بررسی کمیک‌های هفته‌ی دوم تا چهارم ژوئن

توسط : در تاریخ : شنبه, جولای 5th, 2014

درختان از وارن الیس، سوپرمن جف جانز، هالک وحشی آلن دیویس بخشی از کمیک‌های ارائه شده در این هفته ها هستند. برای دریافت عناوین نقد شده بروی نام آن‌ها کلیک کنید.


Savage Hulk #1Savage Hulk #1

  • نویسنده: Alan Davis
  • طراح: Alan Davis
  • ناشر: Marvel

“چندین سال پیش، زمین هدف حمله‌ی نژادی از دشمنان بیگانه با نام «زی‌ناکس» شد. برای بیرون کردن مهاجمان، پروفسور اگزویر از انرژی ذهنی خود استفاده کرد تا یک انفجار بزرگ تلپاتیک بسازد. استراتژی او جواب داد، اما این امر اگزویر را به کما فرو برد.

بعد از آن گروه اکس‌من متوجه شدند کلید بیرون آوردن اگزویر از کما در دستان هالک است و برای پیدا کردنش به لاس وگاس غزیمت کردند.

بعد از مبارزه‌ای کوتاه، جین گری موفق می‌شود بنر را به حالت انسانی‌اش بازگرداند و اختراعی را که بنر برای رهاشدن از نفرین گامایی‌اش بروی آن کار می‌کرد بدست آورد. اختراع به مقر اکس‌من‌ها برده می‌شود و دکتر اگزویر احیا می‌گردد اما این پایان داستان نیست چرا که حالا بنر در تیرس دشمنانی که در صدد نابودی هالک هستند قرار گرفته.”

مقدمه‌ای که خواندید برای این کمیک نیست بلکه داستانی است که در دهه‌ی هفتاد در شماره‌ی ۶۶ کمیک اکس‌من منتشر شد. کمیک «هالک وحشی» دقیقاً ادامه‌ای از همین داستان است.

آلن دیویس که اخیراً با پائول کورنل بروی کمیک ولورین کار می‌کرده نویسندگی و طراحی این عنوان را بر عهده دارد. نویسنده‌ای که برای طراحی‌های زیبایش شناخته شده است.

طراحی: کمیک هالک وحشی از نظر طراحی نظیر ندارد. دیویس با استفاده از کاراکترهای کلاسیک مارول و داستان قدیمی آن‌ها حال و هوایی دهه‌ی هفتادی به کمیک داده که خواندنش را بسیار لذت بخش می‌کند. هالک تنها در زیر نور ستارگان طراحی‌های نوستالژیکی با خود دارد.

داستان: حمله‌ی ارتش برای شکار هالک، حضور the Leader و همچنین Abomination در آخرین پلات کمیک نشانه‌ای از مبارزه‌ای هیجان انگیز در آینده است. اما در شماره اول این کمیک هیچ چیز جدید و هیجان انگیزی وجود نداشت. صحنه‌های تکراری هالک هنگامی که در جست و جوی آرامش است و مکالمات اعضای اکس من و دکتر اگزویر درمورد بروس بنر. از لحاظ داستانی این شماره چیز خاصی برای گفتن ندارد و صرفآ خواننده را برای خواندن شماره‌ی بعدی مقداری هایپ کند. دلم می خواست بیشتر روابط میان بروس و زن و شوهری که او را برای شام دعوت کرده بودند ببینم اما همه چیز در دو صفحه تمام شد. امید دارم این کمیک داستان خوبی را در ادامه روایت کند و نوآوری‌هایی ارائه کند تا پتانسیل بالای طراحی دیویس فدای نویسندگی‌اش نشود.

سیاوش جان احمدیان
۶ از ۱۰


Trees #2Trees #2

  • نویسنده: Warren Ellis
  • طراح: Jason Howard
  • ناشر: Image

“آن‌ها {به ما} اهمیتی نمی‌دهند”. این شعار تبلیغاتی کمیک جدید وارن الیس و جیسون هاوارد است. وارن الیس یکی از برجسته‌ترین نویسنده‌های دهه‌ی نود است که او را بیشتر به خاطر «ترانس متروپولیتن» و کمیک‌هایی که برای وایلد استورم نوشته می‌شناسند. اگر کمیک‌های مارول را دنبال می‌کنید احتمالاً ران فوق العاده‌ی او بر روی «شوالیه‌ی ماه» را دیده‌اید که متاسفانه از قسمت ششم دیگر آن را نخواهد نوشت. جیسون هاوارد طراح کمیک هم در کارنامه‌اش کار بر روی آثاری چون «ابر دایناسورها» و «اسپایدرمن برتر» به چشم می‌خورد.

ده سال از اولین برخورد انسان‌ها با موجودات هوشمند فضایی گذشته است. اما این‌جا فقط مشکل کوچکی وجود دارد. این موجودات هوشمند ما را گونه‌ای هوشمند به شمار نمی‌آورند. بعد از تهاجم این موجودات فضایی ستون‌های عظیمی در سرتاسر دنیا به پا می‌شود که به آن «درخت» می‌گویند. هجوم موجودات فضایی با همان سرعتی که شروع شد ناگهان تمام شد. اما درخت‌ها که یادمان هجوم آن‌هاست و به نظر می‌رسد نسبت به کاربرد هر سلاحی مقاوم است هم چنان پایدار مانده‌اند. بر اثر این تهاجم در دنیا تغییرات گسترده ‌ای پدید آمده. آمریکا عملاً به حیطه‌های حکمرانی جدا از هم تقسیم شده. چین پکن را وانهاده و دیواری به دور آن کشیده و به نظر نمی‌رسد دولت کمونیست پکن محصور در دیوار را تحت کنترل داشته باشد. در ایتالیا حکومت مرکزی از هم پاشیده و دسته‌های خلافکار کوچک کنترل شهر را از دست گرفته‌اند. در سومالی وضع به وخامت می‌رود و در نروژ در ایستگاهی تحقیقاتی که در آستانه‌ی تعطیلی است اتفاقاتی غریب در حال وقوع است. گل‌هایی غریب پای درختان رشد می‌کنند که به نظر می‌رسد رو به سوی نور ندارند و اوضاع جوی را به شدت دارد تغییر می‌دهد.

به نظر می‌رسد درختان وارن الیس پس از منظومه (ساگا) یکی دیگر از کارهای بزرگ سال‌های اخیر است. وارن الیس نویسنده‌ی کار کشته بار دیگر مهارت و چیره دستی خود در ترسیم جزئیات فراوان در داستان و کاراکترهای فراوان به رخ می‌کشد و با شکل پنل‌بندی خود دوباره سعی در جابجایی مرزهای استاندارد و جا افتاده در این امر در کمیک را دارد. چینش پنل‌ها در این کار برای تمامی نویسندگان و طراحان تازه کار درس‌های فراوانی دارد. الیس و طراحش هاوارد چیره دستانه با سیر از یک پنل اکستریم کلوزآپ در سه پنل به یک پنل لانگ شات به راحتی درکی دیگرگون در برابر خواننده می‌گذارند. با همراهی صحنه‌ی جویدن غذا و مونولوگ‌هایی در مورد شرایط، تصویری از خشونت پنهان در لایه لایه‌ی کاراکترها ترسیم می‌کنند. لیست این موارد را می‌توان ادامه داد و از طراحی‌های چیره دستانه‌ی هاوارد و کاراکترهای متنوع و چند لایه‌ی الیس بیشتر گفت. اما متاسفانه این چیزی خارج از حوصله‌ی این ریویو است.
چیزی که تا این جای کار با اطمینان خاطر می‌توان گفت این است که به نظر می‌رسد درختان یک کمیک بزرگ دیگر است.

فرزاد خلیلیان
۹٫۵ از ۱۰


Batman and Ra's Al Ghul #32Batman and Ra’s Al Ghul #32
  • نویسنده: Peter J. Tomasi
  • طراح: Patrick Gleeson
  • ناشر: DC
مجموعه‌ی «بتمن و رابین» که در حال حاضر به «بتمن و ….» تبدیل شده است. معمولاً کمیک خوبی است و ارزش خواندن دارد. حاصل کار «پیتر جی توماسی» و «پاتریک گلیسون» اگرچه عالی نیست ولی خواننده را تا آخر با خود نگاه می‌دارد. کسانی که مجموعه‌ی «بتمن و رابین» را از ابتدای New 52 دنبال کرده‌اند بر این امر واقف هستند که آرک‌هایی که «پیتر توماسی» می‌نویسد معمولاً فراز و نشیب‌هایی را به دنبال دارد ولی در مجموع قابل قبول می‌باشد.
جدیدترین آرک این مجموعه «جستجو برای رابین» نام دارد که مقدمه‌ای برای بازگشت دستیار محبوب بتمن و همچنین شروع کمیک «خیزش رابین: امگا» می‌باشد. همانطور که در قسمت‌های قبلی دیده شد، راس الغول اقدام به دزدیدن اجساد «تالیا الغول» و «دیمین وین» می‌کند و سعی در احیا کردن آن‌ها دارد. ولی این بار احیا کردن این مردگان فرق دارد. این بار او سعی دارد تا خاطرات آن‌ها را پاک کرده و آن‌ها را برای همیشه مطیع خود کند و «بتمن» نیز سعی در متوقف کردن او دارد.
از نظر من این قسمت از سه قسمت پیشین خود بهتر عمل کرده است که عمدتاً به خاطر این است که این قسمت، قسمت پایانی آرک بود. نقطه‌ی نهایی که در آن «بتمن» با تمام وجود برای حفظ جسد پسرش تلاش و البته با نهایت خشم با «راس الغول» مبارزه می‌کند. در اینجا «پیتر توماسی» مشخص می‌کند که «دیمین» به راستی چقدر برای «بتمن» ارزش دارد. «توماسی» نشان می‌دهد که «دیمین» شوخی بردار نیست و سوءقصد به او باعث می‌شود که «بتمن» حتی کد اخلاقی خود را نیز زیرپا گذارد.
بیشتر بار این کمیک بر دوش «پاتریک گلیسون» طراح بوده است. من همیشه طراحی‌های او را دوست داشتم و این بار نیز به خوبی از پس وظیفه‌ی خود برآمده است. ترسیم زیبای فضای غار، تصایر ضدنور، صحنه‌های مبارزه و البته استفاده‌ی مکرر از «بتمن»ـی که در سایه قرار گرفته و فقط چشمانش مشخص است از جمله کارهای او در این کمیک است.

فرزان رحمانی
۷٫۵ از ۱۰


Amazing Spider-Man #1.2Amazing Spider-Man #1.2

  • نویسنده: Dan Slott
  • طراح: Ramon Perez
  • ناشر: Marvel

سری‌های کوتاه «طرز خزیدن Learning to Crawl» اثری است که ارزش خواندن دارد. بهترین دلیلش هم این است که رامون پرز به خوبی کارهایی شبیه به استیو دیتکو منتها به صورت مدرن ارائه می‌دهد. خوشبختانه این کمیک چیزی فراتر از جذابیت‌های بصری دارد. کمیکی که روزهای آغازین پارکر را روایت می‌کند.

 دن اسلات در این کمیک آن نسخه‌ی اولیه‌ی پیتر را از کالبدش بیرون کشیده و او را از آن احمق دست و پا چلفتی پایبند یه عقاید اخلاقی به نسخه‌ی بی‌بند و باری که امروز می‌شناسیم برده است.

این قسمت کمی در سوییچ داستان بین پرسپکتیو اسپایدرمن و کاراکتر جدید یعنی «کِلَش» نامتمرکز است. اما در کل، کلش زیر دست اسلات، بسیار بهتر از قهرمان آلفا در اسپایدرمن شگفت‌انگیز از آب درآمده که چیزی جز تقلید در ظاهرش دیده نمی‌شد. طرز خزیدن اثری است بالاتر از حد متوسط که قول داده تا از روایات کلاسیک اسپایدرمن چیزی جدید را عرضه کند.

جسی شِدین (IGN)
۷٫۹ از ۱۰
ترجمه علی علمی


Outcast #1Outcast #1

  • نویسنده: Robert Kirkman
  • طراح: Paul Azaceta
  • ناشر: Image

«طرد شده» عنوان جدیدی که رابرت کرکمن(مردگان متحرک) به همراه یکی از بهترین طراحان دهه‌ی نودی ابرقهرمانان مارول، پائول آزاکتا می‌نویسد. عنوانی که به گفته‌ی خود کرکمن بر خلاف داستان آپوکالیپتیک مردگان متحرک، مخاطب این‌بار با سوژه‌ای روبرو است که در زندگی باورپذیرتر است: اجنه و شیاطین.

داستان در مورد مردی به نام کایل است که در گذشته زن و مادرش توسط جن‌گیرها تسخیر شده و می‌میرند(البته هنوز این بخشش مشخص نیست). او که اکنون طردشده از جامعه در خانه‌اش تنهاست توسط جن‌گیری که از کودکی می‌شناسد به تشریفات مذهبی جن‌گیری‌ای کودکی به نام جاشوآ دعوت می‌شود که…

همان ابتدای کمیک متوجه خواهید شد که با یک کمیک خوب در ژانر وحشت طرف هستید. طراحی‌های فوق‌العاده خوب و تاریک آزاتکا از نقاط قوت کمیک است اما اتمسفر ترس کمیک بیشتر مدیون حس و حالی است که داستان و کاراکترهایش بهتان القاء می‌کنند. این قسمت در واقع ستینگی برای معرفی کاراکتر اصلی و دنیای مخوف Outcast است و کرکمن دقیقاً حسی ترسی را که می‌خواهد وارد خونتان می‌کند.

همان‌طور که اشاره کردم بخش اعظمی از این حس بر عهده‌ی آزاکتا، نقاش و جوهرزنش است. چشم‌های از هدقه درآمده‌ی جن‌زدگان، خنده‌های شیطانی پسرک، پرتره‌های رئال او یا هارمونی به کار رفته در ترکیب رنگ‌ها و جوهرهای تاریک بریتویزر  همه چیز را در سطح بالایی قرار می‌دهد. متأسفانه آزاکتا در نمایش وسایل نقلیه همیشه مشکل داشته و ضعف او در این کمیک نیز مشهود است. ماشین‌های کمیک همگی حالتی دفرمه دارند.

برای کسانی که کارهای کرکمن را دنبال می‌کنند Outcast عنوانی خارق‌العاده و برای کسانی که کارهایش را دنبال نمی‌کنند هم Outcast عنوانی خارق‌العاده است، از هر جهت به این کمیک بنگریم با یک شاهکار طرف هستیم.

مهران فلاح
۸٫۵ از ۱۰


Solar-Man of Atom #3Solar-Man of Atom #3

  • نویسنده: Frank J. Barbiere
  • طراح: Joe Bennett
  • ناشر: Dynamite

شاید در ری‌بوت های اخیر دینامیت زمانی بود که مشخص شد این شرکت امتیاز دو تا از مهمترین کمیک‌های دهه‌ی نود والیانت را مال خود کرده است یعنی توروک و سولار مرد اتم. با توجه به تیم نویسنده و طراح این کمیک‌ها و شماره‌هایی که از آن منتشر شده است تا این جا به نظر می‌رسد دینامیت معامله‌ی پر سودی کرده. تیمی که روی سولار مرد خورشیدی کار می‌کند عبارت است از فرانک باربیر نویسنده‌ی کمیک که در نقدهای هفتگی کمیک کت سفیدهای او به قلم همین نگارنده نقد شد. و همین طور از کارهای دیگر او می توان از کمیک تحسین شده‌ی پنج شبح نام برد. جو بنت طراح کمیک هم در کارنامه‌ی خود عناوین شاخصی از دی‌سی و مارول را دارد که از مهم‌ترینشان کمیک اونجرهای جدید است.

دکتر فیلیپ سلسکی با هویت ابرقهرمانی دکتر سولار که در طی وقایعی که در دو شماره‌ی اول کمیک اتفاق افتاد بدنش را از دست داده و به درون بدن دخترش اریکا سلسکی آمده. اریکا اکنون علاوه بر صدای پدرش در ذهنش قدرت‌های او را هم دارد. اما مشکل این است که ماهیت قدرت‌های پدر که تبدیل شیمیایی و اتمی مواد به یکدیگر است احتیاج به دانش فیزیک و شیمی دارد که دختر از آن بی بهره است اما در عوض اریکا یک معمار است. حالا اریکا علاوه بر سر و کله زدن با صدای پدرش باید با مشکلات باقی مانده از دوران ابرقهرمانی او هم سر و کله بزند و نقش یک ابر قهرمان را ایفا کند.

کاری که باربیر در سولار می‌کند مشابه همان کاری است که گرگ پک هم زمان از طریق دیگر دارد با توروک انجام می‌دهد. یعنی به چالش کشیدن نحوه‌ی داستان گویی استاندارد دهه‌ی نود، دهه‌ای که هر دوی این کمیک‌ها دوران طلایی اشان مربوط به آن دوره است.

اگر گرگ پک مستقیماً اخلاق محوری نسخه‌ی کلاسیک قهرمان داستانش را به چالش می‌کشد و توروکی متفاوت با توروک عصر طلایی کمیک‌های والیانت خلق می‌کند، باربیر این کار را با چالش کشیدن داستان گویی مردانه‌ی کمیک‌های دهه‌ی نود والیانت انجام می‌دهد. سولار مرد اتم به طرز کنایه واری روایت یک ابر قهرمان زن است. و به نظر می‌رسد باربیر قصد دارد با تک تک عناصر این گونه داستان‌ها بازی کند.

اما در مورد قسمت سوم این کمیک این را می توان گفت که بعد از دو قسمت اول طوفانی سری باربیر کمی جریان داستان را آهسته کرده تا مقدمات داستان را پرورش دهد. در عین حال طراحی‌های گرم کمیک و رنگ زنی های تند با تونالیته‌ی غالب قرمز رنگ در فضاها خوب از پس فضاسازی بر می آیند. تا این جای کار به نظر می رسد سولار سری است که قطعاً ارزش دنبال کردن دارد و باید به انتظار ادامه‌ی آن نشست.

فرزاد خلیلیان
۷ از ۱۰


Flash #32Flash #32

  • نویسنده: Robert Venditti & Van Jensen
  • طراح: Brett Booth
  • ناشر: DC

از زمانی که رابرت وِندیتی و وَن ینسِن، نویسندگی شخصیت کمیک فلش را به عهده گرفته‌اند، چند نظر اجمالی راجع به آینده فلش داشته‌ایم. و آینده فلش زیاد خوب به نظر نمی‌رسد. می‌دانیم که چیزهای بدی به خاطر کارهای فلش اتفاق می‌افتند و دیدن آن‌چه که ممکن است پیش آید، باعث ناراحتی برخی از هواداران خواهد شد. هرچند با تلاش بَری جهت بازگشت و اصلاح امور، تغییر بسیار خوبی در داستان رخ خواهد داد.

داستان این شماره، دوازده سال بعد در آینده شروع می‌شود. هرچه بیشتر به آینده فلش نگاه می‌کنم، از ظاهر و طراحی‌اش بیشتر خوشم می‌آید. بِرِت بوث و نورم رَپموند، با خلق شکل و شمایل‌های متفاوت برای فلش‌های مختلف، جذابیت داستان را چندین برابر جذاب می‌کنند و اشتیاق مخاطب را برای ادامه افزایش می‌دهند. در این شماره فلش سعی می‌کند معمای قاتلی را که از صندوق اسناد و شواهد پلیس سلاح دزدید، حل نماید. والی وست نیز برخلاف قسمت‌های قبل نقش پررنگ‌تری در این شماره ایفا می‌کند. به‌شخصه والی را یکی از جذابترین شخصیت های نوجوان DC می‌دانم.

در این کمیک ما شاهد ارتباط بین زمان حال و آینده هستیم که شاید برای برخی ها جالب باشد اما اگر کمی با دنیای کمیک آشنا باشید به این موضوع پی‌ می‌برید که این قضیه چقدر در حال حاضر رایج شده است. البته وندیتی سعی داشته که این موضوع را کم‌رنگ نشان دهد که این‌خود جای تقدیر دارد. این کمیک نیز تاحدودی گنگ عمل می‌کند و از اطلاعاتی که باید دراختیار بینندگان بگذارد رد می‌شود. در این شماره، اتفاقی رخ می‌دهد که باعث می‌شود مخاطب را در فکر فرو ببرد که این اتفاقات چگونه بوجود آمده است و منشأ آن کجاست؟

رابرت وندیتی و ون ینسن، همچنان به خاطر فلش، همه چیز را دستخوش تغییر می‌کنند. ما داریم این فرصت را به دست می آوریم که چیزهای بیشتری از آینده فلش را ببینیم و همینطور از طراحی‌های معرکه‎اش لذت تمام را ببریم. ولی در عین حال، این تغییرات به این معنا هم هستند که در آینده، وضعیت بری چندان هم خوب نیست. دیدن چیزهای بیشتری از آینده بری همراه با پیشرفت‌هایی که در وضعیت فعلی‌اش رخ می‌دهند، تعادل زیبایی را ایجاد می‌کنند. گویی می‌توانیم هر دو داستان را یکجا بخوانیم. برت بوث و نورم رپموند، هر دو زمان‌های مختلف را به سادگی دستکاری می‌کنند. همیشه جالب است که ببینیم دفعه بعد چه اتفاقی می‌افتد. علاوه بر همه این‌ها، داستان‌های بیشتری هم با والی وست خواهیم داشت.

ترجمه حجت مزارعی
۶ از ۱۰


Detective Comics #32Detective Comics #32
  • نویسنده: Francis Manapul, Brian Buccellato
  • طراح: Francis Manapul
  • ناشر: DC
با ورود «فرانسیس ماناپول» و «برایان بوچلاتو» به سری «کمیک‌های کارآگاهی» سرانجام این مجموعه تبدیل به چیزی شده که از اسم آن برمی‌آید: کارآگاهی. این دو که پیش‌تر بر روی کمیک «فلش» کار می‌کرده‌اند، حالا شماره‌ی بیست و پنج آن کمیک را در «کمیک‌های کارآگاهی» ادامه می‌دهند.
ماده‌ی مخدر جدیدی به نام «ایکاروس» در گاتهام پخش شده است و زنی به نام «النا آگویلا» به خاطر آن جانش را از دست داده است و مظنون شماره‌ی یک پلیس کسی نیست به غیر از «بروس وین».
اگر از جنبه‌ی کارآگاه بودن «بتمن» خوشتان می‌آید، این کمیک برایتان لذت‌بخش خواهد بود. «فرانسیس ماناپول» «بتمن»ـی را به تصویر می‌کشد که سرنخ‌ها را تک‌تک دنبال می‌کند و بیشتر از هوش خود استفاده می‌کند تا زوربازوی خود. نکته‌ی جالب این کمیک نقش پررنگ اداره‌ی پلیس «گاتهام» است که برخلاف دیگر کمیک‌ها به حاشیه رانده نشده‌اند و در این پرونده کاملاً فعال هستند و پابه‌پای «بتمن» برای پیداکردن افراد مسئول تلاش می‌کنند. البته باید عنوان کرد که نبودن کمیسر سابق «جیم گوردون» و در راس امور قرار داشتن دستیار او «هاروی بالوک» در این امر نقش به‌سزایی داشته است. «هاروی بالوک» برخلاف «جیم گوردون» شخصیتی خاکستری است و دوست ندارد تمام کارها را به «بتمن» بسپارد و خود نظاره گر ماجرا باشد. او خود با جدیت دست به کار می‌شود و در مواردی حتی از «بتمن» نیز پیشی می‌گیرد و البته این موضوع که او بر این باور است که «بروس وین» مقصر اصلی ماجراست نیز موضوع را جالب تر می‌کند. زمان کوتاهی نیز در این قسمت صرف دختر «النا آگویلا» یعنی «آنِت» می‌کند. «ماناپول» از دید او «گاتهام» را به تصویر می‌کشد و احساسات او را شرح می‌دهد. دختری که به تازگی یتیم شده، از شهر «گاتهام» متنفر است و فقط می‌خواهد که «همه چیز تمام شود».
طراحی این کمیک قطعاً از تقاط قوت این کمیک است. طراحی‌های «برایان بوچلاتو» هرگز خسته‌تان نمی‌کند و ارزش کمیک را به مرحله‌ی بالاتری ارتقا می‌دهد. و واقعاً نیز تماشای پنل‌بندی‌های جدا از همی که در کل تشکیل یک جزء واحد می‌دهند لذت‌بخش است.
«کمیک‌های کارآگاهی» در دومین قسمت خود تحت هدایت تیم جدید موفق عمل کرده است و به هر طرفدار «بتمن»ـی خواندن این کمیک پیشنهاد می‌شود. حتی اگر زبان انگلیسیتان قوی نیست این کمیک را دریافت کنید و از طراحی‌های آن لذت ببرید.

فرزان رحمانی
۸٫۵ از ۱۰


superman-32-cover-0-101334Superman #32

  • نویسنده: Geoff Johns
  • طراح: .John Romita Jr
  • ناشر: DC

بلاخره شماره‌ی سی‌ و دوم کمیک سوپرمن که بسیاری انتظار آن را می‌کشیدند و دی‌سی هم تبلیغات گسترده‌ای روی آن صورت داده بود به بازار آمد. علت این موضوع چیزی نبود جز تیم جدید نویسنده و طراح سوپرمن یعنی جف جانز که این روز ها سوپراستار نویسندگان دی‌سی است و عناوینی چون آکوامن و گرین لنترن را در کارنامه‌ی خود دارد و جان رومیتا جونیور که طراح کمیک‌های شاخصی چون «اردنگی Kick-A*s» بوده است.
شماره‌ی سی و دوم سوپرمن درست بعد از وقایع کراس‌اور بزرگ دی‌سی «همیشه شیطانی Forever Evil» اتفاق می‌افتد. لکس لوتر که دنیا را نجات داده است اکنون به یک قهرمان تبدیل شده و کلارک کنت دوباره به دیلی پلنت بازگشته است. اما بعد از مقابله با همزادهایی خبیث از دنیایی موازی به نظر می‌رسد زندگی سوپرمن به روال عادی بازگشته است. اما انگار هنوز باید منتظر غافلگیری‌هایی بیشتری از دنیاهای موازی باشیم.
جف جانز مطابق معمول کمیک‌هایش در این شماره از سوپرمن هم به استراتژی امتحان پس داده‌ی خودش متوسل می‌شود. ساختن شخصیتی جذاب از قهرمان اصلی داستان و در عین حال گسترش دنیا و دنیاسازی وسیع. چیزی که در بهترین کمیک‌هایش جواب پس داده و به نظر می‌رسد در سوپرمن هم جواب پس خواهد داد. سوپرمن جف جانز دقیقاً مسیری بر عکس سوپرمن کمیک اکشن کمیکز گرگ پک طی می‌کند. سوپرمن جف جونز بیشتر آدمی منزوی است که درست نمی‌داند چگونه با دیگران ارتباط برقرار کند.

طراحی های گرم رومیتا هم در ترسیم این چهره از کلارک کنت کمک شایانی کرده است.

این که آیا سوپرمن جف جانز می تواند به موفقیت کمیک‌های دیگرش دست یابد سوالی است که باید منتظر جواب آن ماند. اما با توجه به بازگشت دوباره‌ی کمیک دیگر جف جانز به اوج این موضوع چندان دور از انتظار نمی‌نماید.

فرزاد خلیلیان
۷ از ۱۰


Tomb Raider #5Tomb Raider #5

  • نویسنده: Gail Simone
  • طراح: Nicolás Daniel Selma
  • ناشر: Dark Horse

خیلی کم پیش می‌آید کمیکی که از روی بازی ویدئویی اقتباس شده یا داستانش مشتق از بازی است خوب باشد، خیلی هم کم پیش می‌آید که خودمان نقدی از این کمیک‌ها داشته باشیم یا به سراغشان برویم. اما این‌بار قضیه فرق می‌کند چون نویسنده‌ی این کمیک گیل سیمون است. گیل سیمونی که اکثراً بروی کاراکترهای مونث کمیک‌ها کار می‌کند و معمولاً هم داستان‌های خوبی می‌نویسد این‌بار بدعنوانی را کار کرده است. داستان اتفاقات بعد از نجات لارا و دوستانش از جزیره را روایت می کند، لارا شب‌ها با کابوس جزیره و دوستانی که از دست داده سر می‌کند، در این بین جوناه در آمریکای شمالی ادعا دارد که محافظان سولاری برای چیزی که آن‌ها از جزیره با خود آورده‌اند به سراغشان می‌آید و همه خواهند مرد!

کمیک تومب ریدر داستان سطحی و دست به دامن بازی دارد، شخصیت‌هایش اصلاً پرداخت نشده‌اند، دیالوگ و مونولوگ‌های لارا ضعیف و از همه مهم‌تر طراحی‌هایی شبیه به عروسک‌های خیمه شب‌بازی بدون هیچ جزئیات محیطی از شخصیت‌ها دارد، یک فاجعه به تمام معنا. احتیاجی نیست راجع به جزئیات این قسمت صحبتی به میان بیاروم چون نمی‌خواهم بیش از این حالتان را بد کنم فقط بدانید که سم دوست صمیمی لارا دزدیده شده و او برای نجاتش دوباره به جزیره بازمی‌گردد.

بازی Tomb Raider را تمام کرده‌اید و خاطرات خوب و لحظات لذت‌بخشی برایتان مانده؟ حالا می‌خواهید به سراغ کمیک این عنوان بروید؟ بهتر است این کار را نکنید تا خاطره‌ی خوب و ذهنیت‌هایی که از کاراکترها برایتان مانده نابود نشود. کمیک تومب ریدر حتی از هم سطح‌های خودش هم پایین‌تر است.

این کمیک شاید اگر به خاطر داستان به ظاهر جذاب قسمت یک و نام مقدس گیل سیمون نمی‌بود اصلاً نمره‌ای از من دریافت نمی‌کرد.

مهران فلاح
۱ از ۱۰


Justice League United #2Justice League United #2

  • نویسنده: Jeff Lemire
  • طراح: Mike McKone
  • ناشر: DC
پس از پایان «ترینیتی وار» و پایان یافتن گروه و کمیک «لیگ عدالت آمریکا»، عناوین «لیگ عدالت» دی‌سی از چهار به دو رسید و دی‌سی برای پر کردن این جای خالی «لیگ عدالت متحد» را منتشر کرد تا هم عناوین «لیگ عدالت» خود را افزایش داده، هم موجب حضور کاراکترهایی که کمیک مستقل ندارند (مانند: استارگرل، انیمال من، هاوک من و…) در یک آرک داستانی شود و هم کاراکتر قدیمی خود «آدام استرنج» را به New 52 بیاورد.
حاصل کار «جف لمیر» و «مایک مک‌کون» را تا اینجای کار می‌توان موفقیت‌آمیز قلمداد کرد. فراموش نکنیم که «جف لمیر» پیش از این کمیک بسیار خوب «انیمال من» را می‌نوشت و در حال حاضر نیز همراه با «آندره سورنتینو» روی «گرین ارو» کار می‌کند. «مایک مک‌کون» نیز سابقه‌ی طراحی عناوینی چون «چهار شگفت‌انگیز» و «تین تایتانز» را در کارنامه دارد.
در پی اتفاقاتی که در قسمت قبل افتاد، اعضای «لیگ عدالت متحد» به کره‌ای دیگر به نام «رَن» انتقال یافتند و درآنجا کاشف به عمل آمد که موجودی فوق‌انسانی در شرف به‌دنیا آمدن و تسخیر جهان است و «لیگ عدالت متحد» باید از این امر جلوگیری کند. نقطه قوت اصلی این کمیک شیمی بسیار خوب اعضای تیم با یکدیگر است و «جف لمیر» به خوبی تعامل افراد با یکدیگر را نشان می‌دهد. «انیمال من» و «گرین ارو» دائماً در حال کَل کَل هستند، «مارشن من‌هانتر» که قلمبه‌سلمبه حرف می‌زند و به نوعی رهبر گروه می‌باشد، «استار گرل» که دقیقاً همانند یک نوجوان رفتار می‌کند و ناشیگری‌هایش آدم را به خنده می‌اندازد و تازه به این تیم «سوپرگرل»، «هاوک من» و «آدام استرنج» را نیز اضافه کنید.
با اینکه تعامل این شخصیت‌ها با یکدیگر خوب از آب درآمده است ولی این کمیک داستان جذاب و گیرایی را دارا نیست. «لیگ عدالت»ـی که برای یک ماموریت به فضا می‌رود تا با موجودی ماوراءطبیعی مبارزه کنند. داستان و سناریویی کلیشه‌ای که بارها تکرار شده و به خوبی می‌توان پایان آن را حدس زد: تیم بر دشمنان خود پیروز می‌شود، افراد گروه متوجه می‌شوند که با وجود اختلاف‌هایشان می‌توانند در قالب یک تیم با هم کار کنند و بدین ترتیب «لیگ عدالت متحد» به وجود می‌آید.
طراحی «مایک مک‌کون» در این کمیک حداقل برای من راضی‌کننده نیست. وقتی من به سراغ عنوانی به نام «لیگ عدالت» می‌روم انتظار طراحی‌های باشکوه و پرزرق و برق دارم، نه این چیزی که «مک‌کون» ارائه می‌دهد. طراحی‌های «مک‌کون» شاید در کمیک دیگری جواب دهد و مناسب این عنوان نیست.
«لیگ عدالت متحد» تا اینجای کار عالی نبوده، ولی مطمئناً اثری خوب است و ارزش خواندن دارد. اگر از «لیگ عدالت» جف جانز خسته شده‌اید، این کمیک گزینه‌ی خوبی برای جانشینی است.

فرزان رحمانی
۷٫۵ از ۱۰


Batgirl #30Batgirl #30 (از هفته‌ی دوم آوریل)

  • نویسنده: Marguerite Bennett
  • طراح: Robert Gill
  • ناشر: DC

یکی از مشکلاتی که کمیک‌های این ماه دی سی دارند این است که با وجود این که هنوز کمیک “همیشه شیطانی” تمام نشده داستان کمیک‌ها ناگهان به بعد از وقایع همیشه شیطانی رفته و به تاثیرات این کراس اور دی سی می‌پردازد. در هفته‌ی قبل این اتفاق در مورد کمیک فانتوم استرنجر افتاد و این هفته نوبت کمیک بت گرل بود. پس اگر همیشه شیطانی را نخوانده‌اید و قصد دارید آن را بخوانید به سراغ این شماره از بت گرل و این ریویو فعلاً نیایید. این شماره از بت گرل به وقایع بعد مرگ دیک گریسون یا همان نایت وینگ در کمیک همیشه شیطانی می‌پردازد و این که این ماجرا چه تاثیری بر معشوقه‌ی قبلی‌اش باربارا گوردون که همان بت گرل باشد گذاشته.

و اما این شماره از کمیک یک خبر خوب و یک خبر بد برای طرفداران این کمیک دارد. اول خبر بد این که به نظر می‌رسد گیل سیمون از سر کمیک رفته. و خبر خوب این که به نظر می رسد جانشین او کسی نیست جز مارگارت بنت که با دو وان شات لوبو و دختر جوکر کولاک کرد. اولی بازگشتی با شکوه بود برای ابر شروری فراموش شده به دی سی و دومی در واقع بازسازی وجهه ی ضد شروری بود که با وان شات بسیار بد آن نوسنتی پروژه ای از پیش شکست خورده به نظر می رسید. اما بنت آن را با قدرت تمام احیا کرد و از دختر جوکر ابر شروری فراموش نشدنی ساخت. البته هنوز معلوم نیست که تا چه حد این تغییرات دائمی خواهد بود چون دنبال کنندکان کمیک بت گرل به یاد دارند که در Tie-in سال صفر هم مارگارت بنت تک شماره ای جایگزین گیل سیمون شد و بعد از آن تک شماره دوباره گیل سیمون خود نویسندگی بت گرل را به عهده گرفت. طراحی این شماره را رابرت گیل که هم زمان در حال طراحی کمیک جنگجوی جاودان هم هست بر عهده داشته.

ایده‌ی این قسمت ساده است. گروهی نوجوان دست به احضار موجودی ترسناک به نام “مرد نیمه شب” می‌زند و بعد این عده و بت گرل که به نجاتشان آمده انگار که در یک داستان کلیشه‌ای ترسناک گیر افتاده‌اند، از همان سنخ داستان‌هایی که بت گرل دوست دارد، مجبور به فرار از هیولا و مبارزه با او می‌شوند.

بنت با این شماره‌ی بت گرل بار دیگر به وادی که در آن بهتر می‌نویسد وارد می‌شود. بنت نویسنده‌ای است که بیشتر تمرکزش روی درگیری درونی شخصیت‌هایی است که در حال نوشتن آن است و این درگیری ها را به خوبی در می آورد. در این شماره ی بت گرل هم بنت از این رویکرد استفاده می کند و با بهانه قرار دادن علاقه ی بت گرل به فیلم های وحشت بار دیگر به وادی آشنای خود بر می گردد و فرصتی برای کاویدن شخصیت بت گرل پیدا می کند. در کنار اسکریپت خوب نوشته شده ی کمیک شاید بشود به طراحی های خوب رابرت گیل اشاره کرد.

به نظر می رسد بت گرل با همین سیاق بعد از آمدن مارگارت بنت هم وضعیت خوبی داشته باشد. از این نظر بت گرل یکی از خوش شانس ترین سری های نیو ۵۲ است

فرزاد خلیلیان
۷ از ۱۰


کپی‌رایت © ۲۰۱۴ فانتزیِ کمیک
هرگونه کپی‌برداری بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد.


    • Strix
      در پاسخ به Strix

      چرا این دفعه کم نوشتید ?

    • باسوات
      در پاسخ به باسوات

      سؤالی که من از خودم پرسیدم وقتی ترجممو خوندم:أیا این ترجمه منه؟:دی
      بت گرفت انقدر فأجعه بود که نزاشتید؟:دی
      پ.ن:ادیت چه طور بود؟

    • Farzad
      در پاسخ به Farzad

      مهران من خب تومب ریدر رو دوست دارم دی: به کیفیت باقی کمیکای گیل سیمونه نیست و طراحیش هم بده رسماً دی: ولی خب خوبه فاز داستان و لارا کرافتش دی: ترکوندیش که پسر پی-:

      • MEHRAN
        در پاسخ به Farzad

        برای این که از اون جنبه‌ای که دوست داری می خونی کمیک رو. قسمت یکش قابل تحمل بود ولی انصافاً تو ادامه مبتذل تر از این نمی شد کاراکتر رو درآورد. الکی هم خودتو گول نزن نویسنده‌های خوب همیشه خوب نیستن:دی

        • Farzad
          در پاسخ به MEHRAN

          نگاه کن خب به نظرم یه فاز باحالی داره کمیک. دی: یه چیزای خیلی خوبی داره. آقا قبوله که مثلاً رد سونجا نیست تومب ریدر دی: ولی خب یه سری چیزای خیلی خوب داره مث اون تیکه که تو آخرین قسمت زیر آب بودن بعد بهش می گه پس این جا بمون بعد مچش رو لارا می گیره می گه دست خودم نیست طبیعت این جا این طوریاست به صورت خیلی کول دی: یا خب یه فضای هارور نرم باحالی داره و خب خود لاراش هم خوبه. هر چند قبول دارم بازگردوندن فرقه و مانور رو اون چیز خزی بود دی: باید عین رد سونجا داستان خودش رو می نوشت ولی خب بدش نمی کنه این زیاد دی:
          خلاصه این که خب آقا عالی نیست ولی فانه و خوندنش بهم حال می ده دی:ضمن این که خب گیل سیمونه داره دنیا سازی می کنه احتمالاً

          • MEHRAN
            در پاسخ به Farzad

            نمی دونم تا قسمت چند خوندی ولی این چیزی که گفتی فکر کنم برای قسمت اوله و خب تو نقد هم نوشتم که قسمت اول اینقدر بد نبود.
            من فضاسازی‌ای ندیدم که حالا هارر نرم باشه:دی
            و از قضا دنیاسازی نمی کنه به نظرم خیلی روتین داره به سبک بزن بریم جلو کارش رو پیش می بره.

            • Farzad
              در پاسخ به MEHRAN

              خب خیلی جزئیات داره ماجرا. دقیقاً داره مقدمه می چینه برای آرک بعدی داستان.
              ضمن این که خب تیکه ای که نقل کردم مال قسمت پنج بود دی: بعد خب اون دو تا دخترای یارو هم باحال بودن. فن سرویس الکی زیاد داره منتها بدی نیست اون قدر. دی:

              • MEHRAN
                در پاسخ به Farzad

                خدایی هر چی گشتم پیدا نکردم نقل قولت رو:دی عکسشو همین جا شیر کن. اتفاقاً منتظر بودم زیر آب رفیقش یه چیز خوب بگه یا یه ذره به خودش بیاد سیمون اصلاً انگار نه انگار.
                زنده کردن متیوس مقمه می خواد؟

                • Farzad
                  در پاسخ به MEHRAN

                  نمی شه شیر کرد. صفحه هیجده کمیکه ولی دی:
                  ضمن این که متیو رو زنده نکرد دی: این عین شمنا با ارواحشون روبرو می شه. بعد خوبیش اینه که خیلی فضاها خونسرده در برخورد با موضوع. یه نوع طنازی خیلی سردی داره که می پسندم من.

    • دردویل
      در پاسخ به دردویل

      نقد من از savage hulk هم که به شدت دوستان ویراستاری کردن دستشونم درد نکنه:دی
      تامب رایدر هم به فنا رفت…

    • MEHRAN
      در پاسخ به MEHRAN

      شماره ۳۰ بت گرل به انتهای نقد اضافه شد. این نقد رو فرزاد خیلی وقت پیش نوشته بود و متأسفانه من فراموش کرده بودم قرار بدم.
      لینک دریافت کمیک ها هم قرار گرفت.

    • دردویل
      در پاسخ به دردویل

      دیک گریسون مرد…
      بعد از دث استروک شخصیت مورد علاقم بود.
      پ.ن: قیدما از دردویل خوشم میاد این اسم رو دیگه رو خودم نگه داشتم…

    • Amir.h
      در پاسخ به Amir.h

      swamp thing کمیک خوبیه؟

    • Alireza
      در پاسخ به Alireza

      لطفا لینک Trees #1 رو بذارید

    • negin
      در پاسخ به negin

      میشه درمورد مرگ دیک گریسون یکم توضیح بدید
      یه کمیک نخوندم کلا از دنیا عقب موندم

    • اميرعلي
      در پاسخ به اميرعلي

      خب شما حتماً سری کمیک های superior spider man رو نخوندی! 😀

    • amz
      در پاسخ به amz

      ترجمه ی این کامیک ها را کی میزارید؟