بررسی کمیک‌های هفته سوم تا پنجم جولای

توسط : در تاریخ : سه شنبه, آگوست 12th, 2014

با هر سختی که بود نقد کمیک های این هفته ها را برایتان آماده کردیم. نقدهای هفتگی قطعاً یکی از بهترین بخش های سایت است که از همان ابتدای شروع به کار در برنامه گنجاندیم و تا بحال هم در ترغیب دوستداران برای خواندن کمیک ها بسیار موثر واقع شده. این بار در این هفته کمیک برنده آیزنر “بیداری” را مورد نقد قرار داده ایم. نگاهی به کمیک های ظهور رابین: امگا، اسکویدر، میهن پرست آهنی و … خواهیم داشت. برای دریافت کمیک‌های نقد شده بروی نام آن‌ها و دریافت تمامی کمیک های هفته سوم به این، هفته چهارم به این و هفته پنجم به این پست ها مراجعه کنید.


Robin Rises: Omega

  • نویسنده: Peter Tomasi
  • طراح: Andy Kubert
  • انتشارات: DC
بالاخره شروع شد! پیتر توماسی بالاخره داستانی که همگان منتظرش بودند را شروع کرد. یک سال و اندی پیش گرنت موریسون، دیمین وین را در صفحات کمیک Batman, incorporated کشت و پس از آن این سوال که رابین بعدی چه کسی خواهد بود و دیمین چه مدت مرده خواهد ماند، ذهن همه را مشغول کرد. اینک پیتر توماسی تاحد زیادی جواب این دو سوال را می‌دهد.
«ظهور رابین: امگا» وان‌شاتی است که مقدمه‌ی داستان اصلی – که در کمیک «بتمن و رابین» دنبال می‌شود – را شرح می‌دهد. اگر «بتمن و رابین» را دنبال کرده باشید باید بدانید که پس از مرگ دیمین، بتمن با چه مشکلاتی مواجه شد و دست به چه کارهایی زد تا دیمین را به زندگی برگرداند. ولی علی رغم تلاش‌هایش در انجام این کار ناموفق باقی ماند و سپس اجساد دیمین و تالیا توسط راس‌الغول به سرقت رفت و بتمن خشمگین نیز برای پس گرفتن آن‌ها به دنبال راس رفت. در حین درگیری بین این دو گروهی از سیاره‌ی اپوکالیپس آمده و جسد دیمین را به همراه قطعه کریستالی می‌دزدند و به اپوکالیپس می‌برند. حال بتمن باید به اپوکالیپس رفته تا پسرش را برگرداند، و مهم‌تر از آن: او این بار می‌داند چطور دیمین را به زندگی بازگرداند.
اگر تا به حال کمیک «بتمن و رابین» را دنبال نکرده‌اید، این وان شات بهترین فرصت برای دنبال کردن این مجموعه است. ده صفحه‌ی اول این کمیک از تولد تا مرگ دیمین وین را به طور خلاصه توضیح می‌دهد. این ده صفحه به خواننده‌ی تازه‌کار اجازه می‌دهد که متوجه روند داستان شود و ادامه‌ی ماجرا را بدون دردسر دنبال کند، ولی متاسفانه این ۱۰ صفحه چندان سنخیتی با دیگر صفحات نداشته و زائد است و به نظر می‌رسد توماسی این ۱۰ صفحه را به زور گنجانده است. به غیر از این صفحات نخست، دیگر صفحات مربوط به مبارزه‌ی دو گروه می‌شود. اتحاد اجباری بین بتمن و راس‌الغول و مداخله‌ی لیگ عدالت توجه خواننده را جلب می‌کند ولی کافی نیست. توماسی در حقیقت در این قسمت کار خاصی نمی‌کند و بیش‌تر کارها را برعهده‌ی اندی کیوبرت می‌گذارد. درگیری و جنگ فراوان و در میان آن‌ها رجزخوانی‌ها و دیالوگ‌های کم‌اهمیت و جزئی. این وان شات شاید یک شروع فوق‌العاده نباشد ولی می‌توان آن را یک کمیک خوب به حساب آورد. کمیکی که اشاراتی نیز به زمین ۲ و جنگ احتمالی آینده داشت. و در این میان سخنانی از آینده که خودنمایی می‌کنند: صبر کن…..یه چیز دیگه هم هست……دیمین….همه‌ی ما رو نجات می‌ده.

فرزان رحمانی ۷ از ۱۰


The Wake #10
  • نویسنده: Scott Snyder
  • طراح: Sean Murphy
  • ناشر: Vertigo
درباره ی اسکات اسنایدر و شان مورفی آن قدر در فانتزی کمیک نوشته ایم که از روند کسل کننده ی معرفی خودشان و آثارشان بدون هیچ توضیح اضافی می گذریم.
در مورد خلاصه ی داستان بیداری هم به همین شرح کوتاه بسنده می کنیم. داستان دو نیمه دارد. نیمه ی اول در مورد زنی محقق به نام لی آرچر است که به مرکزی تحقیقاتی و زیر اقیانوس فراخوانده می شود و در آن جا به موجوداتی غریب بر می خورد که مر نامیده می شوند.
نیمه ی دوم داستان به قهرمان زنی دیگر به نام لیوارد اختصاص دارد. او در دنیایی که مرس ها آن را تا آستانه ی نابودی پیش برده اند به دنبال گشودن راز آخرین پیغام رادیویی لی آرچر است. راز پشت این پیغام رادیویی شاید آخرین امید انسان ها برای مقابله با مرس ها باشد.
اسنایدر نشان داده که از نظر کیفیت…ادامه نوشته»

The Wicked+The Divine #2

  • نویسنده: Kieron Gillen
  • طراح: Jamie McKelvie
  • ناشر: Image Comics

هر نود سال دوازده خدای باستان در جسم دوازده انسان جوان حلول می کنند. این خدایان پرستش میشوند. مترود می شوند. بعضی ها بهشان اعتقاد دارند و بعضی ها آنها را کلاه بردار و شعبده باز میخوانند. با هر سرنوشتی، خوب یا بد، دو سال عمر میکنند و بعد میمیرند. حالا سال ۲۰۱۴ است و دوباره نوبت به حلول خدایان رسیده. The Wicked And The Divine را با هر معیار و مبنایی که بسنجیم ” فوق العاده ” است. از رنگ های قلم متیو ویلسون گرفته تا طراحی جیمی مک کلوی. و از همه بهتر، داستان کایرن گیلن. پر از توئیست، پر از پیچ های داستانی و اتفاقات غیر قابل پیشبینی و غیر منتظره. به شخصه از لحاظ ریتم، یکی از پرتنش ترین کمیک هاییست که امسال خواندم. و البته یکی از بهترین شروع ها. وقایع انقدر سریع و جذاب روایت میشوند که توقف بین صفحات کمیک کاری بسیار دشوار است. یکی از جذابیت های کمیک درکنار داستان مرموز ( و نه مبهم ) شخصیت پردازی درخشان است که خواننده را به شدت با شخصیت ها همراه میکند. با اینکه کاراکتر اصلی کمیک ( لوسیفر ) به ظاهر همان شخصیت کلاسیک ” ضدقهرمان دوست داشتنی ” را دارد ولی این بار در هیبت یک زن حرف های بسیار تازه و زیادی برای گفتن دارد. تقریبا تمام کاراکترهای مهم کمیک تا پایان قسمت دوم زن هستند. از این لحاظ شاید گیلن ریسک بزرگی کرده که نتیجه اش ممکن است به از دست رفتن بخش زیادی از خوانندگان مرد تبدیل شود. اما خوشبختانه روایت داستان از کشش کافی برخورد است و خط داستان چنان پررنگ است که میتواند هر خواننده ای با هر سلیقه ای را راضی کند. داستان، پیش زمینه و میتولوژی جالبی داره که با مطالعه ی آن میتوان به سرنخ هایی درمورد هریک از شخصیت ها و خدایان ماجرا رسید. اگر شماره ی اول کمیک را خوانده باشید احتمالا با من هم عقیده اید که یکی از بهترین شماره اول ها و شروع های امسال دنیای کمیک بود. این شروع فوق العاده به لطف ذهن خلاق گیلن به یک شماره ی دوم حتی بسیار بهتر ختم شد. هرشماره ی به قدری پوشیده از رمز و راز است که انتظار برای شماره ی بعد را به شدت سخت میکند. شاید گفتنش از حالا زود باشد اما فکر میکنم جهانی که گیلن و طراحانش خلق کردند به شدت پتانسیل پردازش و تبدیل شدن به فیلم سینمایی، سریال یا هر فرمت هنری دیگری را دارد. The Wicked And The Divine را از دست ندهید.

پوریا کاظمی ۹ از ۱۰


The Squidder #1

  • نویسنده: Ben Templesmith
  • طراح: Ben Templesmith
  • ناشر: IDW

همه چیز فوق العاده است ! The Squidder عنوان کمیک جدیدی از IDW است که به طرز فوق العاده ای خوب است. همه ی کاره ی کمیک بن تمپل اسمیت است. نویسنده، طراح ، قلم زن، طراح جلد، و حتی حروف چین این اثر. داستان در آینده ای دور میگذرد. همان پسا-آخرالزمان آشنای خودمان که زمین به ویرانه ای تبدیل شده و دیوانگان و جانیان در آن جولان میدهند. کاراکتر اصلی یکی از آخرین بازماندگان نژاد و نسل خود است که هرکاری برا گذراندن زمان و شاید از بین رفتن و پاک شدندش از روی این زمین میکند. شاید چون بیش از حد درحال رنج کشیدن. او خسته و نومید از فقدان حس انسانی در مردمان به پناهگاه خودش دل خوش میکند و ترجیح میدهد زیاد از آنجا بیرون نیاید. اما مانند همه ی قهرمانان گوشه گیر، بالاخره ماموریتی به پستش میخورد که مجبورش میکند بیرون بیاید و دوباره دل به خطر بزند. شاید به قول خودش ” در این یکی ماموریت برای همیشه از بین برود ” پیش از اینکه داستان کمیک به چشم بیاید، طراحی بی نظیرش است که چشم را خیره میکند. کم پیش میاید که نویسنده ای خودش طراح و قلمزن کار هم باشید و البته نتیجه خوب باشد، اما این یکی همه ی معادلات را بهم میزند و ما را با پلن هایی به شدت سیاه و اکشن هایی تمام نشدنی روبرو میکند. ریتم کمیک به شدت سریع است و تقریبا از همان ابتدا تا صفحات پایانی گلوله و خون است که میبینیم. این کمیک یکی از بهترین نمونه های پردازش درست کلیشه هاست. تمپل اسمیت تقریبا تمام کلیشه های آشنا را باهم پیوند زده و به نتیجه ی بسیار قابل قبولی رسیده. بخشی از کمیک یادآور فیلم Mad Max است، بخشی دیگر The Boy And His Dog…همه چیز به طرز شیرینی آشناست. حال این داستان پر و پیمان و تاریک را اضافه کنید به طراحی اثر که به شدت یاد آور طرح های رالف استدمن است. قلمی به شدت سیاه با رنگ هایی که به خوبی حس ناامیدی و تاریکی این دنیای نابود شده را به خواننده انتقال میدهد. قسمت اول در معرفی شخصیت ها و خط اصلی داستان به خوبی عمل کرد. به نظرم این شروع میتواند نمونه ای برای کمیک هایی باشد که دنبال شروعی کوبنده و خوب هستند. اینجا مرزهای به کار بردن اکشن و خشونت در یک قاب از صفحه شکسته میشود. مثل بسیاری از داستان های این چنینی، کمیک تم و پس زمینه ای وسترن دارد و به نظرم این تم به شدت به جذاب تر شدن اثر کمک کرده. حرف پایانی اینکه اگر میخواهد شروع به خواندن یک کمیک به شدت اکشن، با داستانی پر و پیمان، مونولوگ هایی تاثیر گذار و شخصیت هایی به جذابی وسترن های سرجیو لئونه کنید، The Squidder را به هیچ وجه از دست ندهید.

پوریا کاظمی ۱۰ از ۱۰


Iron Patriot #5

  • نویسنده: Ales Kot
  • طراح: Garry Brown
  • ناشر: Marvel

Iron Patriot میهن‌پرست آهنی دقیقاً همان چیزی است که از اسمش برمی‌آید. مرد آهنی به شدت میهن دوست. شروع آرک اول کمیک با همین شعارهاست و پایانش هم همین را می‌گوید. حتا پایانش این پیام را دارد که برای وطنت خانواده‌ات را هم باید فدا کنی. الکس کت نویسنده جوان اهل چک که کار خود را از سال ۲۰۱۳ در دنیای حرفه‌ای کمیک آغاز کرد با این‌که سابقه‌ی چندانی ندارد اما عناوین خوبی از جمله کمیک Zero را نوشته است. شروع این عنوان نیز بسیار عالی بود اما کم کم تا قسمت پایانی چیزی از جذابیت آن باقی نماند. این قضیه در مورد طراحی هم صدق می‌کند. الس کت سعی دارد در این کمیک یک رابطه نزدیک بین مخاطب و ۳ عضو خانواده رودز برقرار کند، زیاد فرصت نمی‌شود در آرک اول این رابطه‌ی عمیق شکل گیرد و در نتیجه مرگ یکی از آن‌ها خیلی تصنعی جلوه می‌کند. در مجموع ۵ قسمت جان شخصیت اصلی و عزیزانش به خطر می‌افتد، جیمز به شدت توسط مجروح می‌شود، تروریست‌ها به خاک آمریکا حمله می‌کنند اما هیچ‌کدامشان برایتان مهم نیست. ویلین داستان زیاد نقشی تأثیرگذار در روند داستان ندارد، از همان اجیرشده‌های مردان سیاسی که در انتها هم مغلوب می‌شود، تنها نکته مثبت در مورد او نامش است که تا انتها هم نامش مشخص می‌شود، رودز او را با نام “ویلین” می‌خواند. طراحی گری براون همه چیزش وابسته به رنگ و جوهری است که همکارانش به او داده‌اند. براون مثل یک نوجوان کم سن و سال که تمام علوم طراحی و چینش پنل کمیک را می‌داند نقاشی می‌کند. استایل تیزش در قسمت اول راضی‌کننده است اما تا پایان آرک به قدری چهره‌ها و نمایش بدی از فرم‌های بدن می‌بینید که به کل از داستان هم زده می‌شوید. آیرون پتریوت عنوانی است متوسط با داستان و طراحی که فقط روتین یک کار ابرقهرمانی را دنبال می‌کند، با این‌که مارول چندین بار سعی کرده با استارت داستان‌های مستقل و حتا استفاده از او در سری فیلم‌هایش محبوبیتی برایش دست و پا کند اما تا به حال موفق عمل نکرده چون این شخصیت خاستگاه، خصوصیات و لباسش یک کاراکتر شعاری است. هنوز مشخص نیست که این کمیک نیز کنسل شده است یا خیر اما نامش در لیست کمیک‌های آینده مارول نیست و بعید نیست باز هم میهن پرست آهنی به قفسه کاراکترهای ناموفق مارول منتقل شود.

مهران فلاح ۵٫۵ از ۱۰


Sinestro #4

  • نویسنده: Cullen Bunn
  • طراح: Rags Morales
  • ناشر: DC

سینسترو کاراکتر محبوب جف جانز از کمیک گرین لنترن بازگشته اما نه با آن ابهت همیشگی‌اش.

عدم حضور سینسترو در داستان های لنترن ها بعد از کناره گیری جف جانز برای هوادارانش خیلی سخت بوده اما سخت‌تر از آن این است که ببینیم بعد از جف جانز کس دیگری کاراکتر سینسترو را به تصویر می کشد و زیاد هم خوب این کار نمی کند.

در ابتدای داستان سینسترو در معبد فراموش شده ای که تبعید شده بود به نمایش در می آید. مونولوگ شروع حرف ندارد، مبارزه اش هم همین طور. حتا حضور لیسا دراک و بازگشت سیسنسترو به خانه.

سینسترو انگار فقط پایبند عنوانش است و تقریباً باقی کاراکترها نقش عروسک فاقد احساسات را دارند که از پنلی به پنل دیگر جلوی چشمتان ظاهر می‌شوند. قسمت آخر به لطف طراحی‌های رگ مورالز و توئیست‌های خفیفی که با حضور هال جوردن بوجود می‌آید از آن حالت دارکی که با وجود رنگ های شاد ایگلهام بر آن اصرار ورزیده می شود کمی قابل خواندن است. قسمت ابتدایی کمیک خوب است و فقط خوب. کالن بان آن رهبر بدذات، متکی بر نترس بودنش با خصوصیات اخلاقی پیچیده را خوب به تصویر می کشد اما تا قسمت چهارم فقط تأکیدش بر همین موضوع است. دیگر کاراکترها هستند چون سینسترو می خواهد. دیگر کاراکترها هستند چون باید حفره های داستانی را فقط با بودنشان پر کنند.

قسمت چهارم کمیک بان حتا دست به دامن هال جوردن هم می شود. جوردن و سینسترو مکمل یکدیگرند. به نظر نمی رسد قسمت های آتی چندان تغییری در کار باشد. ۴ قسمت فرصت به کمیکی برای خوب شدن زیاد هم هست. راستش سینسترو بدون پیش زمینه های داستانی جف جانز ارزش خواندن ندارد.

مهران فلاح ۴ از ۱۰


Bodies #1

  • نویسنده: Si Spencer
  • طراح: Dean Ormston, Phil Winslade, Meghan Hetrick , Tula Lotay
  • انتشارات: Vertigo
شماره اول از مینی کمیک Bodies یا ” اجساد ” منتشر شد. داستانی که به نظر آنقدر پر و پیمان میرسد که در شماره ی اول تمام چیزی که خواندیم و دیدیم وقایع مرموزی بود در چهار ” تایم لاین ” یا بازه ی زمانی. شروع ماجرا از ۱۸۹۰ است. با جسد مردی که قبل از مرگ به طرز فجیعی شکنجه شده روبرو میشویم. به نظر یکی از آن جنایت های هولاناک میرسد که حل کردنش به یک کارآگاه باهوش از جنس همان ها که قبلا دیدیم و خواندیم نیاز دارد. اتفاقا کارآگاه هم از راه میرسد و مشغول تحقیقاتش میشود… ولی همینجاست که بازه ی زمانی عوض میشود. به ۱۹۴۰ میرسیم. تکرار دقیقا همین واقعه. جسدی با همان شکل و ظاهر و این بار کارآگاه دیگری… به ۲۰۱۴ میرسیم و باز هم جسد دیگری…. صحنه ی جرمی که مدام در طول زمان عیناً رخ میدهد… آیا با یک قاتل زنجیره ای روبرو ایم که در زمان سفر میکند؟ حدس و گمان های زیادی در مورد قسمت اول اجساد میتوان زد. شاید دلچسب بودن اثر هم به همین است که بلافاصله بعد از خواندنش ذهن را مشغول میکند.نویسنده ی کمیک سی اسپنسر است که بیشتر با کارهای تلویزیونیش نظیر سریال Torchwood شناخته میشود. اما تیم طراحی آن بسیار پروپیمان است از این لحاظ که در هر یک از چهار بازه ی زمانی، طراح کمیک عوض میشود. با عقب رفتن در زمان طراحی اثر تیره و تاره میشود و به سیاهی میزند. جلوتر رنگ ها خاکستری میشوند و در آینده رنگ هایی به شدت تند و فانتزی میبینیم. از این لحاظ تیم طراحی اجساد کاره سخت و بسیار جالب توجه ای انجام دادند که جذابیت خواندن کمیک را دو چندان کرده است.درهربازه ی زمانی با شخصیت های به شدت متفاوت روبرو ایم. به طوری که میتوانیم هر یک از چهار کاراگاه را با توجه به واکنش هایشان کاملا ” دیوانه ” خطاب کنیم. حداقل در اولین شماره محال است داستان یکی به دیگری بچربد. از لحاظ شخصیت پردازی کار سی اسپنسر فوق العاده بوداگر به دنبال خواندن مجموعه ای مرموز و احتمالا پر از پیچش های داستانی غیرقابل پیشبینی هستید که طولانی هم نباشد، “اجساد” گزینه ی بسیار خوبی برای شماست. تقریبا همه ی چیزی که از یک شروع خوب انتظار داریم براورده میکند. شاید مبهم بودن داستان و سوال های زیاد قسمت اول از یک نکته ی منفی باشد و شاید پرداخت به چهار کاراکتر اصلی برای یک مجموعه ی کوتاه به نظر کار اشتباه و سختی بیاید ولی با همه ی اینها اجساد حداقل در قسمت اول به طرز قابل ملاحضه ای راضی کننده بود و نوید داستانی پررنگ و پایانی احتمالا تکان دهنده و غافلگیر کننده را میداد. شخصا امیدوارم به سرنوشت کمیک هایی نظیر The Empty Man که شروع فوق العاده و ادامه ای معمولی داشتند دچار نشود. Vertigo عمدتا خانه ای برای طرح های جدید و داستان های متفاوت بوده. “اجساد” هم از این قاعده مستثنی نیست.

پوریا کاظمی ۸ از ۱۰


Storm #1

  • نویسنده: Greg Pak
  • طراح: Victor Ibanez
  • انتشارات: Marvel

“وقتی یه دختر بچه بودم، خودم رو یه الهه می دونستم و تو آسمونا زندگی می کردم. همیشه در عجبم که چرا این کار رو ترک کردم. من یه جهش یافته با قدرت کنترل آب و هوام. من به همین آب و هوا تعلق دارم. تمام رشته‌های عصبیم متصل به بادها، به ابرها به بخارات این دنیاست.”

اورورو مانرو که با نام استورم شناخته می‌شود.

استورم کمیکی است مستقل با محوریت یکی دیگر از کاراکترهای محبوب دنیای اکس‌من و چقدر این روزها کاراکترهای مارول به کمیک‌های مستقل خودشان می‌رسند!

کمیک خیلی خوب شروع می‌کند. با مونولوگی که در بالا آورده‌ام. در دو صفحه به طور خلاصه مخاطب درمی‌یابد استورم که بوده، چه قدرت‌هایی دارد و الان در چه موقعیتی است. استورم گرگ پک یک معلم باتجربه و یک رهبر لایق است. تنها ضعف این قسمت بطور مشخص تک قسمتی بودن آن است، بیشتر شبیه یک پیش زمینه ذهنی از استورم برای شروع داستان اصلی است. در انتهای قسمت هم نمی شود مجموع شروع کمیک را خیلی خوب دانست چون کمتر شباهتی به یک قسمت اول ادامه دار دارد.

ویکتور ایبانز طراح اسپانیایی کم کاری و کم تجربه ای که سابقه چند طرح جلد برای دی سی و دارک هورس را دارد در این کمیک استورم را خیلی خوب به تصویر می کشد. دخترک شریر دوران کودکی با چشمانی سرشار از خشم و نفرت به افراد دولتی در عین حال با قلبی از احساس مادرانه.

در مجموع کمیک کمی در انتخاب مسیرش لنگ می زند اما اگر اکس‌من برایان وود را خوانده‌اید و استورمش نامیدتان کرده این کمیک را هم امتحان کنید تا قدرت رهبری کاریزماتیک استورمی که گرگ پک و ایبانز به تصویر می کشند را از نزدیک احساس کنید.

مهران فلاح ۸ از ۱۰


Batman #33

  • نویسنده: Scott Snyder
  • طراح: Greg Capullo
  • جوهرزن: Danny Miki
  • رنگ‌زن: FCO Plascensia
  • ناشر: DC Comics

خب پایان آرک سوم یکی از بهترین کمیک‌های در حال چاپ هم از راه رسید. یک سال انتظار. خانم‌ها، آقایان! اسکات اسنایدر، گرگ کاپولو.

خواندن بتمن‌های اسنایدر همیشه حس عجیبی در من ایجاد می‌کرد احساس خواندن یک داستان حماسی. شاید به خاطر این است که اسنایدر در بتمنش ارجاعات فراوانی به هر چیزی که فکرش را بکنید می‌دهد. احساسی که به واقع در هیچ کمیکی تجربه‌اش نکرده‌ام. حسی که آرک آخر این کمیک به من داد تجربه‌ی دیدن فاجعه‌ای پست آپوکالیپتیک از نزدیک بود. البته در قسمت آخر آن همه چیز به خوبی و خوشی تمام شد. اگر آرک مرگ خاندان به شکنجه بتمن و خاندانش توسط جوکر محدود می‌شد در این آرک ریدلر تمام گاتهام را زیر سلطه‌اش می‌گیرد وچشم تمام مردم به بتمن است که خب مگر می‌شود بتمن پیروز میدان نباشد؟

در قسمت پایانی آرک…ادامه نوشته»


کپی‌رایت © ۲۰۱۴ فانتزیِ کمیک

هرگونه کپی‌برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد.

 


    • haganeno
      در پاسخ به haganeno

      خیلی خیلی ممنون بابت نقدای روپیمان ایندفعتون.
      با این کمیک هاییم که شما نقد کردید ادم نمیدونه اول the wicker+the Divine رو بخونه یا bodies .یا شایدم باید اول the squidder رو بخونه.
      با نقد رابین رایسس امگا هم موافقم.
      توماس اومد همرو اتیشی کرد و تشنه به لب،بعد رفت کنار گفت خوب کیوبرت جان …،
      از اونجایی که این فقط یه وان شات بود بقیش به عهده ی خودته .خودت دیگه باید جواب این تشنگیه طرفدارارو بدی .ببینم چی کار میکنی
      ها ها ها !!!

    • tina
      در پاسخ به tina

      عالی بود…واقعا ادم نمیدونه کدوم رو بخونه … فقط لینک دانلود robin rises مشکل داره لطفا چکش کنید

    • آرش
      در پاسخ به آرش

      نمیدنم چرا مارول اینقدر کمیکاش دارن بد میشن، دارن به قهقرا میرن!
      فقط Original_Sin تا حالا خوب بوده که فکر کنم آخرش رو گند بزنن!
      خدا کنه یه ذره هم شده با فکر تر کمیک بنویسن این نویسنده های مارول…
      منتظر axis و spider verse میمونم ولی فکر کنم اونا هم فقط برای پول بیشتر نوشته میشن و کار های متوسطی میشن:(

      • فرزاد.خ
        در پاسخ به آرش

        خب یحتمل چون کمیکای بدی رو داری می خونی یحتمل دی: از قضا مارول کمیکای سولوی خیلی خوبی داره مث هاوک آی و ثور و ایمورتال آیرون فیست و الکترا. تعداد کمیکای خوبش یه جورایی از دی سی بیشتره در کمال تاسف دی:

      • دردویل
        در پاسخ به آرش

        شما بداش رو میخونی. یه سر به hawkeye هم بزن…

    • detective
      در پاسخ به detective

      دمت گرم آقا مهران. واقعا باید بیخیال بتمن علیه سوپرمن زک اسنایدر شد. یه فیلمی باید از داستانهای اسکات اسنایدر بسازن مخصوصا از آرک دادگاه جغدها و مرگ خاندان به علاوه ی کراس آورهایی که تو سری های دیگه بود. البته همچین فیلمی خیلی خرج برمیداره.
      بدون شک اسکات اسنایدر یکی از بهترین نویسنده های بتمنه که تا به حال دیدم. ینی فقط شاهکار میسازه این آدم!
      راستی به غیر بتمن جاویدان، یه آرک دیگه هم توراهه به اسم batman:endgame که از بتمن ۳۵ شروع میشه. بازهم همکاری اسنایدر و کاپولو. نمیدونم چه جور داستانیه فقط نوشته بود:در ماه اکتبر منتظر بزرگترین، مرگبارترین و حماسی ترین داستان اسکات اسنایدر و گرگ کاپالو باشید. اینطور که معلومه این دو اسطوره بار دیگه قراره سنگ تموم بذارن!

      • haganeno
        در پاسخ به detective

        چه خوووووووب
        چون قرار داد کاپولو با دی سی امسال تموم میشد.
        و اگه این خبر صحت داشته باشه یعنی ما باز هم شاهد طراحی های عالی کاپولو در بتمن هستیم.

      • MEHRAN
        در پاسخ به detective

        خبری نشنیدم. در مورد قسمت بعدی بتمن این هفته میاد که داستان بین آرک هست و طراح هم گرگ کاپولو نیست. ولی می دونم که کاپولو تو آرک بعدی هست و داره آماده می شه.

        • Farzan
          در پاسخ به MEHRAN

          این قسمت بعدی نویسندش هم اسنایدر نیست. قراره نویسنده‌ی ددپولو بیارن.
          بعد من شنیدم Endgame قراره به Batman: Eternal ربط داشته باشه.

    • فرزاد.خ
      در پاسخ به فرزاد.خ

      آقا من موافقم. آیرون پتریوت خیلی بد تموم شد دی: و آقا نمره مستحقشه خصوصاً در مقایسه با سکرت اونجرز نویسنده ش آلس کات دی:
      ولی خب ریلی زیاد کمیک وطن پرستانه ای هم نبود خصوصاً با توجه به سر و شکل این قضیه که خب یارو آلس کات چپ گراست به شدت دی: حالا الان در این حدم که شرط می بندم یارو بعد مرگ باباهه قاطی می کنه و اینا دی: بعد یه یاروهایی اون بالا هستن که دارن یه گندی می زنن دی:

    • Stewie
      در پاسخ به Stewie

      برای برگشتن دیمین دارم لحظه شماری می کنم.
      اینم آرک Robin Rises
      Robin Rises: Omega #1
      Batman and Robin #33
      Batman and Robin #34
      Batman and Robin #35
      Batman and Robin #36
      Batman and Robin #37
      Robin Rises: Alpha #2
      ۳۴ش این ماه میاد.به خاطر Batman & Robin Futures End شماره ۳۵ اکتبر میاد.احتمالا تا ۲۰۱۵ تموم.

    • ََARROW
      در پاسخ به ََARROW

      آقا این کمیک فصل ۲٫۵ arrow کی میاد