بررسی کمیک‌های هفته‌ی اول تا چهارم ژانویه ۲۰۱۴

توسط : در تاریخ : جمعه, فوریه 7th, 2014

در این هفته به مناسبت هفتاد و پنج سالگی بت‌من نقدی داریم از ویژه نامه‌ی شماره‌ی ۲۷ کمیک‌های کارآگاهی، نیم نگاهی به عناوین فاز جدید مارول داریم و نقدی را به کمیک جدید جاستین جردن «مسیر لاشه‌ها» و فانتزی ویبی «رت کوئینز» اختصاص داده‌ایم. از این پس نقدهای هفتگی بصورت دو هفته یک‌بار، آخر هر هفته ( روزهای پنج‌شنبه یا جمعه) و بصورت منظم بروی سایت قرار خواهد گرفت. سورپرایزی که از این هفته برای شما داریم لینک دانلود کمیک‌های نقد شده از سایت میدیا فایر است، کافی است برای دانلود این کمیک‌ها بروی نام کمیک کلیک کنید، دقت داشته باشید که لینک این کمیک‌ها بعد از مدتی پاک خواهند شد. در ضمن می‌توانید درخواست لینک کمیک‌های مرتبط با پست را در همین تاپیک اعلام کنید.( به درخواست‌های غیرمرتبط رسیدگی نخواهد شد)

 


Detective Comics #27Detective Comics #27

  • نویسنده: John Layman, Scott Snyder, Mike Barr, Brad Meltzer ,Gregg Hurwitz , Peter J. Tomasi ,Francesco Francavilla
  • طراح: Jason Fabok, Neal Adams, Francesco Francavilla, Guillem March , Sean Murphy, Bryan Hitch
  • ناشر: DC

شماره ۲۷ کمیکهای کاراگاهی ویژه نامه ۷۵ ساله شدن کمیک‌های بتمن بود. این ویژه نامه هشتاد و چند صفحه‌ای، هفت کمیک کوتاه از نویسنده‌های مختلف را در خود جای داده بود. وان شات‌هایی کوتاه که بعضی‌هایشان خوب، بعضی ‌ها متوسط و چندتایشان عالی بود.

در این بررسی سخنی از وان شات‌ها گفته نخواهد شد چرا که ممکن است یک یا دو تا از آنها در برنامه‌های آینده تیم ترجمه فانتزی کمیک قرار بگیرد. داستانی که در مورد آن بحث می‌کنیم، داستانی است که لیمن نوشته است. داستانی که به قدری ایده جذابی داشت که چند عنوان دیگر از خانواده بتمن هم از فرصت استفاده کردند و با آن کراس اور دادند. داستانی به نام گاتوپیا (گاتهام آرمانی).

گاتهامی را تصور کنید که امن ترین و شادترین شهر آمریکاست. هیچ جرمی در آن صورت نمی‌گیرد. بتمن و سایر ابرقهرمانان در روشنایی روز در شهر گشت می‌زنند و به خاطر وجود آنان آمار جرم و جنایت به صفر نزدیک شده است. پنگوئن شهردار شهر است و مترسک یک پزشک محترم. تصور عجیبی است. مگر نه؟

همه اینها چیزی جر خواب و خیال نیست و کمیک با این جمله آغاز می‌شود: «مردم بیدار شوید!»

حال بتمن باید از این دنیای خیالی که همه به واقعی بودنش اطمینان دارند، بیرون بیاید و…

چیز دگیری نمی‌گویم. احتمالا همینقدر توضیح برای جلب کردن نظرتان کافی است.

پوریا تقوی‌مقدم
۸٫۵ از ۱۰


Dead Body Road #1Dead Body Road #12

  • نویسنده: Justin Jordan
  • طراح: Matteo Scalera
  • ناشر: Image

«مسیر لاشه‌ها» یک اکشن سنتی با طعم وسترن‌های اسپاگتی است که نقش اولش مردی است که همسرش در پی سرقتی از بانک توسط خلافکاران  کشته شده و حالا او در پی انتقام است و در این راه ناخواسته باید محافظت کند از زنی باردار که هردویشان دشمنی مشترک دارند.

جاستین جردن نویسنده‌ی تازه‌کاری که اغلب داستان‌هایش (و البته به گفته‌ی IGN شخصیت خودش نیز) تمی خشونت‌آمیز دارد و مسیر لاشه‌ها ویترینی از این خشونت است، اگرچه تا به این‌جا حمام خونش رتبه‌ی بالاتری نسبت به دیگر کار جردن یعنی «استعداد عجیب لوثر استرود» کسب نمی‌کند.  صفحات ابتدایی قسمت اول کمیک که به گفته‌ی خود جردن تصویری از فیلم سگ‌های انباری تارانتینو است به یکباره خواننده را درگیر داستانش می‌کند، تصویری بعد از یک سرقت مسلحانه از بانک. کمیک همه چیزش خیلی سرراست است. اورسون کیج، قهرمان داستان که برای گرفتن انتقام همسرش هیچ چیز جلودارش نیست، مافیایی که فقط پول را می‌شناسند و راشل باردار که ابزار رسیدن کیج به خواسته‌اش است.

متئو اسکارلا از طراحان صاحب سبک به خصوص در خلق اکشن‌های هالیوودی است، چیزی که دقیقاً این کمیک می‌خواهد. زوایای به کار رفته در این کمیک و نوع قاب‌بندی‌ها، تبهکاران بدسگالش، رئیسی سادیستیک، تعقیب و گریز با ماشین و از این‌دست صحنه‌ها حال و هوای مافیای سیسیل را تدائی می‌کند. طرز ایستادن کاراکترها و حرکات دستشان در هنگام بیان دیالوگ‌ها عالی کار شده‌اند. پنل‌های بسته از کاراکترها از نقات قوت و در مقابل نماهای دور به خصوص در قسمت دوم کم‌جزئیات و از نقاط ضعف کتاب هستند.

مسیر لاشه‌ها هر بخشش برداشتی از آثار برجسته است، همه چیزش به نظر آشناست اما با این حال یقه‌تان را می‌گیرد و به هر کجا که بخواهد می‌کشاند.

مهران فلاح
۸ از ۱۰


Aquaman #27Aquaman #27

  • نویسنده: Jeff Parker
  • طراح: Paul Pelletier, Netho Diaz
  • ناشر: DC

همه چیزهای خوب یک روز به پایان می‌رسند و کمیک آکومن هم از این قاده مستثنی نبود.

نه… اشتباه نکنید. کمیک آکوامن کنسل نشده است و هنوز دارد منتشر می‌شود. اما جف جانز دیگر نویسنده این کمیک نیست و این برای هواداران آکوامن خبری بسیار بد است.

در رسانه کمیک بسیار پیش آمده که نویسنده جدید یک کمیک، نتواند به خوبی نویسنده پیشین باشد و اختلاف کیفیت قابل توجهی بین دو نویسنده وجود داشته باشد. اما فکر نمی‌کنم تا کنون چنین اختلاف فاحشی دیده شده باشد.

آکوامن از کمیکی بسیار خوب تبدیل به کمیکی بسیار بد شده است. کمیکی که یادآور کمیک‌های دهه ۸۰ است.

این شماره دارای سبک داستان نویسی به شدت قدیمی، دیالوگ‌های اضافه و دشمنی کاملا مسخره است.

پارکر در چند قسمت از این شماره تلاش کرده تا مانند جف جانز داستانی چند وجهی و شخصیتی غیر ابرقهرمانی از آکوامن بسازد، اما شکست بسیار سختی خورده است. این شماره در حد تقلیدی مضحک و یا حتی فن فیکشنی از کمیک آکوامنی که جف جانز می‌نوشت، نزول کرده است.

پیشنهاد می‌کنم اگر می‌خواهید خاطره خوبی از آکوامن در ذهنتان باقی بماند، به هیچ وجه چیزی از این نویسنده جدید نخوانید!

پوریا تقوی‌مقدم
۱ از ۱۰


Black Widow #2#۲ Black Widow

  • نویسنده: Nathan Edmondson
  • طراح: Phil Noto
  • ناشر: Marvel

بعد از موفقیت فیلم اونجرها دور از انتظار نبود که تنها شخصیت بدون کمیک این فیلم یعنی بیوه ی سیاه در آینده ای نزدیک دوباره صاحب کمیک اختصاصی خود شود. با شروع انتشار موج جدید کمیک های مارول این اتفاق افتاد.

نویسنده ی کمیک ناتان ادموندسون عمده ی شهرت خود را مدیون مینی سری “جک الیس کیست” است و در این چند سال اخیر چندین کمیک نوشته که آرک اول سری گریفتر، تاجر رویا و رقاص از جمله ی مشهورترین آن هاست. در مورد آخری نگارنده در همین وبگاه یادداشتی نوشته که می توانید با مراجعه به آرشیو آن را بخوانید.

فیل نوتو طراحی است که هم برای مارول و هم برای دی سی کار کرده است. از مشهور ترین کارهایش می توان از همکاری اش در کمیک جوانا هکس و ایکس ۲۳ نام برد.

ناتان ادموندسون با بیوه ی سیاه یک بار دیگر وارد حیطه ی نوآر های سرد و اگزیستانسیالیستی می شود. این در ترکیب با طراحی های فیل نوتو که پر از رنگ های گرم ولی عامدانه از جلا افتاده اش تاثیر این فضای سرد را دو چندان می کند. چیزی که تا حدود زیادی کمیک های بیوه ی سیاه را زمانی که گرگ روکا آن را می نوشت به یاد می آورد.

ناتاشا رومانف یا همان بیوه ی سیاه در کمیک های قدیمی تر مارول ابر شروری روسی تبار بود که به مرور بعد از تمام شدن جنگ سرد به جرگه ی ابرقهرمانان پیوست. به همین خاطر نحوه ی نزدیک شدن ادموندسون به بیوه ی سیاه هم درست به نظر می رسد. ادموندسون یک داستان ابر قهرمانی نمی نویسد بلکه داستانی درباره ی یک آدمکش کاریزماتیک می نویسد که سعی می کند به کدهای اخلاقی خود پایبند باشد. به علاوه ادموندسون با پیچش های داستانی درست خود و شخصیت پیش بینی ناپذیر بیوه ی سیاه قدمی از کمیک های پیشین خود جلوتر می نهد و انگار ضد قهرمان محوری خود را بیشتر بسط می دهد.

بیوه ی سیاه از آن عناوین مارول است که قطعاً ارزش خواندن و دنبال کردن دارد.

فرزاد خلیلیان
۸ از ۱۰


Superman Unchained  #5Superman Unchained #5

  • نویسنده: Scott Snyder
  • طراح: Jim Lee
  • ناشر: DC

اسکات اسنایدر و جیم لی. اولی را احتمالاً با بتمن نیو ۵۲ ش می شناسید و دومی صاحب سابق وایلد استورم و طراحی است که شماره ی یک ایکس منی که در دهه ی نود کشید هنوز پرفروش ترین مجلد کمیک کل دوران است. کسانی که کمیک های نیو ۵۲ را دنبال می کنند احتمالاً طراحی های او را در آرک اول جاستیس لیگ جف جونز را دیده‌اید.

همان طور که قابل حدس است دی سی انتظار داشت با کنار هم قرار دادن این دو اسم برای کار کردن روی عنوانی از سوپرمن به سودی قابل ملاحظه دست پیدا کند. اتفاقی که افتاد. شماره ی اول سوپرمن از بند رسته بعد از بتمن دومین عنوان پرفروش ماه بود. چیزی که برای عنوان های سوپرمن دست نیافتنی به نظر می رسد.

سوپرمن از بند رسته درباره‌ی رویارویی سوپرمن با گروهی مرموز است که خود را «قیام» نام نهاده اند. گروهی که اهداف آنان در این قسمت مشخص شد. در این بین سوپرمن با موجود فضایی که به مانند او هفتاد سال پیش به زمین سقوط کرد و برای «ژنرال لین» کار می کند همراه شده و لکس لوتر نیز از زندان فرار کرده است و در حالی که جیمی اولسن دوست نزدیک سوپرمن در روزنامه ی دیلی پلنت را گروگان گرفته به نظر می رسد نقشه های خودش را داشته باشد.

یکی از مهم ترین ویژگی های نوشته های اسنایدر این است که ابر شرور های جذابی دارد. دومین شاخصه‌ی نوشته‌هایش این است که همیشه کمی طول می کشد تا به نقطه ی اوج داستان برسد. کسانی که آرک اول بتمن اسنایدر یعنی محفل جغد ها را خوانده اند بهتر موضوع را متوجه می شوند. سوپرمن از بند رسته در این قسمت خود به اوج رسید.

سوپرمن از بند رسته برعکس اکشن کمیکزی که گرگ پک می نویسد به آن اندازه در پردازش کاراکتر دگرگونه‌ی سوپرمن بی پروا نیست، منتها نقطه ی قوت خود را به مانند بتمن از رفتن راه های بدیهی می گیرد که نویسندگان دیگر از رفتنش اجتناب کرده اند. عمر طولانی سوپرمن و کودکی سوپرمن و زندگی اش به عنوان یک بیگانه از همین راه هاست. چیزهایی که داستان از دل آن ها در می آید. همه ی این ها در ترکیب با طراحی های جیم لی نوید داستانی را می دهد که باید خوانده شود.

چهار قسمت تا پایان سوپرمن از بند رسته مانده و پایان سری رسماً اعلام شده است. با توجه به روند صعودی ناگهانی سری در قسمت پنجم نخواندن سوپرمن از بند رسته انتخابی منطقی به نظر نمی‌رسد.

فرزاد خلیلیان
۷٫۵ از ۱۰


Damian Son of Batman #4Damian: Son of Batman #4

  • نویسنده: Andy Kubert
  • طراح: Andy Kubert
  • ناشر: DC

دیمین: پسر بت‌من تلاشی ناموفق از ایده‌ای است که بخشی از آن را پیتر توماسی در سالیانه‌ی شماره‌ی یک بت‌من و رابین در ۲۰۱۳ با موفقیت به قلم درآورد. چند سال از بازنشستگی بروس وین در نقش بتمن می‌گذرد، دیمین وین و دیک گریسون در نقش بتمن و رابین به مبارزه با جنایت می‌پردازند (همان طرحی که در سال ۲۰۰۹ گرنت موریسون در کمیک بتمن و رابینش پیاده کرد) و در طی انفجاری در سر صحنه‌ی کشتار جمعی‌ای در اسکله شهر دیک گریسون به مسخره‌ترین شکل ممکن می‌میرد. حال دیمین می‌ماند، لباس بتمن، حس انتقام و یک صورت ماهی با چهره‌ی جوکر!

قسمت اول کمیک بسیار سردرگم است، کاراکتر زیر شنل بتمن هویتش گنگ است، رابطه‌ی ابتدایی بتمن و رابین پیش از مرگ پیش‌رو به طرز عجیبی استاتیک است خواننده تا صفحه اول قسمت دوم نمی‌داند که بروس وین میانسالی هم در کار و شخصیتی که در ابتدای داستان مرگش به نمایش درآمد دیک گریسون است.

قسمت چهارم و آخر این کتاب از نظر طراحی پرزرق و برق‌تر است، بر خلاف انتظار جوکر یک حضور کوتاه افتخاری دارد، به جز کاراکتر دیمین انگار تمام شخصیت‌ها مرده‌ی متحرک هستند، هیچ نقشی در داستان ندارند.

در پایان به سوالاتی که در ذهن خواننده‌ی شکل می‌گیرد پاسخی داده نمی‌شود و او می‌ماند با چهار قسمت طراحی بی‌نظیر اما بی‌روح. این کتاب را فقط می‌شود به کسانی که طراحی‌های اندی کیوبرت را می‌پرستند پیشنهاد کرد.

مهران فلاح
۳ از ۱۰


Rat Queens #4Rat Queens #4

  • نویسنده: Kurtis J. Weibe
  • طراح: Roc Upchurch
  • ناشر: Image

روزی روزگاری در سرزمینی دوردست چهار دوشیزه‌ی دوست داشتنی زندگی می‌کردند. هر کدام از آن‌ها صاحب استعداد و افسون خاص خود بودند و به موقعش یکی بدتر از دیگری دمار از روزگار دشمنانشان درمی‌آوردند. این دوشیزگان در کنار هم گروهی مزدور را تشکیل می‌دادند با نام «ملکه‌‌های موش‌ها».

کورتیس ویبی نویسنده‌ی برنده‌ی جایزه شوستر و کاندید آیزنری است که اکثر کارهایش فضای دارک و از خودبیگانگی را به نمایش می‌گذارد اما در این کمیک اجازه می‌دهد کاراکترهای فان اصلی‌اش با این‌که در دنیایی رئال و جدی قرار دارند اما بر خلاف کاراکترهای زنی که گیل سیمون در یک چهارچوب مشخص اوج می‌گیرند آزادانه به هر بدی‌ای که می‌خواهند باشند، نصف سهم شخصیت‌های از کوره‌ درفته این کتاب و دنیای فانتزی بی‌همتایش مدیون طراحی‌های فان راک آپ‌چارچ است.

دنیای رت کوئینز تصویری از یک فانتزی یکی درمیان در عین حال خشن با کاراکترهای پانک قرون وسطایی و سرشار از جادو به زیر پوستتان تزریق می‌کند، با خواندن قسمت اول این کمیک شما عاشق این دنیا و شخصیت‌های کاریزماتیکش می‌شوید و همه چیز تا قسمت چهارم روندی صعودی دارد با پایان قسمت چهارم بی‌صبرانه برای خواندن قسمت بعدی روزشماری خواهید کرد.

مهران فلاح
۹ از ۱۰


Avengers World #1Avengers World #12

  • نویسنده: Jonathan Hickman, Nick Spencer
  • طراح: Stefano Caselli
  • ناشر: Marvel

هیکمن و نیک اسپنسر آن قدر در این سایت ازشان نام برده شده که اگر پی گیر نقدهای سایت باشید احتمالاً اسم هر دویشان به گوشتان خورده. هیکمن را با «شرق غرب» و البته ران طولانی مدتش برای «فانتاستیک فور» و شرق غرب می شناسند و نیک اسپنسر را با کار کالتش «مورنینگ گلوریز» و «بدلم». اگر از پیگیران کمیک‌های مارول باشید احتمالاً کمیک اونجرهای مخفی را از او خوانده‌اید.

استفانو کسلی طراح جوانی است که تا به حال برای مارول طراحی می کرده و قابل ذکرترین کارش قلم‌زنی برای اسپایدرمن شگفت انگیز بوده.

بعد از جریانات کراس اور بزرگ اونجرها یعنی «ابدیت»، تیم اونجرها با مشکلی دیگر روبرو است. در کشور مدریپور( کشوری خیالی در دنیای مارول) شورش‌هایی بدون هدف و بدون هیچ دلیل خاصی دارد رخ می دهد. وقایعی که به نظر می رسد به گسترش یافتن مرز های ای. آی. ام (کشور خیالی دیگر در دنیای مارول که عده ای ابرشرور و دانشمند دیوانه آن را اداره می کنند و در مثلث برمودا قرار دارد) و تبدیل شدن آن جزیره به یک موجود زنده ربط دارد. در این بین عده ای از اونجرها برای حل کردن قضیه به مدریپور رفته اند.

اولین چیزی که در «دنیای اونجرها» توجه را به خود جلب می کند طراحی های رئال و خوش ترکیب استفانی است. طراحی هایی که در ترکیب با دیالوگ های هیکمن گاهی بهترین لحظه های کمیک را شکل داده اند و به غیر از این هیکمن گویا بعد از آزمون و خطاهایی که با دو سری اونجرز و نیو اونجرز خود کرد انگار تازه نحوه ای که یه کمیک اونجرز را به شیوه ی خودش بنویسد پیدا کرده.

اگر هیکمن با اونجرهایش خیلی خفیف با ایده های علمی تخیلی اش بازی می کرد، دنیای اونجرها همان جایی است که هیکمن به تاخت و تاز در این عرصه می پردازد. دنیای اونجرها در زمینه ی دنیاسازی به شدت جاه طلبانه است طوری که در این زمینه به نظر می رسد پا را می خواهد حتی از عنوان قبلی مارول خود یعنی فانتاستیک فور هم فراتر بگذارد. دنیای اونجرها معدنی سرشار از ایده های خوب است که در کنار داستانی که درست نوشته شده به نظر می رسد خواننده را می تواند راضی کند.

بعد از پایان طوفانی قسمت دوم کمیک به نظر می رسد از دنیای اونجرها باید به عنوان اثری نگاه کرد که پتانسیل این را دارد که تبدیل به کاری شود که سخت بشود فراموشش کرد.

فرزاد خلیلیان
۸٫۵ از ۱۰


 کپی‌رایت © ۲۰۱۴ فانتزیِ کمیک

هرگونه کپی‌برداری و یا استفاده از نظرات منتقد به عنوان نظرات شخصی بدون ذکر منبع مجاز نمی‌باشد


    • MEHRAN
      در پاسخ به MEHRAN

      آکوامن دقیقاً یه کپیه ضعیف‌تر از اصل از آکوامن جف جانز بود ولی پوریا به حرمت چهار تا صفحه‌ای که پلتیر کشیده به آکوامن یک نمی‌دادی(تازه صفر داده بودی:دی).

    • فربد
      در پاسخ به فربد

      بابا اکوامن هم پوکید
      باید یه فکری به حالش کرد………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
      شما چه فکری میکنیین تو چهار خط بنویسید

    • melika
      در پاسخ به melika

      کمیک پسر بتمن زیادم بد نیست بهش سه دادی

      • MEHRAN
        در پاسخ به melika

        خب فکر کنم تو نقدا به اندازه‌ی کافی دلیل برای خوب یا بد بودن یه کمیک و امتیازایی که می‌دیم میاریم و البته همیشه اینو گفتم که ناخودآگاه نظر شخص دخیل هست تو این امتیازا شما شاید بهش ۵ بدی ولی از نظر من ۳ هم زیاده براش.

    • Green Arrow
      در پاسخ به Green Arrow

      دمتون گرم که لینک دنلود گذاشتید.

      خیلی خیلی خیلی ممنون!!!!!

    • Farzan
      در پاسخ به Farzan

      این اندی کیوبرت عجیب گند زده بود به دیمین.
      از دیتکتیو کامیکس خوشم اومد فقط ای کاش آرک گاتوپیا رو تو شماره ی بعد شروع می کرد. این شماره بیشتر وان شات بود درباره ی بتمن و داستان گاتوپیا اون وسط ربطی به بقیه نداشت و اضافی بود. جالب اینه که تو این شماره از لباس نیو ۵۲ بتمن استفاده نکرده بودند.

    • شوالیه تاریکی
      در پاسخ به شوالیه تاریکی

      این کمیک پسر بتمن اصلا خوب نبود از نظر من.نه تنها خیلی مسخره بود،بلکه داستان خوبی هم نداره (تا حدودی).
      ولی این کمیک Detective جالبه.داستان خوبی هم داره.حتما دان میکنم.
      راستی قرار بود یه مقایسه بین NEW 52 و MARVEL NOW بزارید؟من چند ماهه تمام منتظرشم.

    • شوالیه تاریکی
      در پاسخ به شوالیه تاریکی

      راستی این کمیک جدیده که یه زن مسلمون هستش.خوبه؟ارزش داره بخونم؟

    • spidervenom4738
      در پاسخ به spidervenom4738

      چرا توشون کمیک superior spider man نبود؟
      ________________________________________
      راستی چرا شما کمیک های avengers رو ترجمه نمیکنین؟

      • Farzad
        در پاسخ به spidervenom4738

        چون به قدری بد بوده که دیگه هیچ کدوم از تحریریه ی سایت دیگه نمی خوننش.و خب این قدر کمیک های خوب میاد که خوندن سوپریور اسپایدرمن در اولویت اول هیچ کدوممون نباشه.
        مارول به مراتب کمیکای بهتری داره چاپ می کنه تا ما بیایم بگیم آقا سوپریور اسپایدرمن والا بده. اگر نویسنده ی کمیک عوض شد درباره ش می نویسیم اما در حال حاضر واقعاً خوندنش اتلاف وقته فقط

    • 3D
      در پاسخ به 3D

      تاریخ انتشار شماره بعدی Superman Unchained چه زمانی است؟؟؟؟

    • jominagh
      در پاسخ به jominagh

      یک خبر درباره ی اینکه قراره ویژن در اونجرز : عصر اولتران حضور پیدا کنه منتشر شده ، قرار نمی دید خبرشو ؟