بررسی کمیک‌های هفته دوم مارس

توسط : در تاریخ : جمعه, مارس 14th, 2014

بتمن اسنایدر، ولورین کورنل، لاک‌‌پشت‌های نینجای والتز و همایونی‌ها: اربابان جنگ راب ویلیامز در این هفته بیشترین امتیاز را از منتقدان ما کسب کردند. برای دانلود دیگر کمیک‌های این هفته به این تاپیک مراجعه کنید. لطفاً درخواست کمیک‌هایتان را در همان تاپیک بدهید و در این‌جا فقط راجع به کمیک‌ها صحبت کنید.


Batman #29Batman #29

  • نویسنده: Scott Snyder
  • طراح: Greg Capullo
  • ناشر: DC

اینکه بتمن کمیکی بی نظیر است دیگر تبدیل به اطلاعات عمومی شده است. معمولا کسی نمی‌گوید که بتمن این ماه خوب نبود، اسنایدر بد نوشته بود و یا طراحی‌های گرک کاپولو نقص داشت. کیفیت کمیک بتمن بین بازه خوب و خیلی عالی مدام در نوسان است و تقریبا هیچ وقت متوسط و معمولی نمی‌شود.

شماره ۲۹ بتمن یکی از شماره‌هایی بود که واقعا عالی بود. درست است که اسکات اسنایدر در نگارش این شماره سنگ تمام گذاشته بود و تمامی سرنخ‌های شماره‌های قبلی را در این شماره به هم وصل کرده بود، اما فوق العاده بودن این شماره از کمیک بتمن، مدیون طراحی‌های بی نظیر گرگ کاپولو است. کاپولو در این شماره خودنمایی می‌کند و قابلیت‌های طراحی‌اش را در چندین و چند پنل، به رخ خواننده می‌کشد. برخی پنل‌های این کمیک به قدری زیبا هستند که چیزی از طراحی‌های روی جلد کم ندارند.

صحبت کردن از زیبایی طراحی‌های گرگ کاپولو در این شماره کاری عبث است چرا که فارسی زبانان از قدیم گفته‌اند: «شنیدن کی بود مانند دیدن؟»

خودتان ببینید!

پوریا تقوی‌مقدم
۱۰ از ۱۰ 


Hawkeye #17Hawkeye #17

  • نویسنده : Matt Fraction
  • طراح : Chris Eliopolous
  • ناشر : Marvel

بعد از تمام کردن این شماره از Hawkeye، بدون دریافت ذره‌ای لذت از دقایقی که صرف خواندنش کردم، با تلاش برای یافتن جوابی مناسب برای “چرا؟”های فراوانی دست و پنجه نرم می‌کنم. چرا یکی از بهترین کتابهای All New Marvel دیگر حتی قابل خواندن نیست؟ چرا طراحان تصمیم گرفتند یک شماره در میان را به طور کامل به یکی از شخصیت‌های فرعی نسبت دهند؟ چرا من با بیست و چند سال سن کتابی را تا آخر خواندم که یک کودک سه ساله هم موقع خواندنش احساس خواهد کرد که عقلش دستکم گرفته شده است؟

هر چقدر ۱۲ شمارۀ اول Hawkeye نسبتاً کم نظیر بودند، از Annual به بعد کتاب روز به روز غیرقابل خواندنتر می‌شود. کیت بیشاپ به عنوان شخصیتی فرعی در زندگی از هم پاشیده و رقت انگیز کلینت بارتون عملکرد بی نظیری داشت و یکی از بهترین شخصیت‌های داستان بود. به هر دلیلی طراحان تصمیم گرفتند کیت را از خط اصلی داستان جدا کنند و داستان او را در کالیفورنیا روایت کنند اما نه در یک کتاب جدید بلکه در همین کتاب Hawkeye ! شماره‌هایی که داستان کیت را روایت می‌کنند به طور کلی نه داستان جذابی دارند و نه طراحی‌های خوب و شخصاً ایمان قلبی داشتم که نوشتن ِ چیزی بدتر از آنها در توان طراحان نیست اما شمارۀ ۱۷ تمام باورهایم را به سخره گرفت.
در شمارۀ ششم کودکان یکی از همسایه‌های کلینت برای تماشای کارتون مورد علاقه‌شان به خانۀ کلینت می‌آیند، کل شمارۀ ۱۷ داستان آن کارتون را برای شما روایت می‌کند! چرا؟ واقعاً چرا؟ آیا واقعاً کسی در خواست کرده بود که بفهمد کارتون Winter Friends چگونه است؟ این شماره غیر از اینکه روند روایت داستان را بیش از پیش مختل کرده، حتی به عنوان یک داستان کودکانه هم اثر قابل دفاعی نیست. شما اگر این داستان را قبل از خواب برای یک کودک تعریف کنید، کتاب را از دست شما می‌گیرد و شما را به همراه کتاب به آتش می‌کشد.
قسمت ناراحت کننده‌تر اینکه شمارۀ بعدی کتاب هم در دستۀ شماره‌هاییست که داستان کیت بیشاپ را دنبال می‌کنند.

سینا گلاب‌زاده
۰ از ۱۰


Teenage Mutant Ninja Turtles #32Teenage Mutant Ninja Turtles #32

  • نویسنده : Tom Waltz
  • طراح : Ross Campbell
  • ناشر : IDW

اگر بخشی از خاطرات کودکی‌تان را چهار لاک‌پشت جهش یافته با هدبند‌های رنگی و استاد موششان پر کرده بی‌درنگ این کمیک را از هر قسمتی که می‌توانید دریافت کنید و درگیر دنیای فانتزی‌اش شوید. اصلاً مگر فرقی هم می‌کند؟ این کمیک از آن «باید خواند» هایی است که قبل از مرگ باید خواند!

اما واقعاً حیف است که از همین قسمت شروع به خواندن کمیک کنید چون چیزهای زیادی را از دست می‌دهید. بهترین پیشنهاد من قسمت ۲۲ با شروع آرک «سقوط شهر» برای ورود است. طراحی‌های متیوس سانتولوکو(طراح یکی از بهترین‌های دی‌سی یعنی کمیک دایل اچ) در آن آرک از نعمت‌های کمیک است.

با شروع آرک جدید این سری از قسمت ۲۹ و روی کار آمدن راس کمپل به عنوان طراح جدید کمی از آن پویایی کمیک کم شده، البته اقتضای داستانی همین را می‌طلبد، تا اواخر قسمت ۳۱ خبری از مبارزه و درگیری نیست و داستان شما را صاف در دل هر شخصیت می‌کشد و هنوز هم داستان‌سرایی تام والتز در نقطه‌ی اوج خود هستند. راس کمپل سابقه‌ی نویسندگی نیز دارد و همین امر در شخصیت‌پردازی کاراکترها تأثیر بسیاری داشته، تمرکز این آرک هم بر همین است، قسمت پایانی آرک تماماً بر پایه‌ی اکشن است اما راستش اکشن‌هایی که کمپل خلق می‌کند به جذابیت و نفس‌گیر بودن کارهای سانتولوکو نیست.

لاک‌پشت‌های نینجای جهش‌یافته‌ی نوجوان را لطفاً بخوانید، هیچ‌کجا کمیکی با این کاراکترها و به این خوبی پیدا نمی‌کنید.

مهران فلاح
۹٫۵ از ۱۰


The Royals – Masters of War #2The Royals – Masters of War #2

  • نویسنده : Rob Williams
  • طراح : Simon Coleby
  • ناشر : Vertigo
آیا کلیشه‌ها چیزهای بدی هستند؟ در مورد دیدگاه شما اطلاعی ندارم اما من که اینطور فکر نمی‌کنم. کلیشه‌ها حکم نقشۀ راه را برای نویسنده‌ها دارند تا به آنها کمک کنند که همانطور که یک نقاش حرفه‌ای هیچ وقت خارج از خطوط رنگ آمیزی نمی‌کند، آنها هم داستانی ننویسند که پر از حشویات و موارد بی فایده است فقط تفاوت یک نویسندۀ خوب با یک نویسندۀ بد در نوع استفاده از این کلیشه‌هاست. یک نویسندۀ خوب از کلیشه‌ها و ایده‌های قبلاً امتحان پس داده استفاده می‌کند تا داستان خودش را به تحریر درآورد اما یک نویسندۀ بد، از کلیشه‌ها استفاده می‌کند و یک داستان تکراری را از به هم چسباندن قسمتهای خوب داستانهای خوب خلق می‌کند.
تا قبل از این کتاب با Rob Williams آشنایی نداشتم اما طبق تعریفی که در پاراگراف قبل ارائه دادم، ویلیامز یک نویسندۀ خوب محسوب می‌شود. جنگ جهانی دوم، ابر انسان‌ها، رقابت بین برادرها که یکی نماد خیر است و دیگری نماد شر و تاریخ آلترناتیو همه ایده‌هایی هستند که تا سر حد مرگ در قالبهای مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌اند و کتاب The Royals مجموعه‌ای از تمام اینهاست. در زمان جنگ جهانی دوم آلمان نازی به زودی تمام دنیا را مال خود خواهد کرد و خاندان سلطنتی انگلستان که قدرت‌های ماورایی دارند (اما این مسئله را از جامعه پنهان کرده‌اند) و می‌توانند جلوی آلمان‌ها را بگیرند، کاری نمی‌کنند تا اینکه روزی پسر کوچکتر پادشاه انگلستان، هنری، به همراه خواهرش، رُز، از قصر خارج می‌شوند و وضع آشفتۀ مردم را می‌بینند و هنری ناگهان به پرواز در می‌آید و هواپیماهای بمب افکن آلمان‌ها را تار و مار می‌کند. در این شماره هنری و رز و برادر عیاش و البته بزرگترشان، آرتور، به همراه وینستون چرچیل به آمریکا رفته‌اند تا از روزولت درخواست کنند که در جنگ به صورت علنی به آنها ملحق شود. از طرفی امپراطور قدرتمند ژاپن هم تحت تأثیر عملکرد هنری تصمیم می‌گیرد لباس رزم بپوشود و وارد جنگ شود …
طراحی‌های کار با حالتی واقعگرایانه تا حد زیادی یادآور طراحی‌های Jae Lee هستند و در حد قابل قبولی هستند هر چند احساس من اینست اگر کمی بیشتر روی آنها کار شود می‌توانند جلوۀ بهتری داشته باشند. در مجموع کتاب The Royals در سطح بسیار خوبی قرار دارد و اگر به کارهای تاریخی آلترناتیو علاقمندید به احتمال زیاد از این کتاب هم لذت خواهید برد.

سینا گلاب‌زاده
۸ از ۱۰


Batgirl #29Batgirl #29

  • نویسنده : Gail Simone
  • طراح : Fernando Pasarin
  • ناشر : DC

اگر دلتان برای کمیک «من، خون‌آشام» تنگ شده است، سری به شماره ۲۹ کمیک بت گرل بزنید. درست است که حال و هوای دارک و جذاب کمیک من خون آشام درآن مشاهده نمی‌شود، ولی هم خون آشام دارد و هم شکارچی خون آشام. و از آن مهمتر اندرو بنت! شاید اینها برای جذاب کردن یک کمیک کافی نباشد، اما می‌تواند خاطرات شیرین طرفداران کمیک آی ومپایر را زنده کند.

خود کمیک حرف زیادی برای گفتن نداشت. اینکه بتمن و خانواده‌اش، با خون آشام‌ها اشتباه گرفته شوند، داستان جدیدی نیست و صورت شوخی در شماره‌های ابتدایی کمیک جاستیس لیگ هم مطرح شده بود. درست است که ایده جذاب است و داستان هم خوب است، اما می‌توانست بسیار بهتر باشد.

این کمیک برای خواننده‌هایی که با کمیک آی ومپایر آشنایی داشتند، کمیکی بسیار جالب و برای خواننده‌های دیگر کمیکی معمولی بود. و این نقطه ضعفی برای یک کمیک است. یک کمیک خوب باید بتواند بدون استفاده از فن سرویس، همچنان کیفیت بالای خود را حفظ کند.

پوریا تقوی‌مقدم
۶٫۵ از ۱۰
(امتیاز با در نظر گرفتن فن سرویس: ۸٫۵)


Wolverine #3Wolverine #3

  • نویسنده: Paul Cornell
  • طراح: Ryan Stegman
  • ناشر: Marvel

فاز دوم کمیک‌های جدید مارول مدتی است شروع به انتشار کرده و تعداد زیادی از این کمیک‌ها که از شماره‌ی Marvel Now استارت خورده بودند با شماره‌ی یک دوباره ریبوت شدند در صورتی که ادامه‌ی همان داستان را روایت می‌کردند، یکی از همین کمیک‌ها سری ولورین پل کورنل است. خوشبختانه در این سری با خواندن آن‌چه گذشت ابتدای هر قسمت به سردرگمی باقی عناوین مارول نخواهید ماند و گزینه‌ی خوبی برای شروع در پیش رو دارید.

ولورین بعد از اتفاقاتی که منجر به از دست دادن قابلیت احیای مجددش شد تغییرات زیادی داشته، کاملاً آسیب‌پذیر شده، اکس‌من‌ها و مدرسه‌ی جین گری را ترک کرده، با گروهی از ابر خلافکاران به رهبری فردی با نام «آفر» فعالیت می‌کند، دست به اسلحه می‌برد و دیگر آن فرشته‌ی سابق نیست.

پل کورنل تا این قسمت تعدادی کاراکتر مهمان داشته که آن‌ها را حتی از نویسندگان سری اصلیشان بهتر می‌نویسد.اسپایدرمن برتر، اوررو، جابلی، میستیک، کیتی پراید یا ماریا هیل پل کورنل با وجود حضورهای کوتاهی که دارند اما به بهترین نحو ممکن پرداخت شده‌اند، سوالاتی بدون جواب هستند که با توئیست‌ها و داج‌ها مجاب به ادامه‌ی خواندن کمیک‌تان می‌کند. مشکل اصلی داستان سوق پیدا کردن باز هم به سمت کاراکتر سیبرتوث است، در ولوم قبلی و چند داستان دیگر ولورین از این کاراکتر استفاده می‌شود و واقعاً فکر می‌کنم پتانسیل حضور در چند داستان همزمان را ندارد.

سبک رایان استگمن از زمان طراحی اسپایدرمن برتر تفاوت زیادی داشته و این اولین رونمایی از سبک جدیدش است. جزئیات صورت درشت‌تر، جسه‌های عضلانی‌تر با بدن‌هایی کشیده و انرژی فروان در تمام صفحات اما هنوز هم خیلی راحت از کنار بعضی جزئیات می‌گذرد.

کورنل به نظر جور دیگری از داستان یک ولورین را در این سری ارائه می‌کند، کمی پذیرفتن لوگان در این موقعیت جدید سخت است وهمین کمیک را متفاوت از باقی کمیک‌های ولورین کرده است.

مهران فلاح
۸ از ۱۰


Nightwing #29Nightwing #29

  • نویسنده: Kyle Higgins
  • طراح: Russell Dauterman
  • ناشر: DC

این شماره‌ی کمیک «نایتوینگ» پایان کار ران کایل هیگینز را رقم زد و وی که دو سال نویسندگی کمیک «نایتوینگ» را برعهده داشت، با این شماره کار خود را به اتمام رسید. در شماره‌ی قبل دیدیم که خانواده‌ی «جن» توسط آقای «زاز» به قتل رسیدند و «جن» تصمیم می‌گیرد که به دنبال او رود و انتقام والدینش را از او بگیرد. در این میان این «نایتوینگ» است که باید به موقع او را پیدا کند.

این بار نیز کایل هیگینز کمیک خوبی را تحویل داده است ولی کمیک درخشان و عاری از اشکال نیست. در این شماره هیگینز به سیر تکاملی شخصیت «نایتوینگ» می‌پردازد. از مرگ والدینش شروع می‌کند و «رابین» شدن و سپس بالغ شدن او را شرح می‌دهد و گریزی نیز به بارگاه جغدها می‌زند. متاسفانه هیگینز در این شماره زیاد روی وقایع مانور نمی‌دهد و به طور سطحی از آن‌ها گذر می‌کند. برای مثال نقش آقای «زاز» در کمیک بسیار اندک است و فقط برای این بود که «نایتوینگ» با کسی درگیر شود و جان «جنی» نیز در خطر بیفتد یا مشخص نمی‌شود که «جنی» که یک کودک است چگونه مخفی‌گاه «زاز» را پیدا می‌کند و همچنین خیلی راحت با ماجرای مرگ پدر و مادرش کنار می‌آید. هیگینز در این شماره سعی می‌کند که ماجرای مرگ والدین و کنار آمدن با این اتفاق را شرح دهد که در برخی جاها نیز موفق شده که به خوبی از پس این کار برآید ولی در کل شکست خورده یا حداقل کار متوسطی ارائه کرده است.

هیگینز ران خیلی خوبی در کمیک «نایتوینگ» داشت ولی نه این و نه شماره‌ی قبلی این کمیک، کیفیت همیشگی را نداشته‌اند و یک خداحافظی نه چندان درخشان را رقم زده‌اند.

طراحی نیز کیفیت چندانی ندارد مخصوصاً وقتی که با طراحی‌های آرک قبلی مقایسه شود. به نظر می‌رسد که راسل داترمن فقط از روی رفع تکلیف طراحی‌های کمیک را انجام داده و بااینکه از پنل‌بندی‌های متنوعی استفاده کرده ولی جزئیات طراحی کم هستند ولی با این حال کمیک خواننده را تا انتها با خود همراه می‌کند.

فرزان رحمانی
۷٫۵ از ۱۰


کپی‌رایت © ۲۰۱۴ فانتزیِ کمیک

هرگونه کپی‌برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد.

 


    • JOKER
      در پاسخ به JOKER

      تو کدوم کمیک های new 52 جوکر حظور داره؟؟؟من زیاد ندیدمش…

    • علی
      در پاسخ به علی

      ببخشید میشه کل لینک های لاک پشتهای نینجا از شماره یک تا الان رو بزارید
      البته شرمنده

      • MEHRAN
        در پاسخ به علی

        از اول خیلی زیاده خدایی. ولی پیدا کنم حتماً می زارم. البته تو همون تاپیک دانلودها، چون نوشتم که این جا درخواست ندید.

    • 3D
      در پاسخ به 3D

      لطفا نقد کمیک the flash هم بعدا بزارید…..

    • علی
      در پاسخ به علی

      بتمن که واقعا عالی بود .
      خداییش بگم،اصلا توقع همچین شماره ای رو نداشتم.
      توقع داشتم داستان یه فلش فوروارد به یک ماه بعد،یک هفته بعد بخوره و داستان رو از اون موقع تعریف کنه.
      بمب ترکیده و شهر کامل دست ریدلره.
      ولی وقتی شروع به خوندن کامیک کردم دهانم به زمین میخکئب شد.
      اسنایدر نه تنها فلش فوروراد نزد،بلکه مارو قشنگ داخل اتفاقات انداخت.
      اصلا یه وضعی….
      واقعا حس فوق العاده ای داشت.
      طراحی هاش رو که دیگه نگو،در یک کلام ; واقعا واقعا واقعا عالی
      کاپولو تو این شماره واقعا کارش بینظیر بود و سنگ تموم گذاشت.
      حتی جوهر زنی های این شماره هم خیلی خوب بود.
      اون تمه بنفش که از شماره ی ۲۵ وارد کامیک شد در این شماره به اوج خودش میرسه.
      اولاش با عوض شدن جوهر زن مشکل داشتم،ولی بعد وقتی کاره میکی رو دیدم کاملا از نظرم برگشتم.
      چون واقعا کاره درستی کردن.
      چون میخواستن کامیک کمی حال و هوای کامیک های ۲۰ سال پیش رو پیدا کنه و برای همین میکی رو اوردن.
      و یه چیزه دیگه ; این شماره رو همینجوری نخونین.
      البته واضح است که نباید همینجوری بخونید،چون شماره ی هشتم داستان سال صفره و این چیزا.
      ولی یه دلیل دیگه هم داره.
      چی؟االعان میگم
      برای لذت بردن کامل از تک تک پنل ها و دیالوگ ها،برای حس عصبانیت و درموندگی بروس تو تک تک صفحه های این شماره،باید سال صفر رو از شماره ۲۱ بخونید.
      چون تو این شماره تک تک اشاره هایی که اسنایدر به گذشته کرده بود،تک تک دیالوگ ها و حتی هلفرن که بیشتر برای وقت دادن اومده بود در اینجا کنار هم میان و معنای خیلی بیشتری پیدا میکنن.
      پس اگه تا العان هنوز کسی هست که سال صفر رو نخونده،هرچند که بعید میدونم مونده باشه،همین العان بشینید پاش و یه دله سیر هیجان قورت بدید و در اخر از جایتان بلند شوید و یه داد بلند بکشید و بشینید یه بار دیگه شماره ۲۹ رو بخونید.
      ……………………………
      این دو هفته کامیک های دیگه ای هم مثل Rat Quinns و Superman Unchained هم خوندم که بدلیل کسرت حال !! ،یروز دیگه درموردشون چیزی مینویسم.که البته اگه واقعا چیزی مونده باشه.
      چون بچه های فانتزی کامیک به بهترین شکل این کامیک هارو وصف کردن .

    • علی
      در پاسخ به علی

      راستی اینو هم بگم ;
      من اون علی بالاییه نیستما
      یه علیه دیگم.
      از این به بعد برا جلوگیری از اشتباه نام خودم را به Haganeno تغییر میدهم.

    • علی
      در پاسخ به علی

      خدای خیلی وقته شما واکینگ دد رو نقد نکردید
      مگه داستانش افت کرد؟

      • MEHRAN
        در پاسخ به علی

        نه از قضا هنوزم خوبه یه ذره تو یه خط صاف داره حرکت می کنه. الان تو آرک جنگ با نگان هستن و احتمالاً من داستان آخر رو بنویسم نقدشو.

    • علی
      در پاسخ به علی

      میشه لینک دانلودکمیک Scooby-Doo – Where Are You #43 را هم بگذارید ممنون

    • MEHRAN
      در پاسخ به MEHRAN

      هاکای قسمت هایی که دیوید آجا نمی کشه می دونم که خوب نیستن و نمی خونم معمولاً این قسمت رو هم نخوندم. سینا صفر بود نمرش واقعاً؟ صفر یعنی صفرها:دی یعنی هیچ کلاً:دی

      • سینا
        در پاسخ به MEHRAN

        منفی اگه میدادم حالت مسخره بازی میشد برای همین صفر دادم. کلاً این شماره هیچ ربطی به هیچی نداشت! یعنی اومده بود یه چیزی مثل کارتونهای دهۀ ۹۰ کارتون نتورک باشه ولی هر چیزی که بود به نظر من فقط غم انگیز بود.

        • Farzad
          در پاسخ به سینا

          اون قدرا هم بد نبود سینا. یعنی خب آره خوب نبود اون قدرا دی: منتها خب فن سرویس بود و هجویه ی خود هاوک آی بود ماجرا دی: ضمن این که از قسمتای اول هی داره اسم این یارو سریاله رو میاره دی:اون سگه استیو هم یه جورایی خود هاوک آی بود و خب قضیه اینه که خود هاوک آی اصن یه هجویه ی کار سوپرهیروییه و یه منطق کاریکاتوری داره. ضمن این که مهم بود اون صحنه ی کارتونه آخر سرش دی: راجع به رابطه ی کیت و بارتون در آینده. و خب غیر این فرکشن خیلی آهسته داستان تعریف می کنه و سرنخا رو به شدت آروم آروم می ده. همین قسمت هم یه چند تا سرنخ داد. من فکر می کنم یه ذره زوده قضاوت کردن درباره ش. چون داستان رو کلاً بیشتر به صورت عرضی گسترش می ده تا طولی.
          باید چند قسمتی صبر کرد تا ته و توی قضیه در بیاد.

          • سینا
            در پاسخ به Farzad

            آره اینا رو قبول دارم ولی کل قضیه در حد یه Recap لوس بود. یه سگ بدون قدرت که با یه گروه پرقدرت همراه شده و حاضر نیست از کسی کمک بگیره و … دقیقاً داستان کلینت بارتون تو این چند شماره‌ای که اومده، بود. همۀ اینا رو ما میدونیم ولی این حجم از شماره‌های filler وسط یه داستانی که تو ده شمارۀ اول ریتم خیلی خوبی داشت به نظرم بی مورده.
            من اون اولاش رو با Daredevil دوران بندیس و بروبیکر هم سطح میدونستم ولی الان فقط همون شماره‌هایی که محوریتشون روی کلینت هست قابل قبول هستن. اونا هم چون با فاصلۀ زیاد از هم میان آدم اصلاً یادش میره چی به چی بود.
            من کاملاً درک میکنم که فرکشن میخواد چه داستانی رو بگه و چی کار کنه اما از اونطرف هم میتونم راهی که داره میره رو دوست نداشته باشم 😉

    • پاری
      در پاسخ به پاری

      ددپول میخواد با کی رزدواج کنه؟

      • mirabilis
        در پاسخ به پاری

        بانویی بس محترم به نام shiklah که از قضا قرار بوده عروس دراکولا بشه . گویا از ددپول خوشش اومده و ددپول هم نیز ! ( طبیعیه البته :دی ) عروسی با صرف شام و شیرینی دعوتید خلاصه ! 🙂

    • mados
      در پاسخ به mados

      من خیلی کمیکای هاکای رو دوست دارم ولی این قسمت افتضاح بود من یه ماه منتظر موندم ببینم چه اتفاقی برای کلینت تو قسمت ۱۶ افتاد ولی حالا باید دو ماه دیگه صبر کنم کیت بیشاب شخصیت فرعی خوبیه ولی اصلا نباید براش یک قسمت کامل در نظر بگیرند

    • mados
      در پاسخ به mados

      راستی کلینت با اسپایدر وومن به هم زد؟ چی شد من که نفهمیدم

      • Farzad
        در پاسخ به mados

        مدت خیلی زیادی می شه. حتی با کیت هم هنوز رابطه شون پا نگرفته به هم زد. البته در واقع دخترا باهاش به هم می زنن. دی: کلینت کلاً آدم مظلومیه. دی:

    • mirabilis
      در پاسخ به mirabilis

      یه سوال ، با توجه به اینکه تعداد کمیک ها بالاست ، و تیم منتقد هم نمیتونه قسمت بزرگی رو پوشش بده ، تا حالا به فکر گرفتن همکار جدید هم بوده اید آیا ؟!

      • MEHRAN
        در پاسخ به mirabilis

        یعنی فکر می کنید تا حالا نبوده ایم آیا؟! پس جناب صفحه همکاری با ما مو هستن؟:دی
        تازه تو اکثر پستای نقدا دست به دامن شدیم از این بیشتر؟

    • عرفان
      در پاسخ به عرفان

      آقا ببخشید میشه یه سایت معرفی کنید که دانلود همه ی کمیک ها بخصوص dc رو داشته باشه(رایگان)
      ممنون میشم

    • mcfarid
      در پاسخ به mcfarid

      aqa in linke royals 2 male iekeshe
      ba tashakkor