی داشت. اما چیزی که برخاستن آتلانتیس را جالب تر میکند، تاثیر مهمی است که این کمیک بر دنیای DC گذاشت. وقتی چند صفحه آخر این آرک را میخوانید، متوجه میشوید که اثر این آرک احتمالا به این زودی‌ها محو نخواهد شد، چرا که همه چیز تغییر کرده است. یکی از تغییر ها به وجود آمدن «لیگ عدالت آمریکا» است و تغییرهای دیگر را در ماه‌های بعد خواهیم خواند.

 پوریا تقوی‌مقدم
[rating:9.5/10]


Hellblazer #300Hellblazer_300

  • نویسنده: Peter Milligan
  • طراح: Giuseppe Camuncoli , Stefano Landini
  • ناشر: Vertigo

این شماره پایان کار بلندترین عناون ورتیگو بود. پایان کار جان کنستانتین، جادوگر حقه باز، جارچی دوزخ و ساحر خندان.

اگر به امید سر درآوردن از پایان کار او این نقد را میخوانید، باید بگویم که چیزی اسپویل نخواهد شد چرا که خودتان باید این کمیک را بخوانید.

جان کنستانتین دومین فرد محبوب من در بین شخصیت های کمیک است و زمانی که شنیدم کمیک بی‌نظیر هل‌بلیزر به انتها خواهد رسید، تنها یک فکر در ذهنم بود:

«آیا این پایان لایق جان کنستانتین خواهد بود؟»

و پس از خواندن شماره ۳۰۰ هل بلیزر، پاسخم به این سوال مثبت بود. هیچ پایان بهتری برای جارچی دوزخ نمیشد تصور کرد. همه چیز ایده‌آل بود. جان در دنیای کمیک، به چیزی که لایقش بود رسید.

از آنجایی که حدس میزنم خواننده‌های این مطلب شماره‌های ۲۹۸ و ۲۹۹ هل بلیز، یعنی آغاز آرک داستانی «مرگ و سیگارها» را نخوانده اند، سعی میکنم از لو دادن اتفاق هایی که آرک پایانی جان کنستانین افتاد، خودداری کنم و این نقد را به صورت یک سوال به پایان میبرم:

جان کنستانین از سال ۱۹۸۸ تا کنون چندین و چند بار از چنگال مرگ فرار کرده، مرگ را گول زده ، تقلب کرده و چند بار هم خطر مرگ از بیخ گوشش گذشته است. به نظر شما آیا باز هم قادر به این کار هست؟

پوریا تقوی‌مقدم
[rating:9/10]


Action Comics #17Action-Comics_17

  • نویسنده: Grant Morrison
  • طراح: Rags Morales , Brad Walker
  • ناشر: DC

گرنت موریسون نویسنده‌ی اسکاتلندی کمیک و همین طور نمایش نامه نویس  شناخته شده تر از آن است که نیاز چندانی به معرفی داشته باشد. او را برخی آلن مور دوم نامیده اند ( عنوانی که چندان نگارنده ی این ریویو بنا به دلایلی با آن هم سو نیست) بیشتر به خاطر روایت غیر خطی داستان هایش معروف است و همین طور برای آل نیو ایکس من، آل استار سوپرمن و انیمال من هایی که به نگارش در آورده. فانتزی کمیک از او به فارسی «ما سه تا» را ترجمه کرده که علاقه مندان به این نویسنده می توانند آن را مطالعه کنند.

رگز مورالس هم از طراحان کهنه کار دی سی است که در کارنامه ی خود کارهایی مثل بحران هویت، شمارش معکوس تا بحران لایتناهی و محرمانه بتمن را دارد.

داستان در این شماره ی اکشن کمیکز حکایت رویارویی بین سوپرمن و هیولای پنج بعدی را پی می گیرد. هیولایی که با خم کردن زمان می خواهد در یک ان گذشته، حال و آینده و همین طور تصور سوپرمن را نابود کند.

هفته ی پیش در ریویوی کمیک آستانه گفته بودم انگار سنتی در دی سی دارد جا می افتد که بک ایشو ها از کمیک های اصلی بهتر است. این حرف یک مثال نقض جدی دارد که مربوط به کمیکی نیست مگر اکشن کمیکز. این که شالی فیش با یکی از بدترین نوع دیالوگ نویسی های ممکن و کریس اسپروز با طراحی های بدش هم چنان دارند به روند نوشتن بک ایشوهای نامربوط خود ادامه می دهند.

از بک ایشوها بگذریم و به خود کمیک اصلی بپردازیم. بی اغراق طراحی های رگز مورالس چشم نواز است. موریسون هم خوب می نویسد و بر روایت خود تسلط دارد. منتها مشکل از جایی شروع می شود که داستان نه جسارت و نه پیچیدگی لازم را دارد. داستان مملو از تک لحظه های فوق العاده و ایده های عالی است که هر کدام به تنهایی می توانند بار داستان را به دوش بکشند منتها مشکل این است که هیچ کدام از پتانسیل های داستان بالفعل نمی شوند. دنیای داستان پا به پای روایت پیچیده نمی شود و همه چیز محدود به کلیشه های هویتی سوپرمن باقی می ماند که با یک داستان ساده ی نجات دنیا هم توام شده.

سرخوردگی من از موریسون نه به خاطر جسارتش در داستان گویی بلکه به خاطر عدم جسارتش در پردازش بیشتر شخصیت ها و موقعیت هاست. در نهایت اکشن کمیکز می توانست چیز بسیار بهتری باشد که حالا نیست. با این وجود اگر پیچیدگی روایی اش مرعوبتان نمی کند خواندنش را توصیه می کنم و البته قضاوت نهایی را به ماه آینده و قسمت نهایی داستان موریسون وا می گذارم.

فرزاد خلیلیان
[rating:6/10]