بررسی کمیک‌های هفته اول تا چهارم ژانویه ۲۰۱۵

توسط : در تاریخ : سه شنبه, فوریه 10th, 2015

نوشته‌ای متفاوت از قسمت ۳۸ بتمن، نگاهی به سری جدید آنکنی اونجرز، بازگشت دیمین وین در شماره ۳۸ بتمن و رابین، مروری بر قسمت اول کمیک انت‌من و تعدادی دیگر از مهم‌ترین کمیک‌های ماه ژانویه را بررسی کرده‌ایم.

کمیک‌های هفتگی را بخوانید و اگر توانش را دارید در بررسی آن‌ها در کنارمان باشید.


Batman #38

  • نویسنده: Scott Snyder
  • طراح: Greg Capullo
  • ناشر: DC Comics

اسکات اسنایدر یکی از بهترین نویسندگان دی‌سی در پروژه‌ی نیو ۵۲ است. او داستان بتمن را با ماجرای محفل جغدها آغاز و همینک با بازی نهایی به اوج خود رسانده.

برنامه های طولانی مدت و ماهرانه‌ی اسنایدر واقعاً حیرت‌انگیز است. یکی از نمونه های کوچک آن مخفی نگه داشتن هویت جوکر پس از آرک مرگ خاندان بود. او قبلاً اعلام کرده بود که برای آرک بازی نهایی از همان روزهای نخست که برای بتمن دست به قلم شده بود، برنامه داشته. حقیقتش تا قبل از خواندن این شماره به ادعای‌ش باور نداشتم اما حالا دیگر جای شکی برای صداقت‌ش باقی نمی‌گذارد.

بازی نهایی ماجرای پر فراز و نشیب بازگشت جوکر را روایت می‌کند. او لیگ عدالت را مسموم می‌کند و با یک برنامه‌ی شکست ناپذیر قصد دارد به تمام نقشه هایی که سالیان سال برای‌شان تلاش کرده بود، جامه‌ی عمل بپوشاند. حکایات غریبی در طول این آرک رخ داد که خوانندگان را متحیر و حتی آزرده کرد!
جوکری که در برابر گلوله مقاوم است و هیچ چیز نمی‌تواند او را بکشد… جوکری که دیگر برای نابودی‌اش راه چاره‌ای وجود ندارد.

یگ‌بی ولف در کمیک فیبلز می‌گوید “هر داستان کاراگاهی‌ای یک نقطه‌ی اوج دارد. این نقطه‌ی اوج زمانی است که کاراگاه تمام اسناد و مدارکی که تاکنون جمع کرده و دیده را کنار هم می‌گذارد و پی می‌برد که حقیقت ماجرا از چه قرار است.”
نقطه‌ی اوج بازی نهایی همین شماره‌ی چهارم است. جایی که بتمن جواب تمام سوالاتی که در ذهن دارد را می‌گیرد. سوالات دیوانه واری که در ظاهر منطقی بنظر نمی‌رسند.

داستان دقیقاً از انتهای شماره‌ی قبلی آغاز می‌شود؛ بتمن از دست مردم مسموم شهر گریخته و حالا قصد دارد به داد جیمز گوردون برسد.
این طور که بنظر می‌رسد اسنایدر در این آرک قصد دارد تا حدالمقدور از المان‌های سینمای وحشت استفاده کند -باتوجه به پنل‌های ورود جوکر در شماره‌ی قبل- و میزان جنون کار را به حد نهایی خود برساند. خنده های شیطانیِ جیمز گوردونی که با تبر قصد کشتن بی‌گناهان را دارد، واقعاً زیبا به تصویر کشیده شده. البته نباید از حق گذشت که نیمی از موفقیت این کمیک درواقع مدیون طراحی‌های بی‌نظیر گرگ کاپالوست؛ قطعاً بدون وی پنل‌های ترسناک کار بدین شکل نبودند.

اکشن زیاد و مهیج بودن این شماره یکی دیگر از خصوصیات مثبت آن است. پنل‌های مبارزه به همان اندازه چشم نواز و زیبا هستند که دیوانگی و جنون در آن‌ها موج می‌زند.
و پس از اتمام تمام این عناصر، طبق معمول اسنایدر آخرین برگ برنده‌ی خود را رو می‌کند…

بخش اصلی و اعظم کمیک در رابطه با حل این پرونده‌ی غریب است؛ اینکه چطور جوکر جاودانه شده و چرا مرگ نمی‌تواند او را به زانو دراورد.
حقیقت این است که جاودانه بودن جوکر و بطور کلی این ماجرای دور از ذهن، صرفاً یک داستان بامزه نیست که با یکسری دلیل نه چندان منطقی و عجیب توجیح شود. بلکه نویسنده واقعاً یک طرح داستانی گسترده دارد و چیزی که ما می‌دیدیم صرفاً شمایلی ازان بود.
اسنایدر بار دیگر به گذشته برمی‌گردد و ماهیت تمام چیزهایی که بتمن به آن‌ها باور دارد را زیر سوال می‌برد… گذشته‌ی بسیار دور؛ گذشته‌ای که حتی عمر گاتهام هم به آن قد نمی‌دهد.
گذشته‌ای که از انسان‌های اولیه و وندال ساوج گذشته؛ گذشته‌ای که از شیطان پیر لازاروس گذشته؛ گذشته‌ای که در عمق خنده‌های دیوانه وار یک مرد تنها غرق شده.

“خیله خب، حالا بیایید یکم درمورد تاریخ صحبت کنیم”

– اسکات اسنایدر- ژانویه ۲۰۱۵ (بتمن ۳۸)

کامیاب قربان‌پور
۸ از ۱۰


 

جوکر بازگشته اما این‌بار با ویروسی که قابل درمان نیست. ویروسی که تمام شهر را به زامبی تبدیل کرده و از عنوان بتمن یک واکینگ دد با نویسندگی اسنایدر ساخته. خیلی جالب نیست بتمن را در موقعیتی پست آپوکالیپتیک ببینیم که به دنبال علاج ویروسی است که تمام شهر را جوکریزه کرده. خیلی جالبادامه نوشته»


Wolf Moon #2

  • نویسنده: Cullen Bunn
  • طراح: Jeremy Haun
  • ناشر: Vertigo

کمیک «ماه گرگ» از کمیک‌های تازه‌ی ورتیگو به شمار می‌رود که موضوع داستان خود را یکی از افسانه‌های قدیمی و ترسناک قرار داده است: گرگینه.

هر ماه شخصی به صورت اتفاقی تبدیل به یک گرگینه شده و دست به کشتار دست جمعی مردم می‌زند. در این میان شخصی به نام دیلون که در گذشته قربانی این اتفاق شده است در پی یافتن و پایان دادن به زندگی گرگینه است.

«ماه گرگ» نام کمیک جدید «کالن بان» است، نویسنده‌ی عناوینی همچون «سینسترو» و «لوبو». شاید بان قبلاً در این عناوین ناامیدکننده ظاهر شده باشد ولی حداقل تا اینجای کار در این کمیک کار خود را به درستی انجام داده است. بان کمیک را خوب شروع می‌کند، بی‌رحمی گرگینه را به خوبی نشان می‌دهد و شخصیت «دیلون» را به خوبی شرح می‌دهد. «ماه گرگ» کمیکی نیست که در هر قسمت آن شاهد تلاش دیلون برای شکار گرگینه باشیم. در عوض در کمیک به مسائلی چون خانواده‌ی دیلون و ریشه‌ی گرگینه پرداخته می‌شود. شخصیت فرعی «میسون» نیز در این خیلی خوب در آمده است و از نقاط قوت این کمیک به شمار می‌رود و صحبت‌های انتهایی کمیک نیز اشتیاق خواننده برای دنبال کردن قسمت‌های بعد را افزایش می‌دهد.

طراحی کمیک که برعهده‌ی «جرمی هاون» است از نقاط قوت این کمیک محسوب می‌شود. هاون به خوبی ازپس طراحی انواع فضاها در این قسمت برآمده است، چه فضاهایی که گرگینه در آن حضور دارد و پر از خشونت است، چه فضاهای آرامی که کاراکترها در آن مشغول صحبت هستند. حاصل همکاری هاون و بان بسیار خوب از آب درآمده است و برخی جاها طراحی‌های هاون از نویسندگی بان پیشی می‌گیرد.
ماه گرگ کمیکی است که خواندن آن به شما توصیه می‌شود.

فرزان رحمانی
۸ از ۱۰


Ant-Man #1

  • نویسنده: Nick Spencer
  • طراح: Ramon Rosanas
  • ناشر: Marvel

انتشار عنوانی سولو از انت‌من آن هم با نزدیک شدن به اکران فیلمش چندان دور از انتظار نبود همان‌طور که دور از انتظار نبود که این کمیک مختص اسکات لنگ است. با پایان سری کمیک Superior Foes of Spider-Man این جدیدترین کار نیک اسپنسر در مارول و چقدر از لحاظ لحن شبیه به همان عنوان است. مونولوگ شروع کمیک تصویری واضح از ابرقهرمان داستان می‌دهد. با این عنوان که:
«وقتی در مهمانی ابرقهرمانی‌ای باشید که یه نفر می‌گه؛ من یه خدای فناناپذیرم که رعد و برق رو کنترل می‌کنه یا یکی دیگه می‌گه؛ من یه جهش‌یافته و سلطان آتلانتیس هستم. خانما رو می‌کنن به تو و تو چی می‌گی؟ من می‌تونم خودمو کوچیک کنم و با مورچه‌ها حرف بزنم.»

این عنوان از همان کمیک‌هایی است که کاراکتر داستان ما نه تنها در زندگی عادی مشکلاتی دارد بلکه با زبانی طنز شغل ابرقهرمانی‌اش را به سخره می‌گیرد.

اسکات لنگ برای استخدام در شرکت تونی استارک درخواست داده و با توضیحاتی که در رزومه‌اش در مورد اریجین‌اش به مصاحبه‌کننده می‌دهد شما را نیز از آن‌چه بر سرش آمده مطلع می‌کند. اسکات لنگ مدتی در زندان بوده، برای تأمین مخارجش دزدی می‌کرده، بعد از آزاد شدن قسم می‌خورد دیگر سراغ این کار نرود اما آخرین دزدی‌اش برای نجات دخترش از بیماری‌ای قلبی، دزدی از هنک پیم و لباس مورچه‌ای اوست.

طراحی و طراح کمیک رامون روزاناز در دسته طراحان سطح بالای مارول نیست اما چیزی که کمیک به آن نیاز دارد را خوب می‎کشد. این عنوان مختص مرد مورچه‌ای در زندگی شخصی به دور از مقابله با ابرشروران و یا نجات دنیا است و طراحی در همین حد خوب است.

چیزی که مشخص است این عنوان قرار است خوانندگان جدید را جذب کند و البته طرفدارانی برای فیلم دست و پا کند. این کار در قسمت اول این کمیک به بهترین نحو ممکن انجام می‌شود. اگرچه می‌شود خیلی راحت از همین حالا پیش‌بینی کرد که نیک اسپنسر موقتی بر سر این عنوان است که امیدواریم این‌گونه نباشد.

مهران فلاح
۸٫۵ از ۱۰


Grayson #6

  • نویسنده: Tim Seeley
  • طراح: Mikel Janin
  • ناشر: DC

«دیک گریسون» دیگر رابین نیست. دیگر نایتوینگ نیست. دیگر بتمن نیست. دیگر یک قهرمان نیست. حالا او یک جاسوس است. پس از لو رفتن هویت دیک گریسون و مرگ ظاهری‌اش در کمیک «تاابد شرور» وی به دستور بتمن وارد سازمانی مخفی به نام «اسپایرال» می‌شود که سعی در کشف هویت دیگر قهرمانان را دارد.

در این قسمت دیک و «هلنا برتنلی» برای ماموریتی وارد زندانی قدیمی می‌شوند ولی همه چیز طبق خواسته‌ی آن‌ها پیش نمی‌رود. چیزی که به دنبالش بودند دزدیده شده است و وقتی هلنا وارد ذهن یکی از افراد حاضر در صحنه می‌شود، «میدنایتر» به دیک حمله می‌کند.

به شخصه اصلاً از پایان مجموعه‌ی «نایتوینگ» راضی نبودم و اصلاً فکر نمی‌کردم که عنوان «گریسون» عنوان دلچسبی از آب دربیاید. خوشبختانه اشتباه می‌کردم و این عنوان تا اینجای کار ثابت کرده است که یکی از بهترین‌های حال حاضر دی‌سی است. یکی از دلایل این امر این است که «تیم سیلی» و «تام کینگ» خود را محدود نمی‌کنند و ذهن خود را آزاد می‌گذارند و داستان را به هرجا که لازم است می‌برند. نویسندگان این عنوان به خوبی شخصیت‌های خود را به تصویر می‌کشند و این یکی از دلایل لذت بردن من از این عنوان است. هلنا که برای اولین بار در این عنوان وارد New 52 شده است، یکی از اعضای باسابقه‌ی اسپایرال و همکار دیک است و در قسمت سالیانه‌ی این عنوان‌ پرده از بخشی از گذشته‌ی او برداشته شد و در این کمیک دیک گریسونی را داریم که گویا در هر قسمت به سوال «من چه کسی هستم؟» پاسخ می‌دهد.

تقریباً نیمی از این قسمت به مبارزه‌ی بین دیک و میدنایتر میپردازد و خیالتان راحت باشد چون طراح این کمیک، «میکل جانین»، به خوبی از پس وظیفه‌ی خود برآمده است و در این بین دیالوگ‌های جالبی بین دیک و میدنایتر رد و بدل می‌شود. طراحی‌های جانین مبارزه‌ی بین دیک و میدنایتر را بسیار پویا و پرانرژی کرده است و کار جانین از همان صفحه‌ی اول توجه خواننده را جلب می‌کند و تا صفحه‌ی آخر باکیفیت باقی می‌ماند و حتی اگر داستان کمیک را نپسندید، طراحی آن قطعاً بهانه‌ی خوبی برای خواندنش است.
هنوز سوالاتی هست که به آن پاسخ داده نشده است و هنوز چیز خاصی از رهبر اسپایرال نمی‌دانیم ولی واضح است که تیم سیلی و تام کینگ برنامه‌ی خاصی برای این عنوان درنظر دارند و باید صبور باشیم و ببینیم که در نهایت این کمیک چگونه به کار خود ادامه می‌دهد.

فرزان رحمانی
۸ از ۱۰


Miles Morales: The Ultimate Spider-Man #9

  • نویسنده: Brian Michael Bendis
  • طراح: David Marquez
  • ناشر: Marvel

دو قسمت اخیر کمیک مایلز مورالز: اسپایدرمن نهایی تنها به گفتگوی میان مایلز و پدرش و این که چه بر سر پدرش آمده گذشت و می‌شود گفت با روایت آرامی که بندیس در شرح این کمیک داشته این آرام ترین و عذاب آورترین دو قسمت داستان بود. داستانی که می شد در دو صفحه به آن خاتمه داد دو قسمت از بهترین طراحی‌های کمیک را به خدمت خود گرفت. طراحی‌هایی که ضعفش در فلش‌بک‌های کار و سعی مارکز در ارائه طرح‌هایی متفاوت با زمان حال مشهود است، اما همچنان این موضوع مارکز را یک پله بالاتر از سبک کاری اکنونش قرار می‌دهد.

برایان بندیس سعی دارد از طرق دیگری مورالز را به دنیای مارول نگه دارد که احتمالا این گزینه شیلد است. اگر ۳ قسمت دیگر پایان این سری است کمی دیر است که ابرتبهکاری چون کینگ‌پین وارد ماجرا شود یا کاراکترهای فرعی وارد روایت اصلی داستان شوند. اما مقدمه‌چینی برای یک رویارویی نهایی از همین قسمت با پرداخت بیشتر به ویلسون فیسک است.

قسمت‌های اخیر این سری کمی از چاشنی ابرقهرمانیش کم شده و در عوض عنصر جنایی درام کار بیشتر است، این چیزی است که مدت زیادی در چنین عنوان‌هایی ندیده‌ایم اما همچنان هم مایلز مورالز: از تمام پتانسیل کاراکترهایش همانند قبل بهره نمی‌گیرد.

مهران فلاح
۶ از ۱۰


Batman and Robin #38 

  • نویسنده: Peter J. Tomasi
  • طراح: Patrick Gleason
  • ناشر: DC

قسمت ۳۸ کمیک بتمن و رابین به نمایش بازگشت عظیم رابین اختصاص دارد. رابینی که عظمتش حالا در کنار کله‌شقی و یک‌دندگی شخصیت دیمین مدیون قدرت‌های ابرقهرمانی هم سطح سوپرمن است. دیمین وینی که حالا قدرت پرواز دارد، یک تنه جلوی یک تیربار سینه سپر می‌کند و با یک دست تبهکاران را در هم می‌کوبد. با بازگشت دیمین حال و هوای طنز قبلی به این عنوان بازگشته اما دیمین این‌بار باید با کابوس‌های شبانه‌ و پیامدهای اتفاقات هم دست و پنجه نرم کند. شروع کمیک عالی است. یک تک‌صفحه با رابینی بالای سر بروس وین خفته و دیالوک *ت‌ت* معروف دیمین.

در طول ۲ سال گذشته پیتر توماسی و پاتریک گلیسون با نمایش چهره‌های مختلف و دوستان و دشمنان دنیای بتمن نمایشی از تلاش‌های بروس وین برای بازگرداندن پسرش را به تصویر کشیدند. چیزی که در طول این شماره‌ها تغییر نکرده (به جز تعدادی از قسمت‌ها) طراح آن پاتریک گلیسون به همراه میک گری جوهرزن و جان کالیز رنگ‌زن است که این قسمت هم گلیسون و یارانش در نمایش احساسات و یک رابین با قدرت‌های جدید به خوبی عمل می‌کنند.
متأسفانه داستان در صفحات پایانی و با حضور دیمین در آتلانتیس به شدت افت می‌کند و کیفیت خوب داستان تا نیمه‌هایش حفظ می‌شود، احساس این‌که چیزی در میان قسمت ۳۷ و ۳۸ کمیک جا انداخته شده و رد شدن توماسی از یک سری جزئیات مهم‌تر به شدت به چشم می‌آید، هیچ توضیحی داده نمی‌شود که چطور بتمن این‌قدر راحت با قدرت‌های جدید دیمین کنار آمده و هیچ ضرورتی نیست تا دیمین به سراغ نسخه‌های کلون خودش برود و با آن‌ها همدردی کند.
دیمین وین بالاخره بازگشت. از قسمت ۳۸ عنوان بتمن و رابین، دیگر می‌شود با خیال راحت این کمیک را بتمن و رابین خواند اما با آن شروع خوبش همچنان فاصله است.

مهران فلاح
۷ از ۱۰


Rumble #2

  • نویسنده: John Arcudi
  • طراح: James Harren
  • ناشر: Image

غرش. از آن دسته کمیک‌بوک‌های فولکلوری که طراحی‎ها و روایت داستانی بخصوص خشونت آن در رنج مانگاهای سینن قرار می‌گیرد. جان آرکودی و جیمز هارن که اکثر اوقات در عنوان B.P.R.D با یکدیگر همکاری داشته‌اند در دو قسمت ارائه شده کمیک به سراغ مترسک شمشیر به دست، شیاطین، گربه‌ای تسخیر شده، مار چند سر، پیرمرد چند دست و از این مدل کاراکترها رفته‌اند تا حال و هوای کمیک در کنار روایت گنگ و عجیب آن تمی نزدیک به مانگاهای شرقی به خود بگیرد.

در مرحله اول طراحی کمیک است که با چهره‌های اغراق‌شده شخصیت‌هایش در واکنش‌های خاص و شروع مونولوگ‌اش با جمله «بالاترین اندازه هیچ چیست؟» ملتفتان می‌کند که با یک کار در ژانر ترس یا جنایی طرف نیستیم. دقیقا «غرش» از آن دست کمیک‌هایی است که به نظر نمی‌رسد به همه سوالات آن پاسخی قطعی داده شود یا در مورد هر چه که به تصویر کشیده شد پاسخی مشخص وجود داشته باشد. فضایی عجیب که معماهایی نیز به جا می‌گذارد تا کاراکتر اصلی داستان که ناخواسته درگیر این موضوعات عجیب شده به دنبال کشف راز آن باشد.
طراحی کمیک بر عهده جیمز هارنی است که یکی از ۱۰ طراح برتر به خصوص در این سبک به حساب می‌آید. سبکی موهومی که در عین گروتسک بودن خشونت بالایی هم دارد. طراحی این کمیک حتا در زمان افت روایت داستانی در بهترین سطح قرار دارد.
سخت است که بگوییم موضوع کمیک چیست یا به چه سمتی می‌رود اما غرش کاری کاملا متفاوت در داستان و طراحی است و همین یکی از دلیل‌های برتری کمیک است.

مهران فلاح
۸٫۵ از ۱۰


Deathstroke #4

  • نویسنده: Tony S. Daniel
  • طراح: Tony S. Daniel
  • ناشر: DC

تونی دنیل یکی از نویسندگان و طراحان قدیمی است که عمده شهرتش برای سبک خاص طراحی‌اش به خصوص با پیشرفت چشمگیری که در این سال‌ها داشته، است. سری جدید کمیک Deathstroke را خودش نویسندگی و طراحی می‌کند و این عنوانش دقیقا مرا به یاد کارهای ابرقهرمانی سال‌های اولیه Image می‌اندازد. زمانی که تاد مک‌فارلین تعدادی از بهترین طراحان این رسانه را دور هم گرد آورد و سعی داشت با انتشار عناوینی که تأکیدش بروی طراحی بود مخاطبان کم نوجوان را جذب کند. کمیک‌هایی که کمبود یک نویسنده خوب در کنار آن طرح های پر زرق و برق به شدت احساس می شد.

همان طور که کامیاب قربان پور در نقد قسمت دوم کمیک اشاره کرده بود «نکته ی مثبتی که در این کمیک شاهدش هستیم، طراحی های خیره‌کننده تونی دنیل است. به حدی این بخش قوی است که حتی بسیاری از ایرادات ریز و درشت داستانی را با پلات های اکشن و خونینی که به بهترین شکل ممکن به تصویر کشیده شده اند مخفی میکند. اما هرچقدر هم دنیل سعی خود را بکند نمیتواند فقدان یک داستان خوب و مناسب را با قلمش پر کند.»

در قسمت چهارم همان طور که از طرح جلد کمیک هم مشخص است هارلی کوئین هم حضوری کوتاه دارد، هارلی کوئینی که کاریزمای همیشگی را ندارد و حضورش بیشتر آزاردهنده است. بیشتر روایت این کمیک با طراحی اش پیش می رود. این قسمت دثتروک یک فن سرویس تمام عیار است مخصوصا برای هواداران کمیک های بتمن.

کمیک چیز دندان گیری ندارد، در حال حاضر برای پیشبرد داستانش تونی دنیل یکی از مهم ترین کاراکترهای Deathstroke را وارد داستانش کرده اما برای بتمن هم که شده بیایید فرصتی دیگر به این عنوان بدهیم.

مهران فلاح
۵٫۵ از ۱۰


The Unbeatable Squirrel-Girl #1

  • نویسنده: Ryan North
  • طراح: Erica Henderson, Maris Wicks
  • ناشر: Marvel

مدتی است مارول در روندی منظم شروع به انتشار عنوان‌های مستقل از کاراکترهایی نه چندان معروف خود کرده است. عناوینی که یا لحنی جدی دارند و یا در قالب طنز روایت خود را آغاز می‌کنند، البته بسته به کاراکتری دارد که عنوان متعلق به اوست. اما این عنوان و کاراکترش یکی از عجیب ترین کاراکترهای مارول است. جدیدترین عنوان مستقل مارول از کاراکتری است که احتمالا نامش تا بحال به گوشتان نخورده. دختر سنجابی یا Squirrel Girl. در سال ۱۹۹۲ توسط استیو دیتکو و ویل مورای خلق شد، یک دم سنجابی دارد و ساید کیک اش هم یک سنجاب پرحرف است و تا بحال ابرشرورانی چون ثنوس Thanos یا دکتر دوم Doctor Doom را هم شکست داده است!

دختر سنجابی شکست ناپذیر یکی از عناوینی است که در قالب طنز و به سخره گرفتن دنیای مارول و کاراکترهایش به طرز احمقانه ای خوب است. از شعر آغازین کمیک گرفته تا پنل پایانی اش. این عنوان از آن کمیک هایی که شوخ طبعی و بازی با شخصیت ها را در کنار عناوینی چون ددپول می تواند به سمت و سوی جدیدی ببرد.

طراحی کار، ساده، جالب، روشن، اغراق آمیز و همانند کمیک در مسیر احمقانه ای است. طراحی را هم مانند سبک و سیاق داستان اگر جدی اش بگیرید شاید به دلتان نشیند.

در آخر این که این کمیک کار دوست داشتنی است. حسابی با بذله گویی هایش سر حالتان می آورد و حتا ارزشش را دارد که داستانش را دنبال کنید. در هر رنج سنی و جنسیتی که هستید دختر سنجابی این کمیک را بخوانید.

مهران فلاح
۹ از ۱۰


Uncanny Avengers #1

  • نویسنده: Rick Remender
  • طراح: Daniel Acuña
  • ناشر: Marvel

سری اول نسبتا خوب ریک ریمندر که در نهایت به رویداد بد اکسیس ختم شد تمام شده و حالا با داستان و طراحی دوباره دنیل آکونا عنوان آنکنی اونجرز از شماره ۱ شروع به انتشار کرده است. شروعی که خیلی از المان‌های خوب سری قبلی را دور ریخته و شانسش را برای روایتی تازه محک زده است.

اپنینگ کمیک با صفحه ای از خواهر و برادر کوئیک سیلور و اسکارلت ویچ است. با خواندن مقدمه کمیک متوجه خواهید شد این سری پس درآمدهای رویداد اکسیس برای گردهم آمدن اعضای جدید و ساخت گروه جدیدی از آنکنی اونجرز است. ستینگ قسمت اول حال و هوای کارهای خوب ریمندر را دارد، فضاسازی‌ها ماورایی و عجیب و غریب، خط روایی‌های تک‌نفره و زوایای دید مختلف که از اواسط داستان کاراکترها را در موقعیت خاص قرار می‎دهد.

دنیل آکونا که در آرک قبلی بیشترین قسمت‎ها را طراحی کرده قطعا از میان چند طراح بهترین گزینه برای این داستان بود. طرح‌هایش خیلی شگفت‌زده‌تان نمی‌کند اما به بعضی کاراکترها عمق زیبایی بخشیده به خصوص در مورد رنگ‌‍زنی که کار خود آکوناست.

شماره اول سری دوم آنکنی اونجرز مقدمه‌چینی و معرفی خوبی دارد، نه به خوبی آرک‌های قبلی و البته نه به بدی آرک اول. تیم ریمندر و آکونا دوباره برای داستانی تازه در کنار هم‌اند.

مهران فلاح
۷٫۵ از ۱۰


Gotham Academy #4

  • نویسنده: Becky Cloonan, Brenden Fletcher
  • طراح: Karl Kerschl
  • ناشر: DC

شماره ای آرام و بدون تنش از مجموعه ی جدید و خاص سری نیو۵۲٫ در واقع شماره ای که می توان بین ۴ شماره ی منتشر شده، عنوان ضعیف ترین را به آن اطلاق کرد!

آکادمی گاتهام از بدو انتشارش به خاطر شیوه ی طراحی خاص و متفاوت مورد توجهات بسیاری-شاید حتی بیش از حد لیاقتش- قرار گرفت. به هر حال باید گفت خلاقیت و نوآوری طراحان کار ستودنی ست.خلاقیتی که حتی در این شماره ی چهارم هم ادامه داشت.برای مثال پس زمینه های مه گرفته و وهمناک بخش پشت بام، یا نوع چینش مارپیچی پنل ها در صفحه ی ۱۶، از جمله این خلاقیت هاست.البته همانطور که قبل تر هم گفتیم، با وجود فوق العاده قوی و نو بودن کار پس زمینه ها، همچنان طراحی کاراکتر ها، به خصوص لباس هایشان، خام دستانه است. ولی شاید این عیبی باشد که بتوان از آن گذشت.

به هر حال فکر می کنم حالا و بعد از منتشر شدن چهار شماره، بتوان از جنجال به پا کردن سر شیوه های نوی طراحی گذشت و به اصل داستان پرداخت. داستانی که هنوز ماهیت آن مشخص نیست و در حال شکل گرفتن است، و در این شماره چندان پیش نرفت. هر چند یکی دو معما از شماره های پیشین پاسخ داده شد!

جدال بین سوپرنچرال و رئالیسم در این شماره هم ادامه داشت، و اینطور به نظر می رسید که بخش رئال در این شماره پیروز این جدال بوده است. مشخص شد روح سرگردان و ترسناک شماره های قبلی، چیزی بیشتر از یک حقه نیست(یا واقعا چنین است؟ممکن نیست که این هم حقه ای از طرف نویسندگان باشد تا موقع رونمایی روح واقعی، مخاطب را شوکه کنند؟) به هر حال،در این شماره و در تک تک صحفات،به غیر از صفحه ی آخر، این جنبه و بخش رئال کار بود که پیروز بود.

لازم است بگویم به خاطر دو صفحه ی کلیف هنگر پایانی، اعتبار اضافی به این شماره تعلق نمی گیرد. هر چه پشت معمای آن دو صفحه بوده،مربوط به شماره ی بعد است و تنها برای نگه داشتن مخاطب در این شماره گنجانده شده! خود این شماره بیشتر مانند یک شماره ی پر کننده(Filler) بود که برای اتصال شماره ی طوفانی پیشین به ماجراهای پیش رو نوشته شده بود.بحث اساسی این است که آیا این اتصال به خوبی صورت گرفت؟ جواب “خیر” است.

مشکل این شماره، سرگردانی نویسنده و گم شدنش در داستان بود.از طرفی ماجرای اریک را داریم که باید معنای سمبل را فاش کند، و نمی کند. از طرفی دیگر ماجرای شبح تقلبی روی پشت بام را داریم. از سویی دیگر بخش پایانی و درب مخفی و دالان پشت آن را داریم، که انگار صرفا برای رساندن داستان به صفحه ی آخر و کنکاش بیشتر درباره ی مادر اولیو در آینده گنجانده شده، و با این وجود چندین صفحه را اشغال می کند. و در ابتدای شماره هم مکالمه ی اولیو با مدیر-کله چکشی- را داریم.مشکل صرفا در بی هدف بودن این داستانک ها نیست. بلکه در وصله ی ناجور و تکلف آمیزی هست که آن ها را به هم متصل کرده! داستان این شماره هیچ انسجامی ندارد.به غیر از یک افشاسازی بزرگ که می شد در شماره های قبل به آن نام یک واقعه ی کوچک را داد، هیچ پیشبرد اساسی ندارد. بر خلاف شماره های قبلی، خیلی کم و به طرزی ضعیف روی شخصیت پردازی ها کار می کند. کاراکتر های قبلی را گم کرده و به غیر از حضوری کوتاه و فرمایشی برای آن ها، کار دیگری برای کند و کاو شخصیتیشان نمی کند. و در پایان تلاش می کند با دو پنل به ظاهر شوکه کننده، خواننده را گول بزند و او را علاقه مند به ادامه ی داستان کند. به طور کلی می توان به این شماره لقب یکی از ضعیف ترین کار های سال دی سی را داد، و اگر آن خلاقیت طراحی نبود، به حق می شد چنین گفت!

حرف زیادی درباره ی این شماره نمی توان زد جز اینکه این ترس را در دل بسییاری از خوانندگان ایجاد کرد که شاید آکادمی گاتهام، یکی از بزرگترین نا امیدی های امسال دی سی باشد.به شخصه امیدوارم چنین نشود و مانند شخصیت پردازی ها، معما های هوشمندانه و فضای وهم آلود و در عین حال صمیمی ۳ شماره ی پیشین، داستان از شماره ی بعد بازگشت قدرتمندانه ای داشته باشد!

محمد سوری
۴ از ۱۰


 کپی‌رایت © ۲۰۱۴ فانتزیِ کمیک
هرگونه کپی‌برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد 


    • ِDC fan
      در پاسخ به ِDC fan

      اقا من اخر نفهمیدم انکنی های مارول چ فرقی با معمولی هاش دارن؟؟

      • Farzan
        در پاسخ به ِDC fan

        فرقی ندارن. آنکنی یه صفته که انداختن پشت عنوان اصلی. نمونه‌های مشابه هم زیاده:
        Uncanny X-Men
        Incredible Hulk
        Invincible Iron Man

    • ِDC fan
      در پاسخ به ِDC fan

      ی سوال مگه هلنا تو هردو تا زمین هانترس نبود؟؟و ی سوال دیگه اون کمیکی ک اول نیو۵۲ از هانترس اومد مال زمین۲ بود؟؟

    • ِDC fan
      در پاسخ به ِDC fan

      خب من الان خوندم همه ی بررسی ها رو…خیلی عالی بود همه خسته نباشن… واقعا خیلی زحمت میکشین…ممنون

    • AMIR
      در پاسخ به AMIR

      دوستان کسی میتونه راجع به این شخصیت که تازه توی شماره ۱۹ اینجاستیس اومد توضیح بده؟همونی که با ترایگون میجنگید؟
      میدونم بی ربطه به موضوع ولی ممنون میشم جواب بدید 🙂

    • Farzad
      در پاسخ به Farzad

      آقا من آنکنی اونچرز رو سر شماره یک دراپ کردم.
      آیا منم که فقط فک می کنم که این گره مگنتو بابای کویک سیلور و اسکارلت ویچ نیست چیز احمقانه ایه یا دیگران هم همین فکر رو می کنن؟ دی:
      و آقا ویلیان های آنکنی اونچرز رمندر همواره روی اعصاب من بودن. الان هم هستن دی:

      • MEHRAN
        در پاسخ به Farzad

        نباید دراپ می کردی چون آرک اولش خوب نیست.
        بله احمقانه هست:دی و خب مربوط به عنوان اکسیس هست نه این کمیک.
        تو چطوری سر شماره اول دراپ کردی ولی ویلن ها همواره رو اعصابت بودن؟!

    • ِDC fan
      در پاسخ به ِDC fan

      من ی بار دیگه این سوال رو میپرسم از ادمین ها لطفا این دفعه نظرمو تایید کنین
      خواستم ببینم اطلاعاتی در مورد سیر داستانی کمیک هایی ک بعد همگرایی قراره شروع بشن منتشر شده؟؟!!و اگه شده چرا شما پست نذاشتین براش؟؟!!!!!
      من اینو طبق ی داستان ک تو ی سایت دیگه برا بلک کنری خوندم پرسیدم!!

      • MEHRAN
        در پاسخ به ِDC fan

        دوست عزیز اسم بردن از دیگر سایت ها یا لینک دادن به اون ها ممنوعه. جزء قوانین سایته.
        بعد تو همون تاپیک کمیک های جدید دی سی در مورد عناوین توضیح دادیم. فعلا فقط نویسنده مشخص شده و طراح. من خبر رسمی یا توضیحاتی در مورد داستان این سری ندیدم.
        در مورد کمیک هایی هم که منتشر می شه اگر فانتزی کمیک رو دنبال کنید حتما می دونید که ما تا یه تیزر یا پروموی رسمی از کمیکی منتشر نشه خبرش رو نمی ذاریم. مثل این: http://fantasycomic.ir/%D9%83%D9%85%D9%8A%D9%83-%D9%87%D8%A7%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%83%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%B4%D8%AF/
        بعد واقعا چه دلیلی داره این همه از علامت سوال و تعجب استفاده می کنید؟ کامنت رو داریم می بینیم و اگر لازم باشه پاسخ می دیم. وقتی اینجوری از علائم نگارشی استفاده می کنید نه تنها از نظر قوانین درست نیست و تأکیدی رو جمله نداره بلکه یه حس طلبکارانه به وجود میاره. لطفا رعایت کنید.

        • ِDC fan
          در پاسخ به MEHRAN

          ببخشید ک ازتون ی سوال پرسیدم…راستش من فقط میخواستم بدونم ک درسته یا نه.
          در مورد علامت سوال و تعجبم ی جورایی عادتمه و هیچ منظوری نداشتم…
          در مورد جوای دادن ب سوالات هم جوابای خیلی کوتاهی دارن همه مثلا میتونستین فقط ب من بگین نه و اگه خبر رسمی بشه خودمون اطلاع میدیم ذیگه لازم نبود اینجوری برخورد کنین!
          در هر صورت من عذر میخوام اگه هر برداشتی از سوالم و طرز نگارشم شد…

          پ.ن:لطفا قوانین سایت رو توی ی پست کامل و با جزییات توضیح بدین چون نت دیگه نمی دونستم اسم سایت رو هم نباید برد چون سایت های خارجی زیاد اسم برده میشن.

          بازم معذرت و تشکر

          • MEHRAN
            در پاسخ به ِDC fan

            برخورد بدی نداشتم. فقط توضیح دادم براتون.
            قوانین هم به زودی گذاشته می شه.
            کاری هم نکردید که معذرت خواهی می کنید. تشکر از شما.
            پ.ن: سایت های خارجی رو نمی شه با اینجا مقایسه کرد. قوانین و فرهنگ ها متفاوته.

            • ِDC fan
              در پاسخ به MEHRAN

              نه برخوردتون ک بد نبود ی ذره خورد تو ذوقم :دی
              حالا مهم نیست معذرت خواهی هم فکر کردم شاید ناراحت شده باشین یا سوتفاهمی شده باشه واسه همین خواستم ک ناراحتی نمونه ی وقت 🙂
              پ.ن:نه ,من منظورم این بود ک اسم سایت های خارجی برده میشه من واسه همین فک کردم اسم سایت های داخلی رو هم ببرم اشکالی نداره.
              در هر صورت فرقی نمی کنه…بازم مرسی

    • SJ
      در پاسخ به SJ

      All right…lets talk about history……..

    • lloyd segal
      در پاسخ به lloyd segal

      This can be new discover this info I would like to declare that it must be good along with helpful. I favor the idea along with My spouse and i take pleasure in anyone for ones hard work.