بررسی کمیک‌های هفته اول و دوم جولای

توسط : در تاریخ : سه شنبه, جولای 17th, 2012

در این هفته‌ها و قرارگرفتن در چهل‌و‌دومین تاریخ نمایشگاه کامیک-کان سن‌دیگو داستان‌های بزرگ و قابل قبولی عرضه شد که در ادامه با نقد تعدادی از این کمیک‌ها در خدمت شما خواهیم بود، چند روزی به دلیل مشکلات فنی در خدمت شما نبودیم که پیشاپیش از تمامی دوستان عذر‌خوای می‌کنم و امیدوارم چنین مشکلاتی دیگر بوجود نیاید.

اگر با نحوه‌ی دریافت کمیک‌های خارجی ناآشنا هستید به تاپیک دریافت کمیک در فنزین مراجعه کنید. 


Conan The Barbarian #6Conan-the-Barbarian #6

  • نویسنده: Brian Wood
  • طراح: James Harren
  • ناشر: Darkhorse

داستانی حماسی، فضایی آمیخته با معماری باستانی، راوی‌ای توانا و شخصیتی اسطوره‌ای. تمامی این پارامترها کامل‌کننده‌ی فضای زیبای “کونان بربر” است.
باز هم طبق سنت شماره‌های قبل شروع این قسمت هم با داستان‌گویی راوی داستان همراه است که زیبایی این روایت با تصویرسازی کاملاً هماهنگ با فضا دوچندان می‌شود. در قسمت قبل آتش خشونت کونان روشن شد و عشق او تا پایان این قسمت هم این آتش را خاموش نکرد. دقیقاً تا صفحه‌ی آخر فضای داستان و استرس وارد شده به مخاطب بسیار بالاست و در انتها کونان به معشوقش می‌رسد و آتش خشمم فروکش می‌کند و مخاطب هم نفس راحتی می‌کشد.
اما چیزی که هنوز در ذهن خود من سوال است بی‌اعتمادی است که نسبت به شخصیت «بِلیت» وجود دارد و اینکه آیا به کونان خیانت خواهد کرد یا نه؟ و این یعنی برایان وود در کارش موفق بوده است. به شخصه با طراحی جیمز هارن موافق نیستم و معتقدم این‌جور طرح‌ها که به صورت هجوآمیز هستند فقط برای خلاص کردن طراح از نمایش جزئیات است که خب معمولاً در کمیک‌های شلوغ این روش‌ها ترفندی برای سرعت بخشیدن به تاریخ چاپ کمیک است. مثل همیشه پیشنهاد من در انتها نسبت به یک داستان خوب به شما این است:
به هیچ وجه این کمیک را از دست ندهید!

نوشته‌ی مهران فلاح

[rating:8.5/10]


Captain America #14Captain America#14

  • نویسنده: Ed Brubaker
  • طراح: Patch Zircher
  • ناشر: Marvel

 این قسمت هم پایان آرک سوم کاپیتان آمریکا بود. آرکی که به جرأت می‌توان گفت از بهترین بخش‌های این ۳ فصل بود.
کاپیتان آمریکا در شروع این روند پتانسیل خوبی با نویسندگی اِد بروبیکر از خود نشان داد اما در ۴ صفحه‌ی پایانی آرک اول بود که به شدت نزول کرد و به هیچ وجه تا شروع آرک سوم نتوانست خودش را به جایگاهی که بود برساند. در قسمت یازدهم و با شروع فصل ۳ داستان به شدت روندی صعودی گرفت و در پایان این قسمت پایانی تراژدیک را دربرداشت.
باز هم فضا و پس‌ زمینه‌های تاریک “زرکر” به کمک نویسنده‌ای توانا آمد تا همه چیز طبق روال پیش رود. از مهم‌ترین نکات زیبای این قسمت شات‌های بسته از چهره‌ی کاراکترهاست که مطمئناً اگر نخواهیم کتاب را به صورت دیجیتال بخوانیم حس غم و اندوه بسیار بهتر به مخاطب منتقل می‌شود.
هیچ تمایلی به گفتن حتی کوچکترین بخش داستانی این قسمت ندارم چون تمامی صفحات به صورت زنجیره‌ای به یکدیگر متصل است پس بهتر است خودتان این آرک را از قسمت ۱۱ شروع به خواندن کنید چون در غیر اینصورت داستانی زیبا را از دست خواهید داد.

نوشته‌ی مهران فلاح

[rating:10/10]


Spider-Men #3Spider Men     #3

  • نویسنده:Brian Michael Bendis
  • طراح: Sara Picheli
  • ناشر: Marvel

 

خب بالاخره بعد از ۳ قسمت پیتر پارکر تصمیم گرفت تا به دنبال موضوع عجیب وجودش در دنیای مورالز رود. برایان بندیس داستان نویس بزرگی است اما همیشه ضعف کارهای او پیشروی کند داستانی است که فکر نمی‌کنم این عادت زیاد مناسب کمیکی کوتاه باشد.
دوباره به لطف اسکچ‌های زیبای پیچلی این قسمت هم کار قابل قبولی از آب درآمد. شروع داستان با اکشن جذاب و طوفانی همراه است که به مراتب از شدت آن کاسته شده، جو آرام می‌شود و با شوک زیبایی به پایان می‌رسد.
حضور گروه Ultimates قطعاً نوید‌بخش  پیوستن مایلز به این گروه در سری اصلی است زیرا چندی پیش صحبتهایی در این‌باره از سوی عوامل کار مطرح شده بود.
تنها ۲ قسمت تا پایان سری مردان‌عنکبوتی مانده اما نمیتوان حدس زد برنامه بندیس برای این ۲قسمت چیست.

نوشته‌ی مهران فلاح

[rating:9.5/10]


American Vampire #28American Vampire #28

  • نویسنده: Scott Snyder
  • طراح: Rafael Albuqurerque
  • ناشر: Vertigo

پرل باک بازیگر زن هالیوودی دهه ی بیست میلادی به مهمانی تهیه کننده هایش می رود غافل از این که تهیه کننده هایش خون آشام هایی هستند که تنها به او به چشم طعمه نگاه می کنند. او در آستانه ی مرگ موفق به فرار می شود. جان او را خون آشامی دیگر به نام اسکینر سوئیت نجات می دهد که از زمان جنگ با آپاچی ها، یاغی بوده است و پرل را تبدیل به خون آشام می کند. اما نه یک خون آشام عادی. خون آشامی از نوعی جدید. یک خون آشام آمریکایی.
اسکات اسنایدر که به گفته ی خودش بیش از همه تحت تاثیر استفن کینگ است. در سال ۲۰۰۶ مجموعه داستان کوتاه او قلب های وودو در زمره ی اثرهای پرفروش قرار گرفت. او به خاطر جلد اول همین سری به طور مشترک با استفن کینگ( استفن کینگ فلش بک های جلد اول این سری را نوشته) برنده جایزه ی هاروی و ایزنر به خاطر بهترین سری جدید شده است. او هم چنین نامزد جایزه ی هاروی و ایگل هم بوده است. هم چنین در سری ۵۲ جدید دی سی او نگارش بتمن و سوامپ تینگ را نیز بر عهده دارد.
رافائل البوکرک طراح برزیلی است. او برای همین کمیک برنده ی جایزه ی بهترین سری جدید شده و هم چنین در سال ۲۰۰۸ برای بهترین آنتالوژی نامزد جایزه ی آیزنر شده.
کمیک همان طور که از اسمش بر می اید حکایت یک قرن تاریخ آمریکا از دوران جنگ های داخلی است که تا الان به دهه ی شصت میلادی رسیده است. اسکات اسنایدر بار دیگر در این کمیک علاقه ی خود را به بیولوژی و داروین نشان می دهد. این حا هم موضوع تکامل مطرح است و باقی ماندن مناسب ترین ها همان طور که این عنوان یکی از مجموعه های فرعی این کمیک است. این موضوع را در طراحی های البوکرک و دندان های کاراکتر ها که انگار هر دم به لب هایشان فشار می آورد و محیط آبستره ای که خلق کرده مشاهده کرد.
کمیک تا قسمت انتهایی جنگ بدل و رویارویی پرل باک و سوئیت اسکینر با وجود پراکندگی ایده و آشفتگی داستانش فوق العاده جذاب است. اما از قسمت هیجده با وجود قسمت های درخشانی مثل سری سه قسمتی مسابقه ی مرگ داستان افت می کند و این آشفتگی کار دست داستان می دهد. جوری که ما فقط شاهد یک سری وقایع بی ارتباط و بعضاً غیر منطقی هستیم.
با این وجود کمیک، افرادی را که طرفدار داستان های خون آشامی واقعی و نه ملودرام های آبکی با خون آشام های بی آزار به سبک نوایلات هستند را قطعاً راضی می کند. این کمیک به خاطر شخصیت ها و نصویر سازی خوب آن قطعاً ارزش خواندن دارد.

نوشته‌ی فرزاد خلیلیان

[rating:8/10]


Batman-Earth OneBatman-Earth One

  • نویسنده: Geoff Johns
  • طراح:Gary Frank
  • ناشر: DC

بتمن زمین یک حکایت سال های جوانی بروس وین و چگونگی بتمن شدن اوست. این که چگونه آلفرد پیشخدمت خانوادگی خاندان وین بعد از به قتل رسیدن والدین بروس پدرخواندگی او را بر عهده می گیرد و بروس وین بعد از این که بزرگ شد می خواهد در لباس بتمن انتقام قتل پدر و مادرش را از شهردار فاسد شهر که رقیب انتخاباتی پدرش بوده بگیرد.
جف جانز برای خوانندگان این ستون نامی آشنا تر از آن است که نیاز به معرفی اش باشد. او همین الان در سری پنجاه و دو جدید سه سری کمیک در حال نوشتن دارد که محبوب ترینشان گرین لنترن است. هم چنین جاستیس لیگی که او نوشته هم اکنون در صدر جدول فروش کمیک ها قرار دارد.
گری فرانک هم از طراحان کهنه کار دی سی و مارول است که از اکشن کمیکز و بتمن گرفته تا اونجرها و هالک شگفت انگیز، در هر کدام چند قسمتی را طراحی کرده است.
این گرافیک نوول یکی دیگر از سرآغازهایی است که نویسندگان دی سی در مورد چگونگی ابر قهرمان شدن ابر قهرمان هایش می نویسد. مخصوصاً که جف جانز هم در این زمینه سابقه ی بلند و خوبی دارد( به طور نمونه خوانندگان این ستون می توانند سوپرمن سرآغاز پنهان را که سایت فانتزی کمیک قسمت اولش برای دریافت قرار داده و نوشته ی جف جانز است را بخوانند) داستان خوب است و نقطه ی ضعف عمده ای ندارد و به احتمال زیاد طرفداران بتمن را راضی نگه خواهد داشت اما راستش را بخواهید نقطه ی قوت خاصی هم ندارد که بتوان روی آن دست  گذاشت.
در این گرافیک نوول بروس مجبور به مواجهه با امارت شوم آرکام که زمانی اقامتگاه اجدادش بوده می شود. بازرس گوردون تحول می یابد و بر ترس خودش غلبه می کند و دخترش باربارا گوردون را قبل از تبدیل شدن به بت گرل می بینیم و در نهایتا قاتل زنجیره ای اهریمنی روبرو می شویم که به سبک دیگر کارهای جف جانز انگار صاف از درون داستان های پریان به داخل کار شیرجه زده است. همه ی این ها ما را در سفر هراسناک بتمن با خودش همراه می کند و تجربه ای هراس انگیز و لذت بخش برای خواننده به ارمغان می آورد. اما در مقایسه با گرافیک نوئلی مثل بتمن نوئل که سال پیش عرضه شد و توانست با مخلوط کردن داستان پریان با فرمی واله وار و دیالوگ های آهنگین به داستانی منحصر به فرد دست یابد یا بتمن های اسکات اسنایدر که به عمق حیوانی کاراکترهایش نفوذ می کند کم می آورد اما بی انصافی هم نباید کرد. کمدی سیاه جف جانز به خوبی موفق می شود.
در نهایت بتمن زمین یک گرچه ضعیف تر از حد انتظار داستان را پیش می برد (امری که البته طراحی های رئالیستی و نامتناسب گری فرانک هم در آن بی تاثیر نیست) اما در نهایت کمیکی هم نیست که از خواندنش پشیمان بشوید.

نوشته‌ی فرزاد خلیلیان

[rating:6.5/10]


 Fairest #5Fairest #5

  • نویسنده: Bill Willingham
  • طراح: Phil Jimenez و Steve Sadowski
  • ناشر: Vertigo

در روز هایی که معلوم نیست ویلینگهام دقیقا داره با Fables چی کار می کنه، در کتاب دیگه ای که از Fables ریشه گرفته داره یکی از بهترین های دوران نویسندگیش رو ارائه می ده. داستان کتاب Fairest از جایی شروع شد علی بابا یه چراغ جادو رو دزدید اما غول این چراغ آرزو برآورده نمی کرد بلکه بیشتر مثل یک بانک اطلاعاتی عمل می کرد. سخن رو کوتاه کنم، علی بابا به کمک این غول (که از لحاظ اندازه هیچ ربطی به کلمه غول نداره) زیبای خفته رو بیدار کرد که این ماجرا باعث بیداری ملکه برفی هم شد!
اصلا بی خیال توضیح دادن داستان شدم. داستان خیلی پیچیده نیست اما برای افرادی که تا امروز Fables رو دنبال نمی کردن خیلی قابل دسترسی نیست که جای تاسف داره چون در حال حاضر بدون شک یکی از بهترین فانتزی های موجود در بازار محسوب می شه. غیر از اینکه داستان بسیار خوب پرداخته شده و شخصیت های رنگارنگی داستان رو پر کردن، هر چیزی که از یه کار فانتزی انتظار داریم در این کتاب دیده می شه. از حرف در مورد عشق واقعی تا خیانت و نبردهای عظیم بین جادوگران قدرتمند.
ماه آینده شماره آخر از اولین داستان Fairest هست. به هیچ وجه این کتاب رو از دست ندید.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:8/10]


Orchid #8

  • نویسنده: Tom Morello
  • طراح: Scott Hepburn
  • ناشر: Dark Horse

 

بزرگترین مشکل یک کتاب دقیقا چه چیزی می تونه باشه ؟ اینکه خواننده با خودش فکر کنه چرا اسم کتاب از شخصیتی برگرفته شده که تقریبا ضعیفترین شخصیت پردازی ممکن رو داره. بزرگترین مشکل کتاب Orchid از روز اول همین بوده. اینکه شخصیت های فرعی برای مخاطب خیلی جذابتر از نقش اصلی بودن که باید در راه رسیدن به جایی که قراره برسه براش دلسوزی کنیم و در تمام مشکلاتش باهاش همذات پنداری کنیم. اما متاسفانه ارکید شخصیتیه که کاملا روی اعصاب بوده و هست حتی با پیشرفت بزرگی (و البته قابل پیش بینی از روز اول) که در این شماره براش اتفاق افتاد باز هم اون حس و حال کافی برای اینکه بشه به چشم یک قهرمان بهش نگاه کرد رو نداره.
تام مورلو که تا قبل از این به عنوان موزیسین موفقی ازش یاد می شد در زمینه نویسندگی هم تا حد زیادی موفق عمل کرده.مورلو دنیای پسا آخرالزمانی ترسناکی خلق کرده (که در زیر ساختش حس و حال جنبش اشغال وال استریت رو منتقل می کنه) و این دنیا رو با شخصیت هایی دوست داشتنی پر کرده اما هنوز نقش اصلی خودش رو اونطور که باید و شاید صیقل نداده و این قهرمان کاملا حس کلیشه ای اینجور داستان ها رو داره.
بهرحال با تغییراتی که در این شماره داستان به خودش داد باید از ماه آینده منتظر فصل تازه ای از کتاب ارکید باشیم با امید اینکه این تغییرات راه رو برای بهتر شدن کتاب باز کنن.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:6.5/10]


 

Buffy the Vampire Slayer Season9 #11Buffy the Vampire Slayer Season9 #11

  • نویسنده: Andrew Chambliss
  • طراح: Georges Jeanty
  • ناشر: DarkHorse

فصل هشتم (اولین فصل بافی بصورت کامیک بوک) صدای خیلی ها رو در آورد. عدم تمرکز کافی، بالا رفتن مقیاس داستان و پایان ناامید کننده همه و همه دست به دست هم دادند تا تیم طراحی برای فصل نهم به دوران سریال های بافی برگردند و مقیاس روایت داستان رو کمتر کنن.
خط داستانی جدیدی که از این شماره شروع شد، ادامه دهنده راه داستان های قبلیست. اینکه بافی در دنیای بدون سحر و جادو چه جوری می تونه زندگی ساده ای رو برای خودش دست و پا کنه. به پیشنهاد «کندی»، بافی به گروهی از Slayer ها پیوسته که در کنار هم یه شرکت امنیتی بوجود آوردن. اما درگیری ذهنی بافی به این مسئله که دنیا برای بقای خودش نیاز به وجود بافی داره اولین ماموریت رو خراب می کنه.
داستان با همین درگیری های ذهنی بافی و تصمیمش برای کنار کشیدن از شغل جدیدش پیش میره تا اینکه بافی کم کم می بینه که دنیا شاید این روزها دیگه نیازی به “فرد برگزیده” نداره. همه چیز داره درست پیش می ره و بافی یواش یواش داره به زندگی معمولی و بدون خون آشام ها برمیگرده که حرف از Wolfram and Hart به میون میاد.
فصل نهم بافی تا اینجای کار بسیار لذت بخش بوده و تیم طراحی به قول خودشون عمل کردن و حس و حال سریال ها رو به کامیک برگردوندن. بزرگترین اشکال کتاب ها واسه من از همون شماره اول نقاشی ها بودن که اصلا دلچسب نبودن و با توجه به ثابت موندن گروه نویسندگی و طراحی به نظر نمی رسه در آینده هم تغییری در این زمینه شاهد باشیم.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:7.5/10]


 

Space Punisher #1Space Punisher #1

  • نویسنده: Frank Tieri
  • طراح: Mark Texeira
  • ناشر: Marvel

 

پانیشر شاید بهترین عنوان مارول برای پیاده کردن ایده ها غیرمعمول باشه. به دلیل طرفداران نه چندان زیاد و شدت واقعگرایی که داستان های پانیشر با اون شناخته می شن، مینی سری هایی که با اونها سعی می کنن پانیشر رو در فضایی غیرمتعارف قرار بدن، می تونن جذاب از آب در بیان.
خوشحالم که بگم Space Punisher تمام اصول بوجود آوردن یه کتاب مفرح و هیجان انگیز رو در خودش داره. داستان در مورد تقابل فرنک کسل با مافیای فضاییست که شش رئیس مختلف داره. قابل ذکره که مثل تمام داستان های کلاسیک پانیشر، این گروه مافیایی باعث مرگ خانواده فرنک کسل هستن.
نقاشی های کتاب تا حدودی با الهام گیری از سبک و سیاق الکس راس کشیده شدن و دنیایی که Space Punisher درش اتفاق میفته تلفیقی از Star Wars و باب اسفنجیه !!!
Space Punisher به عنوان یه مینی سری که هیچ ربطی به دنیای اصلی مارول نداره و فقط قرار بوده یک عنوان تفریحی باشه، به تمام وعده هاش عمل کرد و تجربه خوبی بود.
در ضمن در این کتاب شاهد نسخه های فضایی از شخصیت های شناخته شده دیگه مارول هم خواهید بود.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:9/10]


 

Deathstroke #11Deathstroke #11

  • نویسنده: Rob Liefeld
  • طراح: Rob Liefeld و Adelso Corona
  • ناشر: DC

بعد از شروع خوبی که Deathstroke در New52 داشت، وظیفه نویسندگی این سری از شماره نهم از کایل هیگینز گرفته شد و به راب لیفیلد معروف واگذار شد. Deathstrokeی که لیفیلید می نویسه تقریبا هیچ شباهتی به نوشته های هیگینز نداره. نسخه هیگینز یه کار واقعگرایانه و پر از اکشن بود اما نسخه لیفیلد یه کار کاملا علمی تخیلیه که بیشتر شبیه یه کتاب با حضور اسلید ویلسونه تا کتابی در مورد خود اسلید ویلسون.اما چیزی که تا این لحظه منو پای این کتاب نگه داشته وعده تقابل Deathstroke (خطرناکترین مزدور زمین) و Lobo (خطرناکترین مزدور کهکشان) بود که بالاخره در این شماره اتفاق افتاد.
لیفیلد انگار بعد از موفقیت عظیمی که با X-men در ابتدای دوران نویسندگیش داشت، نمی تونه هیچ کتابی رو بدون گروهی از شخصیت های جوان با قدرت های غیرممکن بنویسه. اینجا هم گروهی به نام Little Soldiers (که خودشون ترجیح می دن Omegas خطاب بشن) رو بوجود آورده. خوشبختانه تا الان تمرکز زیادی روی این شخصیت ها نداشته و هنوز هم اسلید ویلسون نقش اصلی داستان محسوب می شه اما یه حسی وجود داره که انگار از شماره های بعدی قراره همه چیز عوض بشه.
لیفیلد که در حال حاضر یکی از کم استعدادترین و در عین حال پرکارترین نویسنده های صنعت کامیک محسوب می شه با نویسندگی خودش تا به امروز یکی از جذابترین عناوین New52 رو کم ارزش کرده و با داستان بی اهمیت و بدون نوآوری خودش داره باعث می شه که من از ادامه دادن این سری منصرف بشم.
امیدوارم که DC فکری به حال این قضیه بکنه.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:4/10]


 

Suicide Squad #11Suicide Squad #11

  • نویسنده: Adam Glass
  • طراح: Fernando Dagnino
  • ناشر: DC

 

خوندن کتابی که نقش اصلیش به جای قهرمان ها، آدم بد ها هستن رو همیشه دوست داشتم. قبل از New 52 شرکت DC دو عنوان با این موضوع داشت که بعد از New52 تصمیم گرفتن Secret Six رو ادامه ندن که تا حدی ناامید کننده بود چون نسبت به Suicide Squad قبلی، کتاب بهتری بود.
برخلاف انتظاراتم Suicide Squad جدید هم در ابتدا کتاب خوبی بود هم در ادامه راه روز به روز به هیجان خودش اضافه کرده و احتمال مرگ و میر و نابودی رو شماره به شماره بیشتر کرد. بعد از اینکه در شماره های قبلتر خطر وجود یک عامل نفوذی که قصد به قتل رسوندن آماندا والر رو هم داره، احساس می شد، در قسمت قبلی این عامل نفوذی – که هنوز با اطمینان نمی شه گفت دقیقا کیه – حتی با خرابکاری آشکار، ماموریت گروه رو نافرجام گذاشت.
در این شماره یکی از اعضای جدید گروه در واقع عامل نفوذی جدیدی بود که باعث شد هواپیمای حامل گروه در میان اقیانوس منفجر بشه و حالا گروه در یک جزیره کاملا دور افتاده باید راهی برای بازگشت به دنیای متمدن پیدا کنن اما انگار هیچ کدوم از اعضای گروه علاقه ای به بازگشت به دنیای واقعی ندارن اما این جزیره و ساکنینش هم اون چیزی نیست که گروه فکر می کنن …
نخوندن کتاب هیجان انگیزی مثل Suicide Squad بزرگترین گناهیه که یک کامیک خون حرفه ای می تونه مرتکب بشه.

نوشته‌ی سینا گلاب‌زاده

[rating:10/10]


 کپی‌رایت © ۲۰۱۲ فانتزیِ کمیک
هرگونه کپی‌برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد. 


    • هادس
      در پاسخ به هادس

      به این کمیک‌ها چطوری این‌قدر راحت ۱۰ می‌دید.
      البته درسته به من ربطی نداره ولی فک کن مثلا من به واچمن ۱۰ می‌دم. الان کمیک هم باید در اون حد خفن باشه.
      فردا چطوری می‌خواید تو روی آلن مور نگاه کنید؟!

      • MEHRAN
        در پاسخ به هادس

        خب امتیازا کاملاً سلیقه‌ای هست. به نظرت چند سال باید صبر کرد تا به یه کمیکی مثل واچمن امتیاز ۱۰ داد؟!

    • فرزاد.خ
      در پاسخ به فرزاد.خ

      طبیعتاً مهران. سلیقه هست. این حرفی درش مطرح نیست ولی خب اعتبار سایت هم پاش این جا در میونه. تو می بینی جایی مثل آی جی ان و یا فامیتسو خیلی به ندرت به کاری امتیاز ده می ده. یه کار خفنی مث ساگا نه می گیره. خب این طوری اعتماد مخاطب سلب می شه از سایت. چون به هر حال این جا یه مرجعه برا مخاطب. سلیقه ای که هست منتها بچه ها خواهشاً یه کم تو دادن امتیاز خیلی بالا یا خیلی پایین احتیاط کنید. الان بعضی امتیازا از نظر من یه کم نافرم بالاست.

      • MEHRAN
        در پاسخ به فرزاد.خ

        ساگا حقشه که ۱۰ پایین‌تر نگیره ولی چون یه سایت سیاستمداری مثل آی‌جی‌ان به هیچ کمیکی ۱۰ نمیده من نباید تابع باشم، به نظر من در امتیازدادن پای اعتبار در میون نیست، طبیعتاً کمیکی که اینجا ۱۰ می‌گیره هیچ وقت تو میانگین سایت‌های خارجی پایین‌تر از ۸٫۵ نیست، حالا بازم این متغیر بودن عددا بستگی به سلیقه‌ی فردی داره.

    • فرزاد.خ
      در پاسخ به فرزاد.خ

      خب مهران دلیل داره اونا به کاری مث ساگا می دن نه. یه چیزی هست به نام آزمون زمان. مرسومه که تا کاری آزمون زمان رو نگذرونده باشه ده ندن بهش. من مثلاً به نظرم امتیاز آی جی ان به ساگا معقوله هر چند کار فوق العاده است. یا حتی امتیاز دهت به کاپیتان آمریکای بروبیکر خوبه. اما خب مثلاً دادن امتیاز ده به Suicide Squad و نه به Space Punisher خیلی زیاده. منکر این نیستم که هر دو کمیکای خیلی خوبین علی الخصوص که من علاقه ی شخصی دارم به شخصیت هارلی کویین منتها بهش اگر ده بدیم و خب مقایسه ش کنیم با کاپیتان آمریکای بروبیکر و ساگای وگن به نظرت مهران اینا واقعاً در یه سطحن. به هر حال باید تفاوتی باشه بین یه شاهکار با یه کار خیلی خوب. اگر نگارنده ی نقد نظرش اینه که این کار یه شاهکار کم نظیر و تکرار نشدتیه من مخالفتی ندارم. اعتراضم از این باب بود چون احساس کردم یه ذره داره تو امتیاز دادن ها دست و دل بازی می شه. یه دره این جا محافظه کاری هم بد نیست مهران. قبول دارم اونا معیاراشون زیاد سخت گیرانه است اما خب بهتره ما هم زیاد سهل گیر نباشیم.

    • سینا گلاب
      در پاسخ به سینا گلاب

      دو تا مسئله هست :
      آیا این سایت می خواد به عنوان یه سایتی مطرح بشه که استقلال رای داره یا می خواد به عنوان یه سایتی شناخته بشه که می خواد پیرو سیاست های غلط بقیه سایت ها باشه ؟
      مثلا فایده اینکه اینجا تبدیل بشه به سایتی که به هیچ عنوانی ده نمی ده چیه ؟
      مثلا ما ها رو با کلاس نشون می ده ؟
      هر کامیکی باید با مقیاس خودش و اهداف خودش سنجیده بشه اینکه بیایم یه کاری مثل Space Punisher رو با کاپیتان آمریکا بروبیکر مقایسه کنیم عملا کار بیهوده ایه
      دادن امتیاز کامل به کامیکی که تمام وعده هاش رو عملی می کنه نه تنها اشتباه نیست، بلکه عقلانی ترین کار ممکنه

    • فرزاد.خ
      در پاسخ به فرزاد.خ

      خب دو نکته هست سینا جان. اول این که ما معیارامون تو قضاوت یه کمیک وعده هاییه که می ده یا کیفیت کار کمیکه؟ من عقیده م اینه که کیفیت این جا مطرحه.
      دوم من همون جا هم گفتم. من مخالف این نیستم که به کمیکا ده بدیم. همون طور که بالا هم گفتم به نظرم منطقی میاد به کاپیتان آمریکا ده داده شه. اما به غیر از اون که من به نظرم کاملاً منطقیه کاپیتان آمریکا با سویسید کلاب مقایسه شه چون هر دو تا تو یه حیطه ی ژانرین. حتی اگر این جا معیار مقایسه با کاری مثل ساگا بود باز هم ما این جا یه معیار امتیاز دهی بیشتر نداریم. ما نمی تونیم به مخاطب بگیم دهی که به کاپیتان آمریکا می دیم برابر نیست با دهی که به کار دیگه می دیم. منتها سینا جان موقعی که به کمیکی ده می دی یعنی کاری بهتر از این ممکن نبوده. آیا منطقیه به دو تا کار که یکیشون کیفیتش خیلی بالاست و یکی کیفیتش عالیه یه امتیاز بدیم. من این جا تفاوت سلیقه رو انکار نمی کنم. از نظر یه منتقد فیلمی مثل اینسپشن یه فیلم شاهکار ده از دهه ولی من بهش دو می دم. این جا من سر تعظیم فرود میارم در برابر منتقد هر چند صد درصد مخالفشم منتها قرار نیست همه عین من فک کنن.
      سینا جان اگه فکر می کنی این کار یه شاهکار کم نظیره من مخالف نیستم با ده از دهت. منتها به این توجه داشته باش. ده از ده بالاترین نمره ی کلاسه. یعنی یه کار کامل بی عیب و نقص. آره خود من خیلی به ندرت ده از ده می دم منتها کسی رو هم ک بیشتر از من ده می ده به کمیکا ملامت نمی کنن. اما این که بیایم و به تعداد نامعقول زیادی از کمیک ها ده از ده بدیم نشانه ی منصف بودنمون نیست. نشانه ی سهل گیریه. الان از نظر من دمون نایتز یا گرین لانترن و یا حتی بتمن اسنایدر خیلی بیشتر از شایسته ی ده از دهن تا سویسید اسکواد منتها اگر نظرت اینه که این کار جزء دو سه تا کار تاپ نیو ۵۲ ه من ایرادی نمی گیرم به این امتیازت

      • سینا گلاب
        در پاسخ به فرزاد.خ

        فکر می کنم همه چی بر میگرده به شکاف سلیقه ای و این تصور من که همه چیز نباید کامل باشه که یه کار ده بگیره
        مثلا همون عناوین ۵۲ که مثال زدی غیر از Green Lantern ، که خودش هم شاید جز ۵ تای اول نباشه واسم، بقیه شون واسه من جذابیت ندارن
        بتمن اسنایدر خوب شروع شد اما از شماره ۶ به اینور خیلی ضعیف بوده و رو به سقوط بوده
        Demon Knights هم که کلا واسم قابل خوندن نیست
        قسمت جالبش اینه که من وقتی به Hit-Girl امتیاز ۳ رو دادم یا به Deathstroke امتیاز ۴ رو دادم کسی چیزی نگفت
        این از دید من یعنی فقط امتیاز بالا دادن، بده

        • هادس
          در پاسخ به سینا گلاب

          درسته سلیقه‌مون ۱۸۰ درجه فرق داره ولی منظور یه چیز دیگه‌س.

          ببین الان این عین جمله‌خودته: «هر کامیکی باید با مقیاس خودش و اهداف خودش سنجیده بشه»
          تو به کار بیل ویلینگهام دادی ۸٫ به بافی هم دادی ۷٫۵ . از لحاظ منطقی اونی که ۸ گرفته بهتره. ولی با این حرف تو احتمالا ۸ یکی ۴ اون‌یکیه. در حالی که اصلا هدف از نمره دادن مقایسه‌س. چرا ما یه بازه به این بزرگی رو برای نمره دهی انتخاب کردیم؟
          ۱۰ نمره کامله و خب کمیک کامل هم کم نداریم.
          ساگای وگن، بت‌من اسنایدر، دردول وید، آنکنی اکس‌فورس ریمندر. همه اینا کمیک‌هایی هستن که پتانسیل رسیدن به این سطح رو دارن.

          اصلا همه این حرف‌ها رو بزاریم کنار.
          این حرف اول فرزاد بود:‌ «این طوری اعتماد مخاطب سلب می شه از سایت»
          الان فرض کن یه نفر اومده و می‌خواد یه نگاهی به ریویوها بندازه و یه کمیک انتخاب کنه.
          طبیعیه که اول می‌ره سراغ اونی که نمره‌ش بیشتره. الان وقتی می‌بینیه یه کمیکی ۱۰ گرفته با خودش می‌گه که حتما خیلی کار خفنیه. حالا بعد رفت و خوند و خوشش نیومد. به احتمال خیلی زیاد سراغ کار دیگه‌ای نمی‌ره. چون از نظر اون بقیه کمیک‌ها از کمیکی که اون خونده بدترن.

          • سینا گلاب
            در پاسخ به هادس

            «این طوری اعتماد مخاطب سلب می شه از سایت»
            این جمله خیلی جالبه واقعا
            کسی که میاد تو یه سایتی نقد بخونه اگه فقط به امتیاز نگه کنه دیگه برای چی داریم براش چک و چونه می زنیم ؟
            کسی که نقد رو می خونه می دونه چی به دردش می خوره و می فهمه که نویسنده چه جور چیزی دوست داره
            ولی آدمی که فقط امتیاز رو نگه می کنه اصلا ارزش بحث کردن نداره
            بعد هم به نظر من اینکه سلیقه نویسنده خیلی شرط بزرگیه
            همین Batman Year One که بهش ۶٫۵ دادن دوستمون، من در بهترین حالت بهش ۲ میدم
            اما آیا اومدم بگم چرا انقدر بهش زیاد دادی ؟
            از نظر شما ۶٫۵ ممکنه امتیاز بالایی نباشه اما از نظر منی که فکر می کنم لیاقتش ۲ (وحتی کمتره) ۶٫۵ دادن بهش چیزی از ده دادن بهش کمتر نداره

    • داردویل
      در پاسخ به داردویل

      یه سوال داشتم اقا مهران من میخواستم کمیک ولورین شک برای مرگ رو ترجمه کنم اما لینکی ازش پیدا نکردم که هم سالم باشه هم از مدیا فایر نباشه و هم تورنت نباشه.میشه برام یه لینکشو پیدا کنی؟

      • MEHRAN
        در پاسخ به داردویل

        دقیقاً همون یه لینک سالم که مونده مدیافایر هست، میتونید از لیچرایی مثل Rapid8 استفاده کنید. من سرعت آپلودم خیلی کم هست ولی بازم اگه ۱ درصد نتونستید دانلود کنید من براتون آپلود می‌کنم.

    • MEHRAN
      در پاسخ به MEHRAN

      بچه‌ها به نظرم دیگه این بحث رو ادامه ندین بهتره، سینا جان از شما هم می‌خوام یه ذره تو نقد‌های بعدی تو دادن امتیازا دقت و وسواس بیشتری به خرج بدی، ممنونم ازت.

    • هادس
      در پاسخ به هادس

      آره دیگه. فعلا بسه. همه تفنگ‌ها رو غلاف کنیم بریم سراغ کارامون.

      اسم کمیکه هم Batman Earth One هست.

    • pedram
      در پاسخ به pedram

      یک حرفی مگم ناراحت نشین که این جا نظر دادم . من کمیک های قدیمی amazing spider-manرا روی سی دی می خواستم اگر کسی دارد در بخش تماس با ما گفتم گفتن این جا بگم شاید کسی دارد. کسی دارد بگوید من خریدارم. فقط یک سوال دیگه ای که دارم کمیک های جان کنستانتین می گیرم اگر کسی مداند بگوید چند قسمت است . با تشکر.